Czy walka z góry skazana na przegranie ma sens? - Odwołanie do lektury "Zdążyć przed Panem Bogiem"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.02.2024 o 22:23

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 6.02.2024 o 15:08

Walka z góry skazana na przegraną wydaje się być kwestią abstrakcyjną, pozbawioną sensu dla ludzkiego rozumu. Jednakże, gdy przyjrzymy się bliżej literaturze i historii, zauważamy liczne przypadki, gdzie taka walka była toczona. "Zdążyć przed Panem Bogiem" Hanny Krall jest to książka reportażowa ukazująca życie Marka Edelmana, jednego z przywódców powstania w getcie warszawskim. Przykład ten rzuca światło na pytanie o sens walki z przeważającym wrogiem.

Powstanie w getcie warszawskim było aktem desperacji i buntu przeciwko nieludzkim działaniom nazistów. Żydzi, świadomi swojego losu, stanęli do walki. Czy miało to sens? W konfrontacji z niemiecką machiną wojenną, ich szanse były minimalne, a jednak podjęli walkę. Nie chodziło wyłącznie o to, aby ją wygrać, ale o to, aby umrzeć z honorem, stawiając opór zbrojny. Protestowali w ten sposób przeciwko poniżaniu człowieczeństwa. Dla Marka Edelmana była to także walka o zachowanie ludzkiej godności i moralnego oporu.

W przytoczonej lekturze walka ta ukazana została jako próba stanięcia w prawdzie o sobie samym wobec zbliżającej się śmierci. Powstańcy, jak mówił Edelman, chcieli "zdążyć przed Panem Bogiem", czyli wykonać jakąś czynność, która miała być potwierdzeniem ich istnienia i ludzkiej godności, zanim zostaną unicestwieni. Wynika z tego, że walka o wartości niematerialne takie jak honor, wolność, czy godność, nawet jeśli jest przegrana, staje się z jakiegoś powodu konieczna i uzyskuje swój głęboki sens.

Z drugiej strony, można zastanawiać się, czy walka, która przynosi śmierć i cierpienie, jest słuszna. Takie pytanie może nasunąć się, gdy patrzymy na historię ludzkości i widzimy, że nieraz walki te skutek przynoszą jedynie w postaci ruiny i strat. Jednakże, warto zastanowić się nad konsekwencjami braku takiej walki. Gdyby powstańcy z getta zamilkli, pozwolili się bez protestu wywieść na śmierć, ich śmierć stałaby się tłumem anonimowych ofiar. Ich opór umożliwił stworzenie narracji o bohaterstwie i godności, przypomniał światu o potrzebie oporu wobec zła. Walka ta zatem przynosiła ponadczasowe wartości, które przekraczają próg biologicznego końca życia.

Reflektując nad własnymi przemyśleniami na ten temat, można dochodzić do wniosku, że walka z góry skazana na przegraną, choć wydaje się być nierozsądna z materialnego punktu widzenia, jest głęboko zakorzeniona w ludzkiej naturze. Kiedy w grę wchodzi zachowanie człowieczeństwa, moralne i etyczne zasady, walka ta zyskuje zupełnie inny wymiar. Jest to zmagania nie tylko z konkretnym wrogiem, ale także z nihilizmem, z równaniem człowieka do bytu bez wartości i sensu.

Podsumowując, na przykładzie "Zdążyć przed Panem Bogiem" Hanny Krall, a także rozpatrując osobiste odczucia, można dojść do wniosku, że walka z góry skazana na przegraną może niesie ze sobą głęboki sens. Jest to sens duchowy, moralny i historyczny – kształtujący spuściznę i pamięć o tych, którzy mieli odwagę stać w prawdzie i odmówić podsuniętego im losu, nawet w obliczu największego zagrożenia.