Nawiązanie do romantyzmu w utworze "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.12.2023 o 18:08

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 23.11.2023 o 22:08

"Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa to powieść, która wyznacza nowe trajektorie w literaturze XX wieku, jednak posiada również wiele elementów wpisujących się w tradycję romantyzmu. Bułhakow, tworząc swoje dzieło, nawiązywał do romantyzmu zarówno literacko, jak i ideologicznie. W swojej powieści wykorzystał motywy, postacie i tematy, które były kluczowe dla romantyków, przetwarzając je na nowy sposób, dopasowany do kontekstu swoich czasów.

Pierwszym wyraźnym nawiązaniem do romantyzmu w "Mistrzu i Małgorzacie" jest postać samego Mistrza. Z jednej strony można go porównać do typowego bohatera romantycznego, który jest nie tylko artystą, ale również outsiderem, buntownikiem walczącym z otaczającą go rzeczywistością. Mistrz, pisarz skonfliktowany z systemem sowieckiej cenzury, zamyka się w swoim świecie literackiej twórczości. Jego walka z systemem jest samotna i heroiczna, co przywodzi na myśl postaci Konrada z "Dziadów" Adama Mickiewicza czy Kordiana z dramatu Juliusza Słowackiego. Mistrz, podobnie jak bohaterowie romantyczni, przeżywa wielkie emocje i dylematy, jest również narażony na niebezpieczeństwa duchowe i psychiczne.

Drugi istotny aspekt to wątek miłosny między Mistrzem a Małgorzatą. Ich miłość można uznać za romantyczną nie tylko ze względu na jej intensywność i tragizm, ale również z powodu jej mistycznych i transcendentnych cech. Przypomina ona uczucia Gustawa i Maryli z "Dziadów" Mickiewicza, gdzie miłość była nie tylko ludzkim, ale i duchowym przeżyciem, wykraczającym poza granice życia i śmierci. W "Mistrzu i Małgorzacie" miłość głównych bohaterów prowadzi ich do odrodzenia i zbawienia, co jest jedną z kluczowych idei romantyzmu, który często traktował miłość jako siłę zbawienną i transcendentalną.

Trzecią istotną cechą jest obecność elementów fantastycznych i nadprzyrodzonych, które w "Mistrzu i Małgorzacie" odgrywają kluczową rolę. Romantyzm, szczególnie jego późna faza, był pełen zjawisk paranormalnych, duchów i tajemniczych wydarzeń. W powieści Bułhakowa pojawia się postać Wolanda, który, jako diabelska figura, przekształca rzeczywistość Moskwy lat 30. XX wieku. Woland i jego świta, podobnie jak siły nadprzyrodzone w literaturze romantycznej, działają poza ludzkim pojmowaniem świata i wpływają na losy bohaterów w sposób nieprzewidywalny i tajemniczy. Można tu dostrzec analogię do ducha Konrada z "Dziadów", który również reprezentuje siły wyższe i mistyczne.

Czwarte i ostatnie nawiązanie do romantyzmu to społeczno-polityczny kontekst dzieła. Podobnie jak romantycy, którzy często krytykowali rzeczywistość swojego czasu, Bułhakow również stawia krytyczne diagnozy wobec radzieckiej rzeczywistości. Postaci z jego powieści są zaangażowane w skomplikowane gry z władzą, walczą o swoją niezależność i starają się ocalić swoje wartości w świecie pełnym przymusu i zakłamania. Romantyzm często ukazywał bohaterów jednostkowych walczących z opresyjną władzą, co również widoczne jest w postaci Mistrza.

Podsumowując, powieść "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa jest wielowymiarowym i złożonym dziełem, które nie tylko wyznacza nowe kierunki w literaturze, ale także silnie nawiązuje do tradycji romantyzmu. Postacie, motywy i tematy zaczerpnięte z romantyzmu są przetwarzane w nowy, oryginalny sposób, co czyni powieść niezwykle bogatym i inspirującym dziełem literackim. Bułhakow udało się połączyć klasyczne idee z nowatorskim podejściem, tworząc dzieło, które wciąż pozostaje aktualne i inspirujące.