Władza a jej wpływ na człowieka: Antygona i Makbet

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.11.2023 o 20:01

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 15.11.2023 o 17:01

Władza, będąca jedną z najważniejszych kwestii podejmowanych przez literaturę i filozofię od wieków, odgrywa znaczącą rolę w opowieściach takich jak "Antygona" Sofoklesa i "Makbet" Williama Szekspira. Zarówno Antygona, jak i Makbet są postaciami, które sprawują władzę w różnych możliwych kontekstach. Jednakże, jak pokazują te dwie tragedie, sprawowanie władzy ma ogromny wpływ na człowieka, prowadząc go do rozważań na temat moralności, zdrady, honoru oraz konsekwencji swoich czynów.

W "Antygonie" Sofoklesa widzimy, jak Antygona, młoda kobieta, podejmuje decyzję o zbędnych procedurach pogrzebowych dla swojego brata Polinejkesa, choć jest to zakazane przez króla Kreona. Antygona uznaje, że ważne są wartości moralne oraz obowiązki rodzinne i postanawia postąpić zgodnie z nimi, nawet jeżeli oznacza to złamanie prawa. Jej działania są wynikiem ograniczonej władzy, jaką posiada, ale ich skutki są ogromne - prowadzą do tragedii i śmierci głównych bohaterów.

Z kolei w "Makbecie" Szekspira widzimy, jak tytułowy bohater, szkocki niższy szlachcic, staje się królem po zabiciu swego władcy, króla Duncana. Mimo swej początkowej chęci dobroczynnego rządzenia, władza stopniowo przemienia Makbeta w okrutnego tyrana. Prześladowany przez wyrzuty sumienia i obsesje, klęska i śmierć są nieuniknione dla niego. Ostatecznie, sprawowanie władzy zniszczyło jego moralne zasady i sprowadziło na niego niekończącą się śmiertelną karę.

Obie tragedie ukazują, że sprawowanie władzy często kusi człowieka do zdrady i złamania własnych zasad moralnych. Człowiek staje się coraz bardziej zapatrzony w siebie, korzysta z władzy dla własnego zysku i wpływu na innych. Równocześnie, zaślepiony tą władzą, człowiek zaniedbuje wartości, które są dla niego ważne, takie jak lojalność czy miłość. Ostateczne konsekwencje takiego postępowania są tragiczne zarówno dla sprawującego władzę, jak i dla otaczających go ludzi.

Warto również zauważyć, że oba utwory pokazują, jak sprawowanie władzy może stać się samonapędzającym się kołem. Ludzie dążący do władzy często są zagłębieni w nieszczęście, w wyniku którego podejmują jeszcze mroczniejsze i bardziej okrutne decyzje. Takie spiralne zaciężenie sprawia, że jest trudno wydostać się z tej pułapki, a władza dalej kontroluje jednostkę i środowisko, w którym się znajduje.

Podsumowując, zarówno "Antygona" Sofoklesa, jak i "Makbet" Szekspira, pokazują, że sprawowanie władzy ma ogromny wpływ na człowieka. Władza może prowadzić do moralnego upadku, utraty własnej tożsamości i autodestrukcji. W obu tragediach przedstawiono, że moralność i obowiązki powinny być priorytetem nad ambicjami i odzwierciedla to, jak ważne jest zrozumienie i kontroli naszych własnych pragnień, aby nie dopuścić do destrukcyjnego skutku sprawowania władzy. Jednakże, pomimo tych tragicznych konsekwencji, niektórzy nadal chętnie podchodzą do sprawowania władzy, niewiele się ucząc z przedstawionych tragedii.