"Świat nie jest dla ludzi prostych, potrafi ich tylko krzywdzić" - Cz. Miłosz: „Który skrzywdziłeś”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.02.2024 o 13:20

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.02.2024 o 15:00

Świat odbierany jest nieraz jako przestrzeń pełna zagadek, wyzwań, a czasem i niesprawiedliwości. Często to właśnie ludzie prości, zmagający się ze swoją uczciwością i dobrocią, są pokazywani jako ci, którzy najszybciej zostają w nim skrzywdzeni. Taką perspektywę przedstawia Czesław Miłosz w swoim wierszu „Który skrzywdziłeś”.

Po pierwsze, analizując sytuację ludzi prostych w rzeczywistości, można zauważyć, że często spotykają ich różne trudności. Wielokrotnie są to osoby, które z racji swojej bezpośredniości i braku przebiegłości, stają się ofiarami manipulacji czy też nieuczciwości innych. Wielokrotnie bywają wykorzystywani, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Mechanizmy społeczne nie zawsze sprzyjają uczciwości i dobru – często widać, że to właśnie przebiegłość czy cynizm zdają się prowadzić do "sukcesu".

W wierszu Miłosza „Który skrzywdziłeś” dostrzegamy świadków historii, ludzi prostych, którzy byli poddawani różnego rodzaju krzywdom przez tyranów, władzę absolutną wykonujących swoje akty przemocy z dystansem, bez wrażliwości na burzenie życia i marzeń prostego człowieka. W obronie przed taką krzywdą i w celu dążenia do sprawiedliwości, ludzie prości poszukiwali wolności. Poeta mówi, że w końcu to oni zostaną uwiecznieni w pamięci ze względu na swą postawę i waleczność.

Pamięć i poezja to też istotne elementy, które nieustannie obracają się wokół tematu krzywdy i dojrzewania poprzez cierpienie. Sztuka, a poezja w szczególności, często staje się narzędziem obrony przed zapominaniem. To właśnie ona pozwala zatrzymać historie tych, którzy walczyli o swoją godność. Dzięki niej możemy czerpać wzorce postaw i ponadczasowe wartości.

Patrząc na możliwości oporu i zwycięstwa, warto zauważyć, że historia ludzkości obfituje w przykłady, gdzie dobro zatriumfowało nad złem. Warto tu wspomnieć chociażby o postaciach takich jak Mahatma Gandhi czy też Martin Luther King, którzy swoją niezłomną postawą pokazali, że można walczyć z niesprawiedliwością i przemocą, zachowując przy tym pokojową postawę. Nie byli to ludzie bez wad, ale ich dążenie do sprawiedliwości zapisuje ich w pamięci jako osób, które przeciwstawiły się złu.

W mojej osobistej postawie wobec świata i ludzi prostych widzę wiele niuansów. Nie zgadzam się z tezą, że świat jest wyłącznie źródłem cierpienia dla prostych ludzi. Owszem, cierpienie jest obecne i często dotyka tych najmniej winnych, ale ludzki duch i zdolność do nadziei, uwagi, pamięci są zdolne do tworzenia oporu i zmiany. Co więcej, cierpienie może być motorem napędowym rozwoju – to przez trudności wzrastamy, uczymy się i dojrzewamy, a empatia i solidarność mogą rodzić się właśnie w konfrontacji z bólem.

W literaturze znajdziemy wiele przykładów obrony ludzi prostych przed złożonością świata. Jako przykład warto przywołać dzieło „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej, gdzie główna bohaterka, Justyna Orzelska, mimo trudności i przeciwności losu zachowuje szlachetność i prostotę charakteru, stając się symbolem moralnego triumfu.

Podsumowując, świat może być miejscem krzywdy i niesprawiedliwości, ale równocześnie stanowi przestrzeń dla walki o lepsze jutro. Wartości ogólnoludzkie, takie jak prawda, miłość czy wolność, są niezniszczalne i przetrwają w pamięci, tak jak przetrwają w wierszach poetów. Jako potwierdzenie uniwersalności poetyckiego przesłania, słowa Miłosza „Dociekam przyczyn, dlaczego człowiek czyni zło innemu człowiekowi. Muszę zdać sprawę z tego, co zostało zrobione i zaniedbane.” stanowią zakończenie wypracowania, przypominając, że zło nie pozostaje bez echa, a pamięć o cierpieniu i krzywdach ma też moc przemiany.