Zagubiony w świecie - konsekwentnie dążący do celu. Różne postawy człowieka wobec życia.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.04.2025 o 21:39
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: 11.04.2025 o 19:06

Streszczenie:
Literatura pokazuje, że zagubienie nie wyklucza dążenia do celu. Bohaterowie, jak Santiago czy Raskolnikow, odnajdują sens życia dzięki determinacji. ?
W literaturze często spotykamy się z różnymi postawami bohaterów wobec życia, które często mogą stać się inspiracją do refleksji nad naszymi własnymi wyborami i drogami, które obieramy. Temat zagubienia w świecie, a zarazem konsekwentnego dążenia do celu, odnajdujemy w wielu dziełach literackich, gdzie bohaterowie starają się odnaleźć sens życia i swojego miejsca w rzeczywistości pełnej wyzwań i niepewności.
Pierwszym przykładem bohatera, który w obliczu zagubienia konsekwentnie dąży do celu, jest Santiago, protagonista powieści „Alchemik” autorstwa Paulo Coelho. Santiago, młody pasterz z Andaluzji, wyrusza w podróż w poszukiwaniu swojego osobistego skarbu. Z pozoru prosta historia staje się symbolem ludzkiej dążności do odkrywania sensu życia. Mimo że Santiago często odczuwa zagubienie i stawia czoła licznym przeszkodom, jego determinacja i wiara w marzenia pozwalają mu kontynuować tę podróż. Jego postawa pokazuje, że nawet będąc zagubionym, można odnaleźć cel dzięki konsekwencji i wytrwałości. Dzięki napotkanym w drodze mentorom i zdobytemu doświadczeniu, Santiago odkrywa, że prawdziwy skarb tkwi nie tylko w materii, ale przede wszystkim w wewnętrznej przemianie i realizacji marzeń.
Innym literackim bohaterem, który zmaga się z poczuciem zagubienia, a jednocześnie dąży do celu, jest Raskolnikow, protagonisty powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”. Raskolnikow to młody student z Petersburga, którego początkowe przekonania o własnej wyjątkowości i prawości prowadzą do zbrodni. Zagubienie emocjonalne i moralne, jakie nęka Raskolnikowa po popełnieniu morderstwa, staje się punktem wyjścia do analizy ludzkiej psychiki i dążenia do odkupienia. Pomimo mrocznych myśli i poczucia bezsensu, Raskolnikow ostatecznie odnajduje wewnętrzną siłę, by przyznać się do winy i rozpocząć proces odkupienia. Jego konsekwentna decyzja o przyznaniu się do popełnionego czynu oraz zgoda na poniesienie kary ukazują, jak zagubienie może prowadzić do odnalezienia prawdziwego celu – duchowego oczyszczenia i moralnej odnowy.
Również w literaturze polskiej natrafiamy na postacie zmagające się z zagubieniem i dążące do odnalezienia sensu swojego istnienia. Przykładem jest główny bohater „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. Powieść ta przedstawia doświadczenia młodego człowieka imieniem Józio, który zostaje cofnięty w czasie do własnego dzieciństwa, by ponownie zdać maturę. Józio czuje się zagubiony w absurdalnym świecie szkoły, gdzie narzucane są mu formy i konwencje społeczne, którym nie chce się podporządkować. Przez powieść przewija się wątek walki o zachowanie autentyczności w świecie pełnym schematycznych ról. Mimo licznych trudności, Józio konsekwentnie dąży do celu, którym jest wyzwolenie się od ograniczeń narzucanych przez społeczeństwo i odnalezienie swojego prawdziwego „ja”.
Podobnie można przywołać postać Ignacego Rzeckiego z „Lalki” Bolesława Prusa, który, choć wydaje się człowiekiem, dla którego czas się zatrzymał, uosabia wierność i konsekwencję w działaniach. Jego świat, choć znajomy, często wydaje się nieprzystający do aktualnej rzeczywistości, a on sam zagubiony w przeszłości. Niemniej jednak, to właśnie wierność swoim ideałom i decyzja o pozostaniu lojalnym wobec Stanisława Wokulskiego świadczą o jego konsekwentnym dążeniu do celu, jakim jest zachowanie wartości i przyjaźni.
Analizując powyższe przykłady, można dojść do wniosku, że zagubienie w świecie nie wyklucza możliwości konsekwentnego dążenia do celu. Literatura ukazuje, że wytrwałość, determinacja oraz gotowość do refleksji i przemiany mogą być skutecznymi narzędziami w walce z uczuciem zagubienia. Bohaterowie literaccy, mimo że często stawiani są w trudnych sytuacjach, odnajdują w sobie siłę, by iść naprzód i realizować swoje marzenia oraz dążenia. Takie postawy mogą służyć jako inspiracja w codziennym życiu, wskazując, że nawet najtrudniejsze chwile mogą stać się początkiem nowej, pełniejszej drogi, jeżeli tylko potrafimy wytrwać w swoich dążeniach.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.04.2025 o 21:39
O nauczycielu: Nauczyciel - Joanna A.
Od 9 lat pracuję w liceum i pomagam uczniom uwierzyć, że można pisać dobrze bez „weny”. Przygotowuję do matury i ćwiczę z ósmoklasistami czytanie ze zrozumieniem oraz krótkie formy. Na zajęciach panuje spokój i uważność, a feedback jest jasny i konkretny. Uczniowie mówią, że dzięki temu wiedzą, co poprawić i jak to zrobić.
Wypracowanie jest bardzo dobrze napisane, ze zrozumieniem oraz głęboką analizą postaw bohaterów literackich.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się