Władza - zaszczyt czy pokusa?Charakterystyka władców ukazanych w literaturze. Odwołaj się do "Króla Edypa", "Antygony", "Odprawy posłów greckich" i "Makbeta".

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.10.2023 o 8:51

Temat władzy jest jednym z najbardziej powszechnych i istotnych motywów zarówno w literaturze, jak i w życiu codziennym. Właściwości władzy do dziś fascynują i intrygują zarówno pisarzy, jak i czytelników. W różnych utworach literackich przedstawiano różne postacie władców, zarówno pozytywne, jak i negatywne. Omówię teraz czterech władców ukazanych w utworach: "Królu Edypie" Sofoklesa, "Antygonie" Sofoklesa, "Odprawie posłów greckich" Jana Kochanowskiego i "Makbecie" Williama Shakespeare'a.

Pierwszym władcą, o którym warto wspomnieć, jest Król Edyp. Bohater tego dramatu Sofoklesa jest zarówno głównym bohaterem, jak i władcą. Edyp utożsamia się z władzą, czując, że jest powołany do rządzenia. Jednakże, gdy odkrywa prawdę o swoim pochodzeniu, władza przestaje być dla niego zaszczytem, lecz stała się pokusą. Edyp nie potrafi pogodzić się z faktem, że piastuje tron, będąc jednocześnie zabójcą przepowiedzianym przez Wyrocznię.

Kolejnym władcą jest Kreon, postać z "Antygony". Podobnie jak Edyp, Kreon jest rządzącym władzą, jednak jego podejście do władzy jest zupełnie inne. Kreon widzi władzę jako zaszczyt, a nie pokusę. Pragnie utrzymania porządku i sądzi, że rządzi samą sprawiedliwością. Jednak w swoim pragnieniu utrzymania władzy i swojej zaszczytnej pozycji, zapomina o innym aspekcie, jakim jest miłość. Przez to jego władza doprowadza do tragedii, a pokusa narzucania swojej woli przynosi mu zgubę.

Następnym władcą, o którym warto wspomnieć, jest król Mieczysław z "Odprawy posłów greckich" Jana Kochanowskiego. Król Mieczysław jest postacią, w której czai się pokusa władzy. Choć Mieczysław jest z początku zadowolonym ze swojej pozycji władcy, pokusa lęku przed utratą władzy prowadzi go do podejmowania podejrzanych decyzji, jak wyprawa przeciwko Grekom. Kiedy jednak poznaje swoje prawdziwe miejsce w odprawie posłów greckich, pokusa władzy znika, a zamiast niej pojawia się pokora.

Ostatnim władcą, którego omówię, jest Makbet, postać z tragedii Williama Shakespeare'a o tym samym tytule. Makbet zdecydowanie ilustruje, jak władza może być pokusą. Protagonista stopniowo staje się uzależniony od władzy i nie cofnie się przed niczym, aby ją utrzymać. Jego pragnienie władzy jest tak ogromne, że jest gotów zabić, plądrować i zdradzać za jej sprawą. Jednak, gdy władza jest już w jego rękach, przerażony podejmuje decyzje, które dążą do jego upadku i śmierci.

Wnioskiem jest to, że władza może być zarówno zaszczytem, jak i pokusą, w zależności od postawy władców i ich podejścia do sprawowania władzy. Przykłady przedstawione w literaturze, takie jak Król Edyp, Kreon, król Mieczysław i Makbet, pokazują, jak władza wpływa na jednostki i jakie są tego konsekwencje. Jednakże, sam fakt rządzenia nie determinuje, czy władza będzie dużym zaszczytem czy też pokusą. Decyduje o tym charakter i postawa władców, którzy podejmują różnego rodzaju wybory moralne w trakcie sprawowania władzy.