Czy praca gwarantuje człowiekowi szczęście? "Nad Niemnem" i inne teksty kultury.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.02.2024 o 21:20

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.02.2024 o 20:22

Praca jest traktowana jako jeden z najważniejszych elementów życia człowieka. Człowiek w społeczeństwie często jest postrzegany przez pryzmat zawodu, jaki wykonuje, a sukces zawodowy odgrywa kluczową rolę w ocenie indywidualnego szczęścia. Czy jednak praca sama w sobie jest gwarancją osiągnięcia szczęścia? Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy spojrzeć na różne perspektywy, które dostarcza literatura.

W dziele Elizy Orzeszkowej "Nad Niemnem" ukazany został obraz pracy jako wartości, która kształtuje człowieka i przynosi mu zadowolenie. Praca jest tam czymś więcej niż tylko sposobem na zarobek czy obowiązkiem. Bohaterka, Justyna Orzelska, wkłada w swój trud nie tylko energię, ale i serce. Dzięki poświęceniu dla pracy na roli, podnosi rangę pracy fizycznej, co na przestrzeni epok nie zawsze miało miejsce. Praca daje jej poczucie spełnienia oraz pozwala na zbudowanie silnej więzi z naturą i bliskimi osobami. Widać tu zatem, że zdaniem Orzeszkowej praca może być istotnym składnikiem szczęścia, o ile wykonywana jest z pasją i przynosi satysfakcję.

Z drugiej strony, w literaturze można znaleźć również głosy wskazujące, że praca nie zawsze prowadzi do szczęścia. Doskonałym przykładem jest tu "Lalka" Bolesława Prusa. Stanisław Wokulski, główny bohater powieści, poświęca się pracy. Jego zaangażowanie w interesy oraz naukę, mimo że przynoszą mu sukces zawodowy i materialny, jednak nie czynią go szczęśliwym. W jego przypadku, praca staje się obsesją, która wypiera z życia prawdziwe uczucia i kontakty z innymi ludźmi. Wokulski, pomimo bogactwa i pozycji społecznej, nie znajduje spełnienia w miłości, co dla niego jest ostatecznie najważniejsze.

Analogiczne wnioski płyną z "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza. Tutaj praca i rozwój intelektualny są przedstawiane w zniekształcony, groteskowy sposób. Postaci ulegają różnego rodzaju deformacjom, pod presją społecznych wymagań i konwenansów. Sukces czy wykonywanie pracy nie przekłada się na szczęście bohaterów i często prowadzi do alienacji oraz absurdalnych sytuacji. Gombrowicz pokazuje, że nadmierna koncentracja na pracy może oddalać od prawdziwego "ja" i od człowieczeństwa.

Ponadto, warto spojrzeć na różnorodność postaw wobec pracy przedstawionych w Biblii. Praca jest tam postrzegana jako dar i zadanie dane człowiekowi przez Boga, ale też jako ciężar i konsekwencja grzechu pierworodnego. W Księdze Koheleta czytamy, że "wszystek trud człowieka jest dla jego ust, a jednak jego dusza nie nasyci się". Może to sugerować, że chociaż praca może przynieść chwilowe zadowolenie, nie jest ona w stanie w pełni zaspokoić głębszych poszukiwań ludzkiego serca.

Podsumowując, praca może być źródłem szczęścia, o ile jest wykonywana z pasją, jest dla człowieka źródłem spełnienia, pozwala na rozwój osobisty oraz harmonijne współistnienie z otoczeniem. Jednak jednoznaczne stwierdzenie, że praca gwarantuje szczęście byłoby nadmiernym uproszczeniem. Literatura dostarcza nam wielu przykładów pokazujących, że samo poświęcenie się pracy nie wystarcza, aby osiągnąć szczęście, które często jest efektem równowagi pomiędzy życiem zawodowym a osobistym, pasją a obowiązkiem, działaniem a refleksją. W kontekście tych rozważań, praca wydaje się być jednym z wielu składników kompozycji zwanej ludzkim szczęściem, lecz nie jej jedynym fundamentem.