Obraz społeczeństwa polskiego doby Oświecenia na podstawie satyr i utworów Krasickiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.12.2023 o 12:19

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 15.11.2023 o 21:37

Epoki literackie mają niezaprzeczalną moc ukazywania charakterystycznych cech społeczeństwa, jakie dominowało w danym okresie. Jednym z najwybitniejszych przedstawicieli literatury polskiego Oświecenia był Ignacy Krasicki, który w swoich satyrach z humorem i ironią odmalowywał ówczesne społeczeństwo. W jego dziełach dostrzec można nie tylko portret elity, ale także obrazy przedstawiające szerokie spektrum ludzi, od różnych warstw społecznych, pokazując ich słabości, wady i hipokryzję.

W satyrach Krasickiego nic nie umyka jego błyskotliwemu pióru. Autor, spostrzegawczy i inteligentny, ukazuje przede wszystkim elitę ówczesnego społeczeństwa. Obnaża ich przywiązanie do materializmu, chciwość oraz zdegenerowanie moralne. W satyrze "Monachomachia" Krasicki wzoruje się na epopei Homera, jednak zamienia bohaterów na zakonników, których przywiązanie do władzy i bogactwa wpływa na stosunki międzyludzkie. Przez to widać, że elita zaklina rzeczywistość, udając, że żyje w duchowości i poświęceniu, podczas gdy w rzeczywistości dba tylko o swoje interesy.

Należy jednak pamiętać, że Krasicki nie ograniczał się tylko do ukazania wad i braków arystokracji polskiej. Autor sięgnął również po postaci z niższych sfer społecznych, ujmując w swoje satyry także "zwykłego człowieka". W powieści "Pan Podstoli" Krasicki przedstawia typowego szlachcica, który reprezentuje cały naród. Prześmiewcza, lecz zarazem prawdziwa wizja Polaka na szlacheckim tronie. Krasicki ukazuje absurdalność zachowań szlachty, dedukując, że jeżeli osoba z takimi wadami władzy jest w stanie rządzić krajem, to oznacza, że państwo będzie prowadzone koszmarnie i absurdalnie.

Mimo upływu czasu, satyry Krasickiego wciąż zachowują swoją aktualność. Obraz społeczeństwa polskiego doby Oświecenia, jaki nam przedstawił, nie różni się zasadniczo od współczesnego nam społeczeństwa. Przez ironiczne i krytyczne spojrzenie autora, możemy zobaczyć, że wiele wad, które pojawiały się wówczas, nadal przenika dzisiejszy świat. Krasicki przekazuje nam nastrój sprzeciwu wobec niedoskonałości, wskazując na potrzebę zmian i rozwoju, które są ważne zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości.