Kim jestem, jak postrzegam świat i czym jest dla mnie rewolucja – rozmowa z Cezarym Baryką
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.05.2024 o 21:55
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 22.05.2024 o 21:39
Streszczenie:
Opowieść opisuje życie Cezarego Baryki, od dzieciństwa w Baku po dorosłość w Polsce, przeplatając wątki rodzinne, rewolucję i tęsknotę za ojcem. ?
---
#
Witam Cię serdecznie, Cezary. Dzień dobry. Chciałbym dziś porozmawiać z tobą o twoim życiu, poglądach na świat oraz znaczeniu rewolucji. Cofnijmy się więc do twojego dzieciństwa, aby lepiej zrozumieć twoją historię i to, co ukształtowało twoje przekonania.
Rozdział I: Dzieciństwo i rodzina
Twoi rodzice odegrali ogromną rolę w twoim życiu. Twój ojciec, Seweryn Baryka, był pracowitym i odważnym człowiekiem, a przy tym wielkim patriotą. Pracował na wysokim stanowisku urzędniczym w Baku, co zapewniało wam stabilność finansową. Twój dom zawsze pełen był rozmów o Polsce, chociaż było to dla was miejsce odległe.Twoja matka, Jadwiga z Dąbrowskich, pochodziła z Siedlec i była spokojną, wierną żoną oraz matką. Zajmowała się domem i twoim wychowaniem, wprowadzając cię w świat polskich tradycji i marzeń o powrocie do ojczyzny. Rodzice, poprzez codzienne życie, zaszczepili w tobie wartości patriotyczne, dbając o to, byście rozmawiali po polsku, nawet będąc daleko od ojczyzny.
Twoje dzieciństwo można opisać jako beztroskie i rozpieszczone. Byłeś jedynakiem, na którego skupiała się cała uwaga twoich rodziców. W ich troskliwej opiece nigdy nie doświadczyłeś niedostatku. W domu panowała polska służba, co podkreślało waszą narodową tożsamość. Twoje trudności wychowawcze zaczęły się dopiero po wyjeździe ojca na wojnę, co pokazało, jak ważna była jego rola w twoim życiu.
Rozdział II: Rewolucja w Baku
Kiedy rewolucja dotknęła Baku, początkowo poddałeś się jej całkowicie. Zafascynowany rewolucjonistami i ich ideami, bezgranicznie wierzyłeś w obietnice zmian na lepsze. Byłeś młody i pełen entuzjazmu, gotowy wspierać rewolucję całym sercem.Jednak z czasem twoje poglądy zaczęły się zmieniać. Twoja matka wielokrotnie mówiła ci, że rewolucja niesie ze sobą zło, ale dopiero po jej tragicznej śmierci zrozumiałeś, jak wiele racji miała. Odczuwałeś ogromną odpowiedzialność za jej śmierć, co pogłębiło twoją traumę. Widok martwej Odmianki, młodej kobiety, którą znałeś, także pozostawił głębokie ślady w twojej psychice, pokazując ci brutalną stronę rewolucji.
Rozdział III: Tęsknota za ojcem
Podczas wojennych zawirowań kontakt z ojcem był sporadyczny. Listy coraz rzadziej dochodziły, aż w końcu całkowicie się urwały. Przypuszczałeś, że trudności wojenne uniemożliwiają mu kontakt, ale narastająca tęsknota sprawiała, że każdy dzień był trudniejszy. Początkowo cieszyłeś się pewną wolnością, ale brak kontroli nad sytuacją szybko przerodził się w bolesną tęsknotę. Wspólne wizyty w porcie z matką, gdzie oczekiwaliście powrotu Seweryna, były dla ciebie momentami nadziei, ale także i rozczarowań.Rozdział IV: Podróż do Polski
Kiedy ojciec wreszcie wrócił i przyszła perspektywa podróży do Polski, miałeś mieszane uczucia. Twoje życie w Baku, mimo traumy rewolucji, było znane i konkretne, podczas gdy Polska była dla ciebie abstrakcją. Jednak rewolucyjny chaos skłonił cię do podjęcia tej decyzji, licząc na lepszą przyszłość.Po przekroczeniu granicy Polski spotkało cię jednak ogromne rozczarowanie. Rzeczywistość nie przypominała marzeń o szklanych domach, jakie snuł ci ojciec. Zamiast tego ujrzałeś nędzę i brud, co sprawiło, że cieszyłeś się, iż ojciec nie dożył tej chwili, by doświadczyć tego rozczarowania razem z tobą.
Rozdział V: Życie w Polsce
Zaproszenie do Nawłoci przez Hipolita Wielosławskiego było dla ciebie ucieczką od trudnej rzeczywistości. Życie wśród arystokracji, z jej beztroską i sielankowym stylem, kontrastowało z ogólnokrajową biedą. Bogate posiłki i rekreacja były codziennością, co ukazywało ogromny dystans społeczny.Podczas pobytu w Nawłoci związałeś się emocjonalnie z dwiema kobietami: Laurą i Karoliną. Zakochałeś się szczególnie w Laurze, której uroda i sposób bycia wywarły na tobie ogromne wrażenie, choć przeszkody w postaci Barwickiego komplikowały sytuację.
Rozdział VI: Dorosłość i rewolucja
Z czasem zacząłeś angażować się w nowe środowisko, uczestnicząc w zebraniu robotników w Warszawie na zaproszenie Lulka. Jednak, w przeciwieństwie do przeszłości, teraz patrzyłeś z dużym dystansem na rewolucyjne hasła. Obrazy z Baku były ciągle żywe w twojej pamięci, co utrudniało ci przyjęcie ich idei.Twoje przyspieszone dorastanie, naznaczone tragediami rewolucji, śmiercią rodziców i doświadczeniami wojennymi, uczyniło z ciebie samodzielnego, dojrzalszego człowieka. Jako dorosły musiałeś polegać głównie na sobie, choć pamięć o Szymonie Gajowcu, człowieku, który ci pomagał, również była dla ciebie ważna. Jednak jego idee również budziły w tobie niezgodę, co pokazuje twoją złożoność i indywidualne podejście do rzeczywistości.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się