"Don Kichot" analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.02.2024 o 10:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.01.2024 o 12:06

Miguel de Cervantes Saavedra, autor "Don Kichota", stworzył postać, która przetrwała wieki i jest wciąż aktualna – bohatera groteskowego, a zarazem tragicznego, którego walka z wiatrakami stała się symbolem krucjat wyobrażeniowych przeciw realnym problemom świata. "Don Kichot" to utwór, który wielokrotnie przeplatał się z moją edukacją, z różnych przyczyn skłaniając mnie do refleksji nad kondycją ludzkości i naturą marzeń. To za każdym razem nowa lektura, pełna nieprzemijających przemyśleń; to książka, do której z pewnością jeszcze niejednokrotnie wrócę.

Mając na uwadze bogactwo warstwy ideowej, kontekstu historycznego oraz niezwykłych przygód tytułowego rycerza, "Don Kichot" staje się niemal niekończącym się źródłem inspiracji. W oczach nastolatka, jakim jestem ja, Don Kichota można dostrzec jako błędnego idealistę, walczącego o powrót do wartości rycerskich w świecie, który już dawno porzucił ideały za pragmatyzmem i cynizmem. Jest więc postacią, która zarówno bawi, jak i inspiruje do refleksji nad własnymi przekonaniami i systemem wartości.

Czytając o przygodach Don Kichota i Sancho Pansy, dostrzegam w każdej postaci dwie płaszczyzny – komediową i metaforyczną. Z jednej strony para ta dostarcza humorystycznych scen, które niezmiennie wywołują uśmiech, z drugiej zaś strony obrazują dualizm ludzkiej natury: wyidealizowaną wizję świata w oczach rycerza oraz przyziemne, a jednak nie pozbawione mądrości życiowej, podejście jego giermka. To duet komplementarny, balansujący na granicy śmiechu i smutku, pokazujący, że w życiu są miejsca zarówno na szlachetne, choć nieraz naiwne marzenia, jak i na prostą, codzienną mądrość.

Zachwyca mnie w "Don Kichocie" ogromny potencjał interpretacyjny utworu. Jest to powieść wielowarstwowa, która w zależności od przesłania, jakiego poszukujemy, może być odczytana jako satyra na rycerskie romanse, studium ludzkiej tożsamości czy gorzka refleksja nad rzeczywistością, która zabija marzenia. Pozwala wyciągać wnioski na temat różnicy między tym, jak świat powinien wyglądać, a tym, jak wygląda w rzeczywistości oraz jak łatwo jest się ugiąć pod ciężarem zderzenia ideału z rzeczywistością.

To co czyni "Don Kichota" niezwykłym i wciąż aktualnym, to uniwersalność przesłania oraz bezpretensjonalność narracji Cervantesa. W każdym rozdziale tej powieści odnajduję coś nowego: raz jest to ostrzeżenie przed zbytnią idealizacją świata, innym razem przestroga przed jego całkowitym odtrąceniem. Dążenie do ideału wbrew wszystkiemu posiada zarówno wartość odwagi i uczciwości, jak i ryzyko utraty kontaktu z rzeczywistością.

W sekwencji losów błędnego rycerza kryje się jeszcze jeden, bardzo istotny aspekt – problem interpretacji literatury i roli, jaką odgrywa w życiu człowieka. Don Kichot, żyjący w świecie wytworzonym przez własną wyobraźnię, ukazuje zarówno piękno pasji do książek, jak i zagrożenia, które niesie za sobą oderwanie od rzeczywistości. Jego przykład wzmacnia moje przekonanie, że literatura ma siłę kształtowania ludzkich serc i umysłów.

Przychodząc do wniosku, że "Don Kichot" to powieść o niezliczonych obliczach, odkrywam, że jest ona dla mnie jak wędrówka przez labirynt ludzkich przeżyć i emocji, którego każdy zakręt kryje kolejną lekcję. To utwór, do którego należy wracać, by za każdym razem odnaleźć w nim coś nowego – trochę mądrości życiowej, chwilę refleksji, powód do śmiechu lub nawet moment zadumy nad własnymi ideałami. Don Kichot, niezmiennie aktualny, może być kimś więcej niż tylko literacką postacią; dla czytelnika staje się przewodnikiem, nauczycielem i przyjacielem. Co za tym idzie, bez wątpienia będę do tej książki powracał – za sprawą jej głębi, humoru i za sprawą nauk płynących z przemyślanej lektury.