„Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego- problematyka wciąż żywa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.03.2024 o 14:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Stefan Żeromski, wybitny polski pisarz, zwany często sumieniem narodu, pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką, wśród której "Przedwiośnie" zajmuje szczególne miejsce. Publikowane po raz pierwszy w latach 1924-1925, tuż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, to dzieło w fascynujący sposób łączy w sobie refleksję nad historią, polityką i społeczeństwem, które wydają się dziś równie żywe, co w momencie jego powstania.

"Przedwiośnie" ukazuje Polskę okresu międzywojennego, stanowiąc swoisty komentarz do euforii oraz rozczarowań związanych z odzyskaniem wolności. Żeromski maluje obraz kraju rozdartego kontrastami społecznymi, borykającego się z problemami politycznymi i ekonomicznymi. Przez pryzmat jego bohaterów i ich idei odnowy, pisarz podejmuje dyskusję na tematy uniwersalne, takie jak poszukiwanie tożsamości narodowej, rola i miejsce ideologii w życiu człowieka oraz społeczeństwa, a także kwestie sprawiedliwości społecznej.

Seweryn Baryka, zafascynowany koncepcją "Szklanych Domów", symbolizujących utopijną wizję przyszłości, kontrastuje z innymi postaciami, takimi jak pracujący u podstaw Szymon Gajowiec czy zafascynowany formą rządów bolszewickich Antoni Lulek. Ta rozpiętość koncepcji odnowy, od utopijnej przez praktyczną, aż po rewolucyjną, prezentuje różnorodność podejść do budowania lepszego jutra, każde z nich niesie za sobą pewne implikacje, dylematy moralne oraz wyzwania.

Motyw rewolucji, będący centralny dla rozwinięcia akcji i ewolucji postaci, szczególnie Cezarego Baryki, jest przedstawiony w kontekście kryzysu wartości, zarówno społecznych, jak i indywidualnych. Odmienne ideologie stają się przyczyną konfliktów, jednocześnie będąc próbą odpowiedzi na współczesne problemy, co prowadzi do refleksji nad przemijalnością i zmiennością systemów wartości.

Paralele pomiędzy Polską z okresu międzywojennego, a czasami współczesnymi są uderzające. Transformacja roku 1989 oraz jej konsekwencje, zarówno w wymiarze społecznym, jak i ekonomicznym, przypominają wyzwania przedstawione przez Żeromskiego. Problem narastających podziałów społecznych, poszukiwania tożsamości oraz roli edukacji i dialogu społecznego w przezwyciężaniu kryzysów, jest równie aktualny dziś, jak w „Przedwiośniu”.

"Dziedzictwo "Przedwiośnia" i jego aktualność skłaniają do refleksji nad dylematami Polski współczesnej, nad kierunkami rozwoju i wartościami, które powinny kierować społeczeństwem. Książka Żeromskiego staje się więc nie tylko świadectwem swej epoki, ale także źródłem ciągłej inspiracji do dyskusji o polskości, odpowiedzialności i kształtowaniu przyszłości.

Podsumowując, „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego, choć utwór z początku XX wieku, zaskakuje swoją aktualnością. Problematyka zawarta w powieści zachęca do ponownej refleksji nad wyzwaniami współczesnego świata, ponadczasowością problemów moralnych i społecznych. Dzieło to nie tylko przypomina o wadze historii i potrzebie ciągłej pracy nad sobą i społeczeństwem, ale także inspiruje, by szukać własnej drogi do „szklanych domów” – utopii nowoczesnego, sprawiedliwego społeczeństwa.