Czy praca gwarantuje człowiekowi szczęście? "Nad Niemnem" i "Lalka"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2024 o 17:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.02.2024 o 14:09

Rozważając kwestię, czy praca gwarantuje człowiekowi szczęście, warto odwołać się do dwóch fundamentalnych dzieł literackich, które w różny sposób podejmują tę tematykę. Pierwsze z nich to "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej, drugie to "Lalka" Bolesława Prusa. Oba dzieła dają nam możliwość głębszej analizy związku między pracą a szczęściem, ponieważ prezentują różnorodne postaci z ich osobistymi dążeniami i spojrzeniem na pracę.

W utworze "Nad Niemnem", jednym z głównych motywów jest praca jako sposób na osiągnięcie własnego miejsca w społeczeństwie i spełnienia życiowego. W powieści tej możemy zaobserwować, jak rodzina Korczyńskich, mimo wielkich tragedii i strat, nie poddaje się w swoich działaniach. Praca, zwłaszcza ta związaną z ziemią i naturą, jest dla nich sposobem na budowanie dobrobytu oraz poczucia godności. Postać Jana Bohatyrowicza jest tu chyba najlepszym przykładem – mężczyzna ten wkłada wiele wysiłku w uprawę ziemi, dbałość o rodzinne gospodarstwo i swoją edukację. Energia i pozytywne nastawienie do pracy przekładają się na jego zadowolenie z życia i szczęście, nawet pomimo przeciwności losu i zmiennych kolei losu. Praca jest dla Jana nie tylko obowiązkiem, lecz także czymś, co daje mu poczucie tożsamości i realizacji własnych dążeń.

Natomiast w "Lalce" Bolesława Prusa zobaczyć możemy zupełnie inny obraz pracy i jej wpływu na życie człowieka. W powieści tej praca przedstawiona jest jako element życia mieszczan, a szczególnie interesujące jest przedstawienie postaci Stanisława Wokulskiego, przedsiębiorcy, który w swojej pogoń za uczuciem Izabeli Łęckiej, wydaje się również poszukiwać własnego szczęścia poprzez pracę. Wokulski jest człowiekiem nowoczesnym, zafascynowanym nauką, postępem technicznym i przedsiębiorczością. Inwestuje w swoje sklepy, eksperymentuje z nowymi technologiami, pracuje niemal bez wytchnienia. Jednak, w przeciwieństwie do Jana Bohatyrowicza, praca nie przynosi mu wewnętrznego zadowolenia. Skłania go ona raczej do refleksji nad pustką egzystencjalną, jaką odczuwa pomimo materialnego sukcesu. W świecie sterowanym przez kalkulacje i interesy, Wokulski zderza się z ograniczeniami, które wyznaczają społeczne konwencje i ambicje. Jego obsesyjna miłość do Izabeli Łęckiej, będąca swoistym ucieczką od rzeczywistości, jednocześnie motywuje go do pracy, ale nie sprawia, że osiąga on dzięki niej szczęście.

Analizując oba utwory, widzimy, że praca sama w sobie może być źródłem satysfakcji i szczęścia, jak to ukazane jest w postaci Jana Bohatyrowicza z "Nad Niemnem". Dla niego praca jest powołaniem, spełnieniem i sposobem na rozwój. Z drugiej strony, "Lalka" pokazuje, że praca bez odpowiedniej równowagi życiowej, oparta na nieodpowiednich motywacjach, może prowadzić do rozczarowania i poczucia pustki. Stanisław Wokulski, mimo swojej pracowitości i zaangażowania, nie potrafi odnaleźć prawdziwego szczęścia, gdyż brakuje mu harmonii w życiu prywatnym i spójności emocjonalnej.

Wnioskując, praca może przynosić szczęście pod warunkiem, że jest ona zbieżna z naszymi wartościami, pasją i dąży do celów, które są dla nas ważne. Uzależnienie poczucia szczęścia od pracy jest jednak ryzykowne, gdyż życie składa się z wielu sfer i wyłączne koncentrowanie się na karierze zawodowej może prowadzić do destrukcji osobistej i społecznej, czego przykładem może być los protagonisty Prusowej "Lalki". Praca jest więc ważnym elementem życia, ale nie jedynym gwarantem szczęścia człowieka, czego potwierdzenie znajdujemy w omówionych dziełach literackich.