Jak żyć w świecie marności?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2024 o 21:57

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.01.2024 o 15:35

Świat jest pełen marności – to stwierdzenie wybrzmiewa ze stron Księgi Koheleta z niezmienną siłą, mimo upływu wieków. "Vanitas vanitatum et omnia vanitas", czyli próżność nad próżnościami, wszystko próżność – te słowa, niosące w sobie refleksję nad nietrwałością i ulotnością ludzkiego życia, stają się dzisiaj równie wymowne, co w czasach ich zapisania. Dlaczego? Żyjemy bowiem w epoce konsumpcjonizmu, pośpiechu i nieustannego dążenia do zaspokajania własnych żądz, które niekiedy okazują się równie przemijające, co chwilowe przyjemności.

Dla wierzących marność świata jest prawdą natchnioną, ukazaną przez Boga, który pragnie przypomnieć o rzeczywistej wartości życia opartego na duchowych zasadach. Niewierzący natomiast postrzegają marność przez pryzmat logiki i doświadczenia, często dostrzegając jej obecność w pogoń za dobrami materialnymi. Ważnym drogowskazem dla każdego, bez względu na wiarę, mogą być pokładane w Bogu miłość i zaufanie, nie jako ucieczka od rzeczywistości, ale jako próba nadania życiu głębszego sensu.

Kohelet, mędrzec przemawiający w świątyni, wciąż stanowi zagadkę. Czy był to historyczny król Salomon? Nie jesteśmy pewni, lecz jego słowa pełne są głębokiej introspekcji. Księga Koheleta stawia pytania o sens życia, przemijalność i nietrwałość ziemskich wartości. Kohelet wskazuje na Boga i przygotowanie do wieczności jako kluczowe elementy istnienia.

Przejawiający się pesymizm oraz życiowy realizm Koheleta nie jest pozbawiony podstaw. W końcu życie ludzkie to ciągły szereg cierpień, przeszkód i nietrwałości ziemskich osiągnięć. To wszystko prowadzi do zrozumienia, że prawdziwa droga życia musi być zgodna z prawem bożym, nawet jeśli nie oznacza to wolności od cierpienia.

Hiob jest tutaj przykładem nieugiętej wiary, mimo ogromnych strat i cierpienia. Jego niezachwiana wiara i akceptacja zmienności losu pokazuje, że można przezwyciężyć marność ziemskiego życia przez głębokie przekonanie o słuszności boskich praw.

Z kolei postać Antygony w tragedii Sofoklesa obrazuje dylemat wyboru między ziemskim dobrobytem a wiernością niezmiennym wartościom – prawom boskim. W obliczu marności świata doczesnego Antygona postępuje z godnością, podkreślając przewagę nieuchronnych i wiecznych zasad nad chwilowymi korzyściami.

W perspektywie wieczności wiele doczesnych celów wydaje się próżne. Pragnienia i ambicje są nieodłączną częścią ludzkiego życia, jednak ich osiągnięcia materialne często okazują się nietrwałe. Kluczowe staje się postępowanie z myślą o wieczności oraz życie w zgodzie z bożymi prawami.

A jak zatem żyć w świecie pełnym marności? Wydaje się, że warto szukać tego, co "w górze”, a tym samym, dążąc do wartości wiecznych, znajdować spokój i wewnętrzne zadowolenie. Praktyki religijne mogą pomóc nie tylko w osiągnięciu poczucia satysfakcji, ale również w pogłębieniu relacji z Bogiem, postrzeganym jako najwyższe dobro życia.

W świetle przemyśleń nad doczesnymi dziełami, warto zwrócić uwagę na to, co wspólne dla Koheleta, Hioba i Antygony: każde z nich na swój sposób podkreślało wierność Bogu jako kluczową dla życia w świecie marności.

Podsumowując, żyjąc w świecie pełnym przemijania, należy poszukiwać prawdziwego sensu istnienia, spoglądając za horyzont doczesności. Szukanie duchowego zadowolenia i wartości wiecznych powinno stanowić fundament naszego życia, pomagając przezwyciężyć marność otaczającego nas świata.