Człowiek w obliczu zła. Omów zagadnienie na podstawie Dżumy Alberta Camusa. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.08.2024 o 22:05
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: 20.08.2024 o 21:14
Streszczenie:
"Dżuma" Alberta Camusa jest metaforą zła, różne postawy bohaterów ukazują walkę z niewidzialnym przeciwnikiem. Rieux reprezentuje heroizm, Grand lojalność, a Cottard wyzysk. To uniwersalne przesłanie o sile ludzkiego ducha w obliczu zła. ?
Człowiek w obliczu zła. Omów zagadnienie na podstawie „Dżumy” Alberta Camusa. Uwzględnij wybrany kontekst.
# Zło jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia, a jego interpretacja przybiera różne formy w zależności od kontekstu kulturowego, społecznego czy historycznego. „Dżuma” Alberta Camusa to wielowymiarowa powieść, która w dosadny sposób przedstawia różne ludzkie postawy wobec zła. Z jednej strony można ją czytać dosłownie jako kronikę miasta Oran dotkniętego epidemią dżumy, a z drugiej – jako metaforę ukazującą moralne i egzystencjalne zło, z którym człowiek zmaga się na co dzień. Poprzez analizę zachowań wybranych bohaterów powieści, możemy dostrzec różnorodność odpowiedzi na to wszechobecne zagrożenie.Teza: „Dżuma” jako paraboliczna powieść, ukazująca różne ludzkie postawy wobec zła.
I. Interpretacja „Dżumy” jako paraboli
Albert Camus w "Dżumie" przedstawia miasto Oran, które zostaje opanowane przez epidemię dżumy. Na poziomie dosłownym jest to opowieść o walce z zarazą, lecz na głębszym poziomie staje się metaforą dla różnorodnych form zła – od wojny po codzienne moralne kompromisy. W takim ujęciu dżuma staje się symbolem katastrof, przed którymi staje ludzkość, takich jak II wojna światowa, oraz moralnego zła tkwiącego w ludziach i w świecie.Różne postawy mieszkańców Oranu wobec epidemii mogą być interpretowane jako reakcje na zło w każdej jego formie. Niektórzy walczą, inni ulegają, a jeszcze inni starają się wykorzystać sytuację na swoją korzyść. Każda z tych reakcji odzwierciedla różne aspekty ludzkiej natury i moralności.
II. Doktor Bernard Rieux jako pozytywny bohater
Doktor Bernard Rieux, główny bohater i narrator powieści, jest lekarzem, dla którego medycyna jest prawdziwą misją. Jego postać symbolizuje wierność wartościom i etyce lekarskiej, nawet w obliczu największych trudności. Rieux, mimo własnych cierpień i strat, nieustannie dąży do pomocy cierpiącym.Rieux pomaga pacjentom bezinteresownie, zarówno przed, jak i podczas epidemii. Jest w pełni zaangażowany w walkę z dżumą, nawet gdy jego własne życie jest zagrożone. Jego działania można opisać jako heroiczne, ponieważ mimo własnej samotności i tęsknoty za chorą żoną, pozostaje na pierwszej linii frontu. Rieux jest realistą, który zdaje sobie sprawę, że zło jest stałym zagrożeniem, ale mimo to nie poddaje się pesymizmowi. Jego postawa wobec zła jest jednoznaczna – trzeba z nim walczyć każdą możliwą metodą, niezależnie od osobistych konsekwencji.
III. Joseph Grand jako „przeciętny” bohater
Joseph Grand to skromny urzędnik, który w przeszłości nigdy się specjalnie nie wyróżniał, oddając się codziennej rutynie i literackim marzeniom. Przed epidemią wiedzie monotonnie życie, z niemal obsesyjnym podejściem do poprawiania swojej powieści.Jednak podczas epidemii, Grand okazuje się człowiekiem o niezmiennej moralności. Zostaje sekretarzem formacji sanitarnych, wykonując swoją pracę bez chęci wyróżnienia się. Jego cicha i skromna postawa, niepozbawiona jednak wewnętrznej siły, kontrastuje z bardziej spektakularnymi działaniami innych bohaterów. Warto zwrócić uwagę, że Grand nie szuka sławy ani uznania, nie zmienia swoich przekonań nawet w obliczu katastrofy. Jest przykładem prostego bohatera, który wobec zła zachowuje spokój ducha i wierność swoim zasadom.
IV. Cottard – przykład bohatera negatywnego
Cottard jest rentierem i przestępcą, który przed epidemią pogrąża się w depresji i próbuje popełnić samobójstwo. Jednak sytuacja diametralnie zmienia się dla niego w obliczu epidemii.Cottard zaczyna korzystać z chaosu, jaki przynosi dżuma, ożywając w czasie, gdy inni popadają w przygnębienie i strach. Wydaje się, że kataklizm jest dla niego szansą na nowe życie. Cottard niejednokrotnie korzysta z sytuacji – handluje nielegalnie, żyje pełnią życia, oszukując innych i znajdując w epidemii sposób na uniknięcie swoich wcześniejszych problemów z prawem.
Jego postać uosabia człowieka, który czerpie korzyści z zła, jakie dotknęło innych. Kiedy epidemia dobiega końca, Cottard nie radzi sobie z powrotem do "normalności". Jego psychiczne załamanie prowadzi do obłędu – zaczyna strzelać do ludzi, a w końcu zostaje aresztowany. Upadek Cottarda jest symboliczną karą za jego niemoralne postawy i wykorzystywanie zła do własnych celów.
V. Motyw zła w „Makbecie” Williama Szekspira
W kontekście literackim warto zestawić "Dżumę" Camusa z "Makbetem" Williama Szekspira – dramatem, w którym zło również odgrywa kluczową rolę. W "Makbecie" przepowiednia wiedźm staje się katalizatorem zła – Makbet, pod jej wpływem, ulega żądzy władzy i popełnia serię zbrodni.Postaci Banka i Makbeta reprezentują odmienne odpowiedzi na zło. Banko, choć równie ambitny, nie ulega pokusom i zachowuje swoją moralność. Z drugiej strony, Makbet, napędzany przepowiednią i żądzą władzy, staje się marionetką zła, stopniowo zatracając swoją człowieczeństwo. Jego postępowanie prowadzi do serii morderstw, a w końcu do destrukcji jego samego i wszystkiego, co kocha.
Porównując Makbeta do Cottarda z "Dżumy", zauważamy, jak zło może przejąć kontrolę nad człowiekiem. Obie postacie wykorzystują kryzysy – epidemia w przypadku Cottarda i przepowiednia wiedźm w przypadku Makbeta – aby zdobyć osobiste korzyści. Obaj jednak spotykają się z nieuniknioną karą: Cottard zostaje aresztowany, a Makbet zostaje zgładzony, co podkreśla uniwersalność tematu zła i moralności.
VI. Zakończenie
Analizując różne postawy wobec zła, zarówno w „Dżumie”, jak i w „Makbecie”, widzimy, że ludzkie reakcje są różnorodne: od heroizmu i poświęcenia, przez cichą niezłomność, po cyniczne wykorzystywanie sytuacji. Rieux, Grand i Banko reprezentują wartościową postawę, która stara się stawić czoła złu i bronić moralnych zasad, natomiast Cottard i Makbet pokazują, jak łatwo ulec pokusie i zatracić siebie w dążeniu do osobistych korzyści.Wszechobecność zła i jego wpływ na ludzi stanowi wieczne zagrożenie, ale jednocześnie ukazuje siłę ludzkiego ducha. Ważne jest, aby trzymać się swoich wartości i moralnych zasad, nawet w najtrudniejszych chwilach. Albert Camus i William Szekspir przypominają nam, że nasze działania wobec zła definiują naszą człowieczeństwo i kształtują przyszłość, jaką chcemy dla siebie i innych.
Z tego powodu, warto zastanowić się nad własnym postępowaniem wobec zła. Czy jesteśmy w stanie, jak Rieux, nieść pomoc mimo osobistych strat? Czy, jak Grand, potrafimy zachować spokój i wierność naszym zasadom, nawet gdy świat wokół nas się wali? Czy też, jak Makbet i Cottard, damy się skusić łatwym rozwiązaniom, które prowadzą nas na moralne manowce?
W obliczu zła warto pamiętać o tych literackich przykładach i zastanowić się nad swoimi wyborami, które mogą mieć trwały wpływ na nas i na otaczający nas świat.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.08.2024 o 22:05
O nauczycielu: Nauczyciel - Andrzej L.
Od 16 lat pracuję w liceum i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury; wspieram też ósmoklasistów. Uczę tak, by pisanie opierało się na jasnym planie i trafnych argumentach, a nie na przypadkowych skojarzeniach. Stawiam na spokojną, rzeczową pracę i krótkie instrukcje, które łatwo wdrożyć. Moi uczniowie doceniają konsekwencję, praktyczne przykłady i brak zbędnego szumu.
**Ocena: 5** Wypracowanie doskonale analizuje problematykę zła w "Dżumie" Camusa, ukazując różnorodność ludzkich reakcji na kryzys.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się