Analiza przysłowia 'Zgoda buduje, niezgoda rujnuje' na podstawie przykładów z 'Zemsty' oraz innego utworu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2026 o 18:52

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.01.2026 o 9:22

Zgoda to fundament, na którym można budować silne relacje międzyludzkie, a jej przeciwieństwo — niezgoda — niszczy i burzy to, co zostało stworzone. Przysłowie „Zgoda buduje, niezgoda rujnuje” doskonale oddaje tę prawdę, co możemy zauważyć w literaturze, gdzie często przedstawiane są konflikty i ich konsekwencje. W swojej rozprawce skupię się na analizie utworów: „Zemsta” Aleksandra Fredry oraz „Romeo i Julia” Williama Szekspira, by udowodnić, że zgoda przynosi korzyści, a niezgoda jest niszczycielska.

Pierwszym przykładem jest komedia „Zemsta” Aleksandra Fredry, która opowiada o konflikcie dwóch sąsiadów: Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka. Ich spór wydaje się być bez końca, a przyczyną niezgody jest mur oddzielający ich posiadłości. Ten banalny problem staje się zarzewiem wielkiego konfliktu, który angażuje całą społeczność. Główne postacie, ulegając emocjom, nie dostrzegają, że eskalacja niezgody prowadzi tylko do wzajemnego niszczenia się. Niezgoda między Cześnikiem a Rejentem przyczynia się do nieustannych kłótni i intryg, które przynoszą cierpienie zarówno im samym, jak i bliskim.

Jednakże w „Zemście” Fredro pokazuje również, że zgoda jest możliwa i prowadzi do pozytywnych zmian. Przełomową sytuacją jest miłość pomiędzy Klarą, bratanicą Cześnika, a Wacławem, synem Rejenta. Ich uczucie okazuje się być katalizatorem dla zmiany postaw skonfliktowanych bohaterów. Ostateczne zjednoczenie rodzin poprzez małżeństwo młodej pary prowadzi do zakończenia sporu. Fredro pokazuje, że dzięki miłości i chęci porozumienia można pokonać bariery i że zgoda przynosi spokój oraz buduje lepsze relacje między ludźmi.

Podobną lekcję możemy wyciągnąć z dramatu „Romeo i Julia” Williama Szekspira. Historia opowiada o miłości dwojga młodych ludzi z dwóch zwaśnionych rodzin — Montekich i Kapuletich. Niezgoda między rodzinami jest głęboka i trwa od pokoleń. Konflikt ten jest przyczyną wielu dramatów i tragedii, a niechęć do szukania zgody prowadzi do destrukcji obu rodów. Cała Werona jest w stanie napięcia z powodu tej nieustannej waśni. Szekspir w doskonały sposób ukazuje, jak niezgoda rujnuje życie wielu ludzi, nie tylko bezpośrednio zaangażowanych w konflikt.

Jednakże pomimo tej atmosfery wrogości, rodzi się uczucie między Romeem i Julią, które symbolizuje nadzieję na zgodę i zakończenie waśni. Ich miłość jest czysta i szczera, co kontrastuje z otaczającą ich nienawiścią. Romeo i Julia próbują pogodzić swoje rodziny, a ich tajemny związek jest próbą zbudowania mostu ponad przepaścią niezgody. Niestety, dramat kończy się tragicznie — młodzi kochankowie umierają, co ostatecznie prowadzi do zgody między Montekimi i Kapuletimi. Ich śmierć uświadamia wszystkim, jak tragiczne mogą być skutki niezgody i jak wielką wartość ma zgoda.

Oba te utwory pokazują, jak zgoda i pojednanie mogą prowadzić do pozytywnych zmian, ale niestety często osiągane są w wyniku tragicznych wydarzeń. Z „Zemsty” uczy nas, że warto rozwiązywać konflikty na drodze dialogu i wzajemnego zrozumienia, zanim staną się one zbyt skomplikowane i destrukcyjne. Natomiast „Romeo i Julia” przestrzega przed tym, do czego może prowadzić długotrwała niezgoda oraz jak wielkie koszty mogą ponieść zarówno jednostki, jak i całe społeczności.

Podsumowując, literatura dostarcza nam licznych przykładów na potwierdzenie tezy, że „zgoda buduje, a niezgoda rujnuje”. Zarówno w „Zemście”, jak i w „Romeo i Julii” widzimy, jak niezgoda prowadzi do chaosu, cierpienia i zniszczeń, podczas gdy zgoda przynosi pokój, szczęście i rozwój. Na przykładzie tych utworów możemy zrozumieć, że warto dążyć do porozumienia i wspólnego rozwiązywania problemów, co jest kluczem do harmonii i budowania lepszego społeczeństwa.