Milosc - sila destrukcyjna czy motywujaca do dzialania? napisz rozprawke odwolujac sie do lalki podajac przyklady oraz do innej lektury obowiazkowej w tehcnikum do matury

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.06.2025 o 13:01

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.06.2025 o 20:34

Miłość jest jednym z najpotężniejszych uczuć, które potrafi wpływać na ludzkie życie na różne sposoby. Jej destrukcyjna lub motywująca siła często decyduje o losach bohaterów literackich. W tym kontekście warto przyjrzeć się dwóm klasycznym dziełom literatury polskiej: „Lalce” Bolesława Prusa oraz „Cierpieniom młodego Wertera” Johanna Wolfganga von Goethego, które także jest częścią kanonu lektur szkolnych, chociaż jego status może się różnić w zależności od programu nauczania. Obydwa dzieła przedstawiają miłość jako potężną siłę, która może zarówno motywować do działania, jak i prowadzić do destrukcji.

W „Lalce” Bolesława Prusa miłość jest siłą, która motywuje głównego bohatera, Stanisława Wokulskiego, do podejmowania działań o różnorodnym charakterze. Jego uczucia do Izabeli Łęckiej stają się napędem dla wielu jego życiowych decyzji. Wokulski, z miłości do Izabeli, rzuca się w wir pracy i interesów, by zdobyć majątek, który pozwoli mu zbliżyć się do dziewczyny z wyższych sfer. Dla niego miłość jest synonimem ambicji i chęci pokazania światu swojej wartości. Jego determinacja w dążeniu do zdobycia fortuny świadczy o tym, jak silnie potrafi motywować miłość.

Jednakże, z czasem miłość Wokulskiego do Izabeli zaczyna przybierać destrukcyjne formy. Jego nieodwzajemnione uczucia prowadzą go do frustracji i rozpaczy. Mimo licznych prób zaimponowania Izabeli, Wokulski uświadamia sobie, że ich związek nie ma przyszłości, co doprowadza go do emocjonalnego załamania. Miłość, która początkowo była dla niego motywacją, staje się źródłem cierpień i przyczyną jego alienacji. Kulminacją tej destrukcyjnej siły jest moment, w którym Wokulski podejmuje decyzję o wyjeździe i próbuje popełnić samobójstwo. Przykład ten pokazuje, jak miłość może zniszczyć człowieka, gdy jest jednostronna i niemożliwa do spełnienia.

Z kolei w „Cierpieniach młodego Wertera” miłość również odgrywa kluczową rolę, jednak od początku kreowana jest jako uczucie destrukcyjne. Główny bohater, Werter, zakochuje się bez pamięci w Lotcie, która jest zaręczona z innym mężczyzną. Odwzajemniona jedynie w przyjacielski sposób miłość doprowadza Wertera do głębokiego depresji. Niemoc spełnienia swoich pragnień i brak perspektyw na zmiany sytuacji prowadzą go do tragedii. Destrukcyjna siła miłości objawia się tu w postaci obsesji, która stopniowo niszczy psychikę młodego bohatera.

Uczucia Wertera, choć potężne i romantyczne, nie motywują go do konstruktywnych działań, a raczej pogłębiają jego izolację i poczucie beznadziei. Werter, niezdolny do zadowolenia w realnym świecie, ucieka w świat marzeń, co dodatkowo eskaluje jego poczucie alienacji i braku sensu życia. W końcu, nie mogąc znaleźć wyjścia ze swojego emocjonalnego labiryntu, decyduje się na ostateczny krok - samobójstwo. Przykład Wertera doskonale ilustruje destrukcyjną siłę miłości, która nie tylko nie daje nadziei na lepsze jutro, ale wręcz zmierza ku nieuchronnej zagładzie bohatera.

Obydwa dzieła pokazują, że miłość może być zarówno siłą motywującą do działania, jak i destrukcyjną. Wokulski początkowo czerpie siłę z miłości, lecz z czasem staje się ona jego przekleństwem. Werter natomiast od początku jest uwikłany w tragiczną miłosną obsesję, która prowadzi go do zguby. Z tych przykładów wynika, że miłość jako uczucie jest ambiwalentna i może przyjąć różne formy w zależności od kontekstu i osobistych predyspozycji osoby, która jej doświadcza.

Podsumowując, miłość jako siła motywująca lub destrukcyjna jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia, co doskonale ilustrują postaci Wokulskiego i Wertera. W przypadku Wokulskiego miłość staje się katalizatorem działań, które choć początkowo konstruktywne, ostatecznie prowadzą do jego upadku emocjonalnego. Z kolei dla Wertera miłość od początku jest skazana na niepowodzenie, co prowadzi do jego tragedii. Oba dzieła pozostawiają czytelnika z refleksją nad naturą miłości i jej wpływem na nasze życie, pokazując, że jest to siła nieprzewidywalna, mogąca zarówno budować jak i niszczyć.