Ideowiec czy oportunista? Różne postawy bohaterów literackich wobec zła na przykładzie „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego, „Lalki” Bolesława Prusa oraz dwóch kontekstów

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: wczoraj o 14:02

W literaturze polskiej często spotykamy się z różnorodnymi postawami bohaterów wobec zła, które stawia przed nimi życie. Z jednej strony mamy ideowców, którzy pragną naprawiać świat, walcząc o swoje wartości. Z drugiej strony są oportuniści, dla których liczy się przede wszystkim własny interes. Analizując "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego, "Lalkę" Bolesława Prusa, a także dwa konteksty literackie - "Zbrodnię i karę" Fiodora Dostojewskiego oraz "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza - można dostrzec różnorodne podejścia bohaterów do zła i moralnych wyzwań.

Bohaterem "Przedwiośnia", który staje przed wyborem między ideowością a oportunizmem, jest Cezary Baryka. Jako młody, ambitny człowiek, Baryka z początku jest zafascynowany rewolucją bolszewicką w Rosji, wierząc w ideały równości i sprawiedliwości. Jego młodzieńcze uniesienie i wiara w utopię komunistyczną są jednak weryfikowane przez brutalną rzeczywistość. Żeromski ukazuje tutaj konflikt między idealizmem a złem w postaci przemocy i chaosu, jakie niesie ze sobą rewolucja. Cezary, niewiele rozumiejąc z polityki, początkowo wydaje się być ideowcem, lecz jego postawa ewoluuje. Po przyjeździe do Polski styka się z biedą i niesprawiedliwością społeczną. W miarę dojrzewania jego poglądy stają się bardziej pragmatyczne, zaczyna dostrzegać potrzebę kompromisu i uwzględniania realiów społecznych. Baryka ostatecznie nie znajduje jednoznacznej odpowiedzi na dylematy moralne, balansując między ideami a koniecznością dostosowania się do rzeczywistości.

Zgoła odmienną postacią jest Stanisław Wokulski z powieści "Lalka" Bolesława Prusa. Wokulski jest przykładnym przedsiębiorcą epoki pozytywizmu, który wierzy, że poprzez pracę i rozwój gospodarczy można zmienić świat na lepsze. Jest to człowiek czynu, który swoje ideały próbuje wcielać w życie, zakładając sklepy, wspierając naukę i pomagając potrzebującym. Niemniej jednak, napotyka na opór i brak zrozumienia ze strony zacofanej szlachty oraz mieszczaństwa. Postawa Wokulskiego może być interpretowana zarówno jako przykład ideowca, który wierzy w możliwość przemiany świata, jak i człowieka rozczarowanego rzeczywistością, który musi radzić sobie ze złem w postaci ludzkiej zawiści i egoizmu. Jego życie kończy się pewną klęską osobistą, pokazując trudności, jakie napotyka jednostka próbująca zmieniać rzeczywistość.

Raskolnikow, bohater "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego, stanowi metafizyczny kontekst walki między ideowością a oportunizmem. W swojej teorii jednostkowego prawa do czynienia zła dla osiągnięcia dobra, dokonuje brutalnego morderstwa, motywowany chęcią przekształcenia rzeczywistości. Jednak jego ideowe przekonania legną w gruzach pod ciężarem moralnych dylematów i poczucia winy. Dostojewski ukazuje, jak pragnienie przekraczania moralnych granic w imię wyższych wartości prowadzi do zguby i autodestrukcji, oferując w ten sposób przestrogę przed ideologiczną gorliwością.

Innym kontekstem jest "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza, w której mamy do czynienia z bohaterem zwalczającym zło w postaci konformizmu i presji społecznej. Józio, główny bohater, zmaga się z problemem zła ukrytego pod maską obyczajów i narzuconych form społecznych. Gombrowicz poprzez groteskę i absurd ukazuje, jak jednostka może zostać zniewolona i zmuszona do przyjęcia oportunistycznej postawy wobec zła obecnego w społecznych konwenansach. Józio, próbując zachować swoją indywidualność, staje się symbolem buntu przeciwko oportunizmowi codzienności.

Podsumowując, w literaturze spotykamy różnorodne postawy bohaterów wobec zła. Idealiści, tacy jak Cezary Baryka czy Stanisław Wokulski, mimo szlachetności swoich intencji, napotykają na trudności w realizacji swoich celów. Oportuniści, tacy jak Raskolnikow czy przedstawiciele świata w "Ferdydurke", ukazują niebezpieczeństwa związane z konformizmem i moralnym relatywizmem. Różnorodność tych postaw odzwierciedla złożoność ludzkiej natury i niejednoznaczność walki dobra ze złem. Każda z tych postaci, mimo różnych motywacji i metod działania, stara się odnaleźć własną drogę w moralnie skomplikowanym świecie, co czyni je fascynującymi obiektami literackiej analizy.