Rozterki młodych ludzi w literaturze polskiej.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.06.2024 o 11:58

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 10.06.2024 o 21:19

W okresie wchodzenia w dorosłość, młodzi ludzie napotykają na liczne dylematy i rozterki, które na stałe kształtują ich osobowość i poglądy na świat. Zwątpienie, nieśmiałość, poczucie zagubienia czy wewnętrzne konflikty są typowe dla tego etapu życia. Analizując literaturę, a zwłaszcza ,,Ferdydurke'' Witolda Gombrowicza oraz ,,Przedwiośnia'' Stefana Żeromskiego, można zauważyć wyraźne przykłady tego rodzaju problemów. Obie powieści, choć różne w swoim stylu i tematyce, przedstawiają młodych bohaterów mierzących się z trudnościami, które wynikają z procesu dorastania. W tym kontekście warto również przywołać Michela de Montaigne'a i jego ''Próby'', które, choć napisane wiele wieków temu, również podejmują temat ludzkiej natury i zmagania się z własną tożsamością.

Głównym bohaterem ,,Ferdydurke'' Gombrowicza jest Józio Kowalski, trzydziestoletni mężczyzna, który w wyniku surrealistycznego zabiegu zostaje cofnięty do czasów swojej młodości. Trafia z powrotem do szkoły, gdzie musi zmierzyć się z absurdalnymi sytuacjami i narzuconymi mu rolami. Jednym z kluczowych problemów, z jakimi boryka się Józio, jest kwestia autentyczności i tożsamości. Gombrowicz pokazuje, jak presje społeczne i oczekiwania otoczenia narzucają młodym ludziom pewne formy, które nie zawsze odpowiadają ich prawdziwym pragnieniom i aspiracjom. Józio, mimo że jest już dorosły, przeżywa swoisty regres do maturalnych lat, gdzie zmaga się z identycznymi dylematami, jakie mają młodzi uczniowie. Wydaje się, że autor pragnie podkreślić uniwersalność tych problemów oraz ich ponadczasowy charakter.

Podobne rozterki przeżywa Cezary Baryka, główny bohater ,,Przedwiośnia'' Żeromskiego. Cezary, wychowany w Rosji, pochodzący z polskiej rodziny, trafia w końcu do ziemi swoich przodków. Jego młodość jest naznaczona wieloma dramatycznymi wydarzeniami, w tym rewolucją bolszewicką, śmiercią matki i utratą ojca. Żeromski przedstawia proces dojrzewania Cezarego jako pełen wątpliwości i sprzeczności. Młody Baryka nie potrafi odnaleźć swojego miejsca ani w Rosji, ani w Polsce, co powoduje głębokie wewnętrzne konflikty. Kluczowym momentem w jego życiu jest odkrycie fałszu zarówno rewolucyjnych idei, jak i polskich dążeń niepodległościowych, co powoduje w nim jeszcze większe poczucie zagubienia. Żeromski w swojej powieści ukazuje problem braku jednoznacznych wartości i autorytetów, na których młody człowiek mógłby się oprzeć, co jest uniwersalnym problemem okresu dorastania.

Rozterki młodych ludzi nie ograniczają się tylko do literatury. Michel de Montaigne w swoich ,,Próbach'' także porusza tematy związane z ludzką naturą, tożsamością i moralnością. Montaigne, będąc renesansowym myślicielem, często zastanawiał się nad kondycją człowieka i jego miejsce w świecie. W jego esejach można odnaleźć odzwierciedlenie dylematów, które dotykają młodych ludzi wchodzących w dorosłość. Autor zwraca uwagę na wartość samopoznania i krytycznego podejścia do siebie i otaczającej rzeczywistości. Młodzi ludzie, według Montaigne'a, powinni dążyć do rozwijania swojej osobowości poprzez refleksję nad własnymi uczuciami i doświadczeniami.

Porównując dzieła Gombrowicza, Żeromskiego i Montaigne'a, można zauważyć, że wszystkie te utwory, niezależnie od swojego historycznego i geograficznego kontekstu, podejmują problem tożsamości i poszukiwania swojego miejsca w świecie. Józio z ,,Ferdydurke'' zmaga się z narzucanymi mu rolami i społecznymi oczekiwaniami, które deformują jego prawdziwą naturę. Cezary Baryka z ,,Przedwiośnia'' przeżywa wewnętrzne konflikty i dylematy moralne, wynikające z różnych ideologicznych i kulturowych wpływów. Z kolei Montaigne, choć nie jest bezpośrednio związany z młodzieżą, w swoich esejach porusza kwestie, które mogą być kluczowe w procesie dorastania i kształtowania własnej tożsamości.

Podsumowując, rozterki młodych ludzi w okresie wchodzenia w dorosłość są skomplikowanym i wieloaspektowym problemem, który ma swoje odzwierciedlenie w literaturze różnych epok. Zarówno Józio Kowalski, jak i Cezary Baryka, a także przemyślenia Montaigne'a, ukazują, że proces dorastania wiąże się z trudnymi decyzjami, koniecznością dokonywania wyborów i mierzenia się z wewnętrznymi konfliktami. Wchodzenie w dorosłość to czas intensywnych poszukiwań, na które składa się nie tylko biologiczny i emocjonalny rozwój, ale także kształtowanie się światopoglądu i osobistych wartości.