Co może uszczęśliwić człowieka?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.04.2024 o 9:44

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 3.04.2024 o 20:10

We współczesnym świecie pogoń za szczęściem wydaje się być jednym z najważniejszych celów każdego człowieka. W toku tej nieustannej gonitwy często zapominamy, jak wiele zależy od naszego wnętrza, a jak mało od zewnętrznych czynników. Od wieków różni pisarze próbowali odnaleźć receptę na szczęście, dzieląc się swoimi spostrzeżeniami na kartach dzieł literackich. Wśród utworów obowiązkowych w polskiej szkole podstawowej znajdziemy takie, które w różny sposób podchodzą do kwestii szczęścia. Na podstawie "Małego Księcia" Antoine’a de Saint-Exupéry’ego oraz "Chłopców z Placu Broni" przez Ferenca Molnára rozważymy, co tak naprawdę może uszczęśliwić człowieka.

"Mały Książę" to dzieło pełne symbolicznych znaczeń, w którym autor porusza kwestię szczęścia. Choć książka ta może wydawać się dziełem skierowanym do dzieci, niesie ze sobą uniwersalne przesłanie zrozumiałe i ważne dla czytelników w każdym wieku. Jednym z kluczowych motywów, które pojawiają się w tej opowieści, jest idea, że prawdziwe szczęście nie znajduje się w materialnych rzeczach, lecz w niewidzialnych więzach między ludźmi. "Ważne jest to, czego nie widać" - to słowa lisa, które podkreślają, iż szczęście można odnaleźć w miłości, przyjaźni i głębokich, emocjonalnych połączeniach z drugim człowiekiem. Mały Książę, poprzez swoje podróże i spotkania, uczy się właśnie tej życiowej lekcji, zdając sobie sprawę, jak bardzo ważna jest ta jedyna róża, którą zostawił na swojej planecie. Można więc wnioskować, że szczęście, według de Saint-Exupéry'ego, to umiejętność dostrzegania piękna w prostych, codziennych rzeczach oraz budowanie i pielęgnowanie relacji z innymi.

Z kolei "Chłopcy z Placu Broni" Ferenca Molnára opowiadają o grupie chłopców broniących swojego placu zabaw przed innymi, obcymi dziećmi. Pomimo że powieść ta opisuje konflikt i walkę, w jej tle przewija się motyw przyjaźni, odwagi oraz poświęcenia. W świecie przedstawionym przez Molnára szczęście wydaje się płynąć z poczucia przynależności do grupy, z lojalności i solidarności z innymi. To właśnie te wartości stają się źródłem radości i dumy dla chłopców, które przezwyciężają strach i osobiste straty. Dzieło to sugeruje, że szczęście można odnaleźć w walce o wspólny cel i w ofiarowaniu części siebie na rzecz większego dobra.

Na podstawie analizy tych dwóch dzieł możemy dostrzec, że szczęście człowieka nie jest wynikiem gromadzenia dóbr materialnych ani osiągnięć na miarę społeczeństwa konsumpcyjnego. Szczęście to raczej coś, co znajduje się głęboko w nas i co jest związane z naszymi relacjami z innymi ludźmi oraz podejściem do życia. Zarówno "Mały Książę", jak i "Chłopcy z Placu Broni" ukazują, iż najważniejsze są te rzeczy, które nie podlegają szybkiej erozji – więzi, miłość, przyjaźń, poświęcenie i odwaga. To one właśnie stanowią fundament prawdziwego, trwałego szczęścia.

Dlatego, patrząc przez pryzmat literatury, można stwierdzić, że klucz do szczęścia leży nie tyle w zdobywaniu i posiadaniu, ile w byciu częścią wspólnoty, w dzieleniu się z innymi i w pielęgnowaniu głębokich emocjonalnych więzi. Bez względu na wiek, te uniwersalne wartości zdają się być niezmiennie aktualne i ważne dla szczęścia każdego człowieka.