"Człowiek nie może obejść się bez drugiego człowieka, musi zaspokoić swój straszliwy głód braterstwa". Analiza słów Alberta Camusa?

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 13:12

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.06.2024 o 6:48

Albert Camus powiedział: "Człowiek nie może obejść się bez drugiego człowieka, musi zaspokoić swój straszliwy głód braterstwa." To stwierdzenie podkreśla fundamentalną potrzebę człowieka do bycia z innymi oraz znaczenie braterstwa. Patrząc na literaturę i analizując różne postacie oraz ich relacje międzyludzkie, łatwo można dostrzec, że obecność innych ludzi i relacje międzyludzkie często są kluczowe dla rozwoju fabuły i przemian bohaterów. Dlatego zgadzam się ze słowami Camusa, że człowiek potrzebuje przebywać wśród innych, co jest niezbędne w różnych aspektach życia.

Człowiek jest istotą społeczną, od dzieciństwa do starości potrzebuje kontaktów międzyludzkich. Właśnie te kontakty kształtują nasze myślenie, pomagają w rozwoju emocjonalnym i intelektualnym oraz stanowią fundament naszej tożsamości. Spotykamy różnych ludzi na różnych etapach życia; każdy z nich wnosi coś wartościowego, co wzbogaca nasze doświadczenia. Chociaż samotność może być wyborem w niektórych przypadkach, jest to stan, który rzadko bywa trwały. Samotność może być inspirująca, ale w dłuższej perspektywie mało kto jest w stanie funkcjonować całkowicie samodzielnie bez negatywnych skutków psychologicznych. Literatura dostarcza nam licznych przykładów, które potwierdzają tę tezę.

W powieści Alberta Camusa "Dżuma" mamy do czynienia z wybuchem epidemii w mieście Oran. Różni bohaterowie reagują na to wydarzenie w różny sposób, co pozwala nam zobaczyć, jak ważne jest braterstwo i współpraca międzyludzka w obliczu katastrofy. Doktor Rieux to postać heroiczna, która niesie pomoc mimo śmiertelnego zagrożenia. Jest on przykładem człowieka działającego w imię dobra wspólnego, stawiającego interes społeczności ponad swoim własnym bezpieczeństwem. Dziennikarz Rambert, początkowo pragnie uciec z miasta, ale ostatecznie zostaje, zainspirowany postawą Rieux. Postacie Tarrou i Grand również współpracują z innymi, pokazując siłę współodpowiedzialności i odwagi. Epidemia zostaje pokonana dzięki współpracy różnych ludzi – to braterstwo umożliwia przełamanie kryzysu.

Podobny temat poświęcenia i pomocy innym pojawia się w powieści "Ludzie bezdomni" Stefana Żeromskiego, gdzie głównym bohaterem jest doktor Tomasz Judym. Jest to postać, która decyduje się poświęcić osobiste szczęście na rzecz niesienia pomocy innym. Judym rezygnuje z wygodnego życia w stolicy, aby pracować na prowincji i pomagać ubogim. Jego decyzja, by nie wiązać się na stałe z ukochaną kobietą, wynika z głębokiego poczucia obowiązku wobec społeczeństwa. Braterstwo, tutaj rozumiane jako troska o innych i poświęcenie dla wspólnego dobra, staje się kluczowym elementem jego życia. Intencje Judyma, mimo licznych osobistych wyrzeczeń, pozwalają dostrzec, jak wsparcie drugiego człowieka jest integralnym elementem dążenia do poprawy warunków życia innych.

W powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara" postać Rodiona Raskolnikowa, który popełnia morderstwo, przeżywa wewnętrzny kryzys i moralne rozterki. Pomimo swego zbrodniczego czynu, jest postać, która daje mu wsparcie i miłość – Sonia. Sonia, mimo swoich trudności, staje się dla Raskolnikowa źródłem nadziei i duchowego wsparcia. Jej bezinteresowna miłość i poświęcenie pozwalają mu odnaleźć w sobie nowe siły i zrozumieć sens odkupienia. Braterstwo w tej relacji to nie tylko emocjonalne wsparcie, ale również moralny i duchowy przewodnik w trudnych chwilach.

Johann Wolfgang von Goethe w "Cierpieniach młodego Wertera" przedstawia historię nieszczęśliwej miłości młodego człowieka do Lotty. Werter zakochuje się obsesyjnie w Lotcie, która jest zaręczona z innym mężczyzną. Jego samotność i niemożność zaspokojenia tej miłości prowadzą go do desperacji i wreszcie do samobójstwa. Brak możliwości spełnienia potrzeby bliskości i braterstwa w sferze uczuciowej wywołuje u Wertera poczucie bezsensu życia. W tej kwestii Goethe podkreśla, jak ważne jest zaspokojenie emocjonalnych i społecznych potrzeb człowieka, by mógł on prowadzić życie pełne i szczęśliwe.

Analizując te przykłady literackie, dochodzimy do wniosku, że człowiek rzeczywiście nie może obejść się bez drugiego człowieka. Obecność innych ludzi, ich wsparcie i miłość są często kluczowe dla przetrwania trudnych sytuacji oraz dla znalezienia sensu i poczucia spełnienia w życiu. Współpraca, poświęcenie i bezinteresowna pomoc to wartości, które kształtują naszą rzeczywistość i pomagają nam przetrwać nawet najtrudniejsze chwile.

Podtrzymuję tezę, że potrzeba braterstwa i kontaktów z innymi jest fundamentalna dla egzystencji człowieka. Bez tych relacji nasze życie mogłoby stać się pustym i pozbawionym głębszego sensu. Literatura, jako odzwierciedlenie ludzkich przeżyć i emocji, pokazuje to w sposób jednoznaczny i dobitny.

Na zakończenie warto zastanowić się, jak my sami możemy w codziennym życiu dostrzegać i zaspokajać tę potrzebę braterstwa. Jak możemy stawać się wsparciem dla innych, a jednocześnie pozwolić sobie na to, by inni mogli być wsparciem dla nas? Te pytania powinny towarzyszyć nam na co dzień, zwracając naszą uwagę na to, jak ważne są relacje międzyludzkie i jak możemy przyczynić się do budowania społeczności opartej na zaufaniu, wzajemnym szacunku i braterstwie.