Powinności moralne człowieka w obliczu zagrożenia. "Dżuma" Alberta Camusa, kontekst.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 9.08.2024 o 10:47

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 5.08.2024 o 5:46

I. Wstęp

2. Teza wypracowania W niniejszym wypracowaniu podjęta zostanie analiza moralnych powinności człowieka w obliczu zagrożenia na przykładzie bohaterów "Dżumy" Alberta Camusa. Rozważania te zostaną pogłębione przez uwzględnienie kontekstu literackiego, jakim jest wiersz Wisławy Szymborskiej „Minuta ciszy po Ludwice Wawrzyńskiej”, co pozwoli na szerszą refleksję nad naturą moralności w sytuacjach kryzysowych.

II. Przegląd teoretyczny – Wprowadzenie do zagadnienia etycznego

2. Egzystencjalizm Camusa Egzystencjalizm, filozofia, której Camus był prominentnym przedstawicielem, podkreśla wolność, odpowiedzialność i absurd ludzkiego istnienia. Zgodnie z egzystencjalizmem, człowiek jest rzucony w świat bez celowości, a jego życie jest pełne paradoksów i bezsensowności. Niemniej jednak, w tym absurdzie, jednostka może znaleźć sens, podejmując świadome i odpowiedzialne decyzje. "Dżuma" ukazuje te idee poprzez postawy bohaterów, którzy mimo bezsensownej tragedii, znajdują motywację do działania i walki, widząc w tym swoją moralną obowiązek wobec innych.

III. Analiza postaci w „Dżumie” Alberta Camusa

2. Jean Tarrou Jean Tarrou, tajemnicza postać w "Dżumie", angażuje się w walkę z epidemią, mimo że nie jest mieszkańcem Oranu. Jego moralność wynika z bogatego doświadczenia życiowego i głębokiego przekonania o niesprawiedliwości i okrucieństwie świata. Tarrou przebył długą drogę, by stać się człowiekiem o mocnych zasadach, co ilustrują jego relacje z ojcem i ucieczka z domu w młodości. W Oranie organizuje formacje sanitarne, ponosząc wielkie ryzyko i poświęcając własne życie dla dobra innych. Jego działania są wyrazem głębokiej potrzeby zadośćuczynienia za przeszłe błędy i niesprawiedliwości, których był świadkiem lub uczestnikiem. Tarrou wypełnia swoje moralne powinności poprzez aktywne przeciwstawianie się złu w każdej formie, co czyni go bohaterem o wysoce rozwiniętym poczuciu etyki i odpowiedzialności moralnej.

3. Raymond Rambert Raymond Rambert, początkowo kierowany egoistycznym pragnieniem ucieczki z zamkniętego miasta, przechodzi istotną przemianę wewnętrzną. Jako dziennikarz, Rambert przybył do Oranu, aby napisać reportaż, ale uwięziony przez epidemię, staje przed trudnym wyborem. Na początku próbuje zorganizować sobie nielegalną ucieczkę z miasta, aby wrócić do ukochanej kobiety, co świadczy o jego egoizmie i izolacji od reszty wspólnoty. Stopniowo jednak, w wyniku kontaktów z takimi postaciami jak Rieux i Tarrou, jego postawa się zmienia. Rambert zaczyna dostrzegać wartość solidarności i wspólnego wysiłku na rzecz przezwyciężenia kryzysu. Ostatecznie decyduje się pozostać w Oranie i zaangażować w pomoc sanitarną, co jest wyrazem jego moralnego wzrostu i uznania swojej odpowiedzialności wobec innych.

IV. Kontekst literacki – Wiersz Wisławy Szymborskiej „Minuta ciszy po Ludwice Wawrzyńskiej”

2. Analogia z bohaterami „Dżumy” Podobieństwa między Wawrzyńską a bohaterami "Dżumy" są wyraźne. Doktor Rieux, Jean Tarrou i Raymond Rambert, tak jak Wawrzyńska, dokonują wyborów moralnych w sytuacjach kryzysowych. Przez swoje działania, oddanie i poświęcenie, bohaterowie Camusa odzwierciedlają te wartości, które charakteryzują również Wawrzyńską. Rieux, choć nie oczekuje nagrody, zajmuje się chorymi i naraża życie, podobnie jak Wawrzyńska, która ratuje dzieci. Ich postawy odzwierciedlają moralne zobowiązanie do działania pomimo ryzyka, co jest kluczowym elementem prawdziwego bohaterstwa.

3. Refleksja nad słowami „Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono” Słowa te nawiązują do prawdy o moralności, która ujawnia się dopiero w obliczu wyzwań i zagrożeń. Bohaterowie "Dżumy" i Ludwika Wawrzyńska są sprawdzani przez ekstremalne sytuacje, które wymuszają na nich głęboką refleksję i wybory moralne. Rieux, Tarrou, Rambert i Wawrzyńska, którzy w sytuacjach zagrożenia podejmują odpowiedzialne i altruistyczne decyzje, dowodzą, że prawdziwa wartość moralności ujawnia się właśnie w takich momentach. Ich działania potwierdzają tezę, że prawdziwe ja człowieka można poznać dopiero w chwilach próby.

V. Podsumowanie

2. Wnioski Chociaż na początku nie wszyscy bohaterowie kierują się powinnościami moralnymi, wielu z nich przechodzi wewnętrzną przemianę i podejmuje trudne moralnie decyzje. Rieux, Tarrou i Rambert, mimo początkowych różnic w postawach, ostatecznie pokazują, że moralność w sytuacji zagrożenia jest kluczowa dla zachowania ludzkiej godności. Ich historie dowodzą, że moralne działania są możliwe, a nawet konieczne, w obliczu wspólnego zagrożenia.

3. Perspektywa egzystencjalna Z perspektywy egzystencjalizmu Camusa, działania bohaterów "Dżumy" są aktami buntu wobec absurdalnego świata. Zachowanie powinności moralnych, mimo braku ostatecznego celu i sensu, nadaje ich życiu wartość i sensowność. Ostatecznie, poprzez swoje działania, bohaterowie powieści udowadniają, że wolność i odpowiedzialność są nierozerwalnie związane z ludzką egzystencją, a bunt przeciwko złu i cierpieniu jest tym, co nadaje życiu prawdziwy sens.

VI. Bibliografia

Poprawnie rozważając zagadnienia moralne, które Camus porusza w „Dżumie”, a także odnosząc je do kontekstu wiersza Szymborskiej, możliwe jest głębsze zrozumienie ludzkich powinności w obliczu kryzysu i zagrożenia, ukazując, że nawet w najtrudniejszych warunkach wartość moralności pozostaje niezmiennie ważna.