Jak zmienia się postawa ludzi wobec dżumy na przykładzie kazań ojca Paneloux

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.11.2023 o 10:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.10.2023 o 11:10

Postawa ludzi wobec dżumy, jak również ich przekonania i reakcje na toksyczną chorobę, są niezwykle ciekawym tematem do analizy. W oparciu o kazań ojca Paneloux, można zauważyć kilka charakterystycznych zmian w postawach ludzi wobec dżumy.

Wprowadzając w kontekst dżumy, ojciec Paneloux w swoich kazaniach odwołuje się przede wszystkim do cech moralnych i religijnych. Początkowo, kiedy choroba jeszcze nie rozprzestrzeniała się w mieście, ojciec Paneloux przedstawia ją jako karę Bożą, a chorujących jako grzeszników. Wierzy, że jest to próba dla ludzkości, która powinna prowadzić do odnowy wiary. Ta postawa jest typowa dla ówczesnej epoki, gdzie plaga była często postrzegana jako narzędzie Bożej kary, wymierzonej w ludzkość.

Jednak w miarę jak dżuma coraz bardziej dziesiątkuje miasto, ojciec Paneloux zaczyna dostrzegać sprzeczności w swoich przekonaniach. Wyraźnie można zauważyć przejście od przekonania, że dżuma jest wyłącznie kary Bożej, do coraz większej niepewności i buntu przeciwko tym przekonaniom. Ojciec Paneloux zaczyna pytać, czy można sensownie wyjaśnić tę tragedię jako wyłącznie karę zbiorową i co najważniejsze, czy ten rodzaj cierpienia jest prawdziwym wyrazem miłosierdzia i sprawiedliwości Bożej.

W miarę jak sytuacja staje się coraz bardziej dramatyczna, ojciec Paneloux doświadcza wewnętrznej walki z własnymi przekonaniami. Z jednej strony, jego wiara i wykładnia teologiczna sugerują, że dżuma jest "niewidzialną winą". Z drugiej strony, obserwuje on ludzkie cierpienie i bezcelowość tych mąk.

Wydarzenie kluczowe dla zmiany postawy ojca Paneloux jest chwila, gdy jego przyjaciel, człowiek dobrze znany ze swojej niewinności, umiera w wyniku zarażenia dżumą. To jest moment, w którym ojciec Paneloux doświadcza głębokiej wątpliwości i egoistycznie zastanawia się, czy jego przekonania są wystarczająco mocne, aby ogłosić je publicznie.

Podsumowując, w miarę jak epidemia dżumy postępuje, postawa ludzi wobec niej ulega znaczącym zmianom. Od idealizacji choroby jako narzędzia karającego, poprzez coraz większą niepewność i wątpliwości, aż po rozważanie jej absurdalności i bezsensu. Przez pryzmat rozważań ojca Paneloux, możemy zauważyć, jaką siłę ma taka katastrofa w kwestionowaniu przekonań i wątpliwości w ludzką wiarę. To pokazuje, że postawa ludzi wobec dżumy jest zawsze zależna od kontekstu, w jakim się znajdują, oraz od indywidualnego doświadczenia i przekonań.