Od bierności do buntu - postawy człowieka wobec problemów rzeczywistości w której żyję, z odniesieniem do wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego i wybranych kontekstów".

Rodzaj zadania: Wypracowanie z historii

Dodane: 17.10.2023 o 16:34

Obserwując świat, w którym żyję, nie mogę oprzeć się refleksji na temat postaw ludzkich wobec napotykanych problemów. Często zauważam, że ludzie łatwo ulegają bierności, pozostając obojętnymi na otaczającą ich rzeczywistość. Jednak istnieje również drugie skrajne zagadnienie, jakim jest bunt, który przewraca świat do góry nogami. W tym esejcie chciałbym przyjrzeć się tym dwóm postawom na podstawie lektury obowiązkowej, "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza oraz innemu utworowi literackiemu, "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza.

Na początku warto zaznaczyć, że bierność bywa częstym schronieniem człowieka przed trudnościami i problemami. W "Panu Tadeuszu" można dostrzec bierność wielu postaci, na przykład Sędziego czy Telimeny. Sędzia, symbol starego porządku i konserwatyzmu, pozostaje obojętny na wydarzenia narodowe, preferując spokojne życie w swojej posiadłości. Telimena zaś, młoda i piękna kobieta, reprezentuje bierność w sferze uczuć. Mimo licznych adoratorów, pozostaje niezdecydowana i obojętna wobec miłosnych zalotów. W obu przypadkach bierność wynika z wygodnictwa i braku motywacji do zmiany rzeczywistości.

Z drugiej strony, istnieje również postawa buntu. Przyglądając się "Ferdydurke", możemy dostrzec, jak główny bohater, Joey Kowalski, wpada w spirale buntu, próbując zagospodarować własne życie. Gombrowicz ukazuje absurdalność i sztuczność życia społecznego. Joey, przyjmując formę młodocianego ucznia, odmawia poddania się normom dorosłego życia. Jego bunt wynika z częściowej niezgodności z własnym ja oraz frustracji, którą potrafi wywołać hipokryzja i nadmierna konformizacja. Jednak bunt Joeya prowadzi go do chaosu i bezsensownego działania, pokazując, że ekstremalna postawa wobec problemów niekoniecznie prowadzi do korzystnych rezultatów.

Aby lepiej zrozumieć te postawy, warto spojrzeć na wybrane konteksty historyczne. "Pan Tadeusz" został napisany w czasach, gdy Polska była pod zaborami, a naród musiał walczyć o utrzymanie swojej tożsamości. Bierność postaci literackich może odzwierciedlać bierność społeczeństwa wobec panujących wówczas warunków. Podobnie w "Ferdydurke" Gombrowicz ukazuje swoje przemyślenia na temat kondycji społecznej i etapów rozwoju człowieka. Autor sugeruje, że bunt ma na celu odszczepienie się od systemu, który wprowadza jednostkę w stan nieświadomości i utraty indywidualności. Podejście Witolda Gombrowicza miało odniesienie do okresu międzywojennego, w którym Polska odzyskała niepodległość i stanęła przed koniecznością ogromnych przekształceń.

Podsumowując, od bierności do buntu - są to dwie skrajne postawy człowieka wobec problemów rzeczywistości. Bierność może wynikać z wygodnictwa, braku motywacji czy bezsilności, podczas gdy bunt często rodzi się z frustracji oraz chęci zerwania z hipokryzją i konformizmem. Lektura obowiązkowa "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza oraz utwór "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza stanowią doskonałe przykłady, które ukazują te postawy na tle historycznym. Przez ich pryzmat można zastanowić się nad własnym podejściem do problemów, z jakimi spotykam się w swoim życiu i czy mogę znaleźć złoty środek, unikając skrajności i dążąc do rozwoju bez straty swojej tożsamości.