„Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego jako nowy typ powieści

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.11.2023 o 10:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.10.2023 o 14:26

W swoim wypracowaniu postaram się przedstawić powieść Stefana Żeromskiego - „Ludzie bezdomni” jako nowy typ powieści. Powieść ta, wydana w 1899 roku, zaskakująco różni się od swoich poprzedników zarówno pod względem tematyki, jak i formy.

„Ludzie bezdomni” to powieść, która skupia się na losach bohaterów pochodzących z marginesów społecznych, w tym bezdomnych i bezrobotnych. Żeromski przedstawia ich jako ludzi o różnych motywacjach i charakterach, którzy stają przed trudnymi wyborami. Autor odważnie dotyka problemów społecznych i ekonomicznych, które dotyczą biednych ludzi, ukazując ich codzienne życie, zmagania oraz walkę o godne życie. Jest to temat, który do tej pory był rzadko poruszany w literaturze polskiej. Autor nie unika trudnych tematów, ale zamiast moralizować czy czarno-białych wyobrażeń o ludziach z marginesu społecznego, stawia przed czytelnikiem pytania i pozostawia miejsce na refleksję.

Forma powieści również stanowi nowość w polskiej literaturze. „Ludzie bezdomni” łączą w sobie elementy powieści psychologicznej, społeczno-obyczajowej oraz impresjonistycznej. Autentyczne opisy środowiska i postaci, dbałość o szczegóły oraz tropienie psychologicznych motywacji bohaterów sprawiają, że powieść nabiera realistycznego wymiaru. Żeromski perfekcyjnie oddaje dźwięk, smak i zapach opisywanych miejsc, umożliwiając czytelnikowi wczucie się w sytuacje oraz emocje bohaterów. Wprowadzenie elementów impresjonistycznych, takich jak opisy przyrody, zmieniających się świateł czy kolorów, dodaje powieści nowego wymiaru artystycznego i sprawia, że czytelnik jest wręcz zanurzony w opisywanych scenach.

„Ludzie bezdomni” to również utwór, który wykracza poza ramy tradycyjnej fabuły. Żeromski przerywa narrację i wplata do powieści liczne dygresje, w których porusza tematy filozoficzne, społeczne czy artystyczne. Autor podejmuje dyskusję na temat roli sztuki w społeczeństwie, kondycji polskiego narodu oraz dąży do wywołania u czytelnika refleksji na temat otaczającej go rzeczywistości. Te dodatkowe wątki sprawiają, że „Ludzie bezdomni” stają się nie tylko powieścią o losach poszczególnych bohaterów, ale również odzwierciedleniem ówczesnych realiów społecznych i politycznych.

Podsumowując, „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego to powieść, która jest nie tylko nowym typem powieści, ale również ważnym głosem w literaturze polskiej. Ciekawa tematyka, nowatorska forma oraz ogólnowspółczesne przesłanie sprawiają, że „Ludzie bezdomni” stanowią niezwykłe dzieło, które wciąż porusza i zmusza do refleksji.