Rozprawka

Dążenie do celu i jego konsekwencje na podstawie literatury

Rodzaj zadania: Rozprawka

Streszczenie:

Sprawdź dążenie do celu i jego konsekwencje w literaturze: poznaj argumenty z Chłopów, Makbeta i Hioba oraz gotowy wzór rozprawki maturalnej.

Ocena rozprawki maturalnej z języka polskiego – egzaminator

Temat: Czy dążenie człowieka do celu zawsze wiąże się z zyskiem? Rozważ problem, odwołując się do wybranych tekstów literackich.

---

Struktura pracy

Twoja praca ma charakter rozprawki i stara się odpowiedzieć na postawione pytanie. Przedstawiasz tezę („Człowiek, który dąży do celu, osiąga zysk, lecz może to prowadzić do strat”) i ilustrujesz ją przykładami z literatury – *Chłopów*, *Makbeta* oraz Biblii (postać Hioba).

Zasadniczo struktura rozprawki jest zgodna z wymogami – masz wstęp, rozwinięcie z odwołaniem się do lektur oraz podsumowanie z morałem/wnioskiem.

Odniesienie do tematu i argumentacja

ZALETY: - Odniosłeś się do wymaganych lektur: *Chłopów* Władysława Reymonta (zamiast poprawnego nazwiska "Reymont", podajesz "Reymund" – traktuję to jako błąd rzeczowy, ale pisany z rozpędu), *Makbeta* Williama Szekspira oraz do osoby Hioba z Biblii, co pozwala pokazać szeroką perspektywę kulturową i literacką. - Podejmujesz próbę samodzielnej interpretacji i porównania postaw bohaterów. - Dostrzegasz różne motywacje postaci (Dominikowa – zysk materialny, Makbet – chciwość, Hiob – lojalność i wierność Bogu).

WADY (zasadnicze z punktu widzenia oceny maturalnej): - Brakuje wyraźnie wyodrębnionych, logicznie uporządkowanych argumentów. Rozprawka jest napisana dość chaotycznie, myśli się mieszają, a poszczególne przykłady nie mają jasnej, przejrzystej konstrukcji argumentacyjnej. - Nie rozwijasz pogłębionej analizy – przykłady są raczej streszczeniem fabuły lub wybiórczymi odniesieniami do wydarzeń, nie pracujesz szczegółowo nad tekstem, nie cytujesz (oprócz słów Hioba), nie odczytujesz głębiej intencji bohaterów czy znaczenia dążenia do celu. - Często gubisz związek pomiędzy dążeniem do celu a zyskiem/stratą: na przykład w przypadku Jagny – nie do końca rozwijasz osobistą perspektywę cierpienia, a w przypadku Hioba nie pokazujesz zależności zysku/straty w dążeniu do celu, tylko bardziej samą wytrwałość w wierze.

Poprawność językowa i stylistyczna

Bardzo duża liczba błędów językowych: - Liczne błędy ortograficzne (np. „sytałację”, „wierzący”, „sytałaje”, „osiągnie”, „spododowało”, „ziemi”, „rolę”, „ryserski”, „pryzmat”, „Bibilijną”). Poprawną pisownię nazw własnych należy koniecznie opanować! - Błędy gramatyczne i składniowe („gdy Boryna odda jej role”, „nie kierowała się jej szczęściem a pozycja jaką osiągnie”, „prowadzi do do straty”, „przechodzą do dwóch końcowych lektur”). - Rzuca się w oczy brak wielkich liter na początku zdań, brak przecinków w kluczowych miejscach, nieprawidłowe łączenie wypowiedzeń. - Styl jest potoczny, uproszczony, brakuje mu biegłości i płynności wymaganej na egzaminie maturalnym.

Niewielka liczba środków językowych właściwych dla rozprawki: Wypowiedź często bywa zbyt uproszczona („Morałem z tej rozprawki jest to, aby…”), argumentacja rzadko wykracza poza poziom streszczenia.

Zgodność z wymogami egzaminacyjnymi

Praca jest zgodna z poleceniem, ma tezę i próbę argumentacji, odwołuje się do utworów literackich, choć powierzchownie. Brakuje wnikliwego własnego stanowiska i bardziej pogłębionej refleksji nad tematem.

Zastrzeżenie: Przy ogromnej liczbie błędów językowych praca niestety nie mogłaby być wysoko oceniona, nawet przy widocznej chęci odniesienia się do lektur i samodzielnego myślenia.

---

Ocena punktowa według kryteriów matury 2024 (skala –70)

1. Merytoryka (wartość merytoryczna, argumentacja, ujęcie problemu): *3/15* - Praca spełnia minimum – są wybrane lektury, jest swego rodzaju argumentacja, ale na bardzo podstawowym poziomie, bez pogłębionej analizy. 2. Kompozycja i logika wypowiedzi: *3/10* - Widoczna próba wprowadzenia, rozwinięcia i podsumowania, ale logika wypowiedzi zaburzona, brak wyraźnej struktury argumentacyjnej. 3. Poprawność językowa: *1/20* - Liczne, poważne błędy ortograficzne, interpunkcyjne, gramatyczne oraz rażąca niepoprawność w formie wypowiedzi. 4. Poprawność zapisu (interpunkcja, ortografia, estetyka): *1/10* - Praca zawiera bardzo dużo błędów, również w zapisie imion/nazwisk i tytułów. 5. Własne stanowisko i refleksja: *2/10* - Mimo prób, brakuje rozbudowanej refleksji, argumenty powierzchowne, a nie indywidualne. 6. Odwołania do tekstów kultury (wymagane lektury z gwiazdką): *3/5* - *Chłopi* i *Makbet* to lektury z gwiazdką, Biblia jako tło – kryterium spełnione, choć realizacja niepełna.

---

Sugerowana ocena: Około 13–15/70 punktów (poziom bardzo podstawowy; możliwy wynik: niezdany egzamin)

---

Rady na przyszłość:

1. Poprawność językowa: Ćwicz ortografię, interpunkcję i składnię. Bez tego każda rozprawka, nawet ciekawa merytorycznie, nie zyska wysokiej oceny. 2. Struktura wypowiedzi: Wyraźnie podziel pracę na: wstęp z tezą, 2–3 akapity argumentacyjne (każdy osobny przykład z wyjaśnieniem i analizą), zakończenie z podsumowaniem i refleksją. 3. Analiza literacka: Zamiast tylko streszczać fabułę, skup się na motywacjach bohaterów, pokaż konsekwencje ich wyborów, odwołuj się do cytatów i rozważ symbolikę. 4. Samodzielność i pogłębienie: W rozwinięciu podawaj własne wnioski – pytaj „dlaczego”, „co by było gdyby”, „co autor chciał przekazać”. 5. Cytowanie i precyzja: Używaj cytatów, by poprzeć swoje tezy, np. „Pan dał, Pan zabrał” – i wyjaśniaj ich znaczenie w kontekście argumentu.

---

Jeśli chcesz, mogę podać poprawioną lub wzorcową wersję tej pracy, żeby pokazać, jak lepiej rozwinąć argumenty!

Przykładowe pytania

Odpowiedzi zostały przygotowane przez naszego nauczyciela

Czym jest dążenie do celu i jego konsekwencje w rozprawce?

To proces dążenia do osiągnięcia zamierzonego efektu, który może przynieść zysk, ale też straty. W rozprawce pokazano, że skutki zależą od motywacji i postępowania bohatera.

Jakie lektury wykorzystano w dążeniu do celu i jego konsekwencje?

Wykorzystano „Chłopów” Władysława Reymonta, „Makbeta” Williama Szekspira oraz postać Hioba z Biblii. Dzięki temu temat pokazano z różnych perspektyw literackich i kulturowych.

Jaka jest teza o dążeniu do celu i jego konsekwencje?

Teza głosi, że człowiek dążący do celu może osiągnąć zysk, lecz może to prowadzić do strat. To ogólne stanowisko porządkuje analizę przykładów z literatury.

Dlaczego dążenie do celu i jego konsekwencje są ukazane chaotycznie?

Brakuje wyraźnych, logicznie uporządkowanych argumentów, a myśli mieszają się między przykładami. Zamiast analizy pojawia się często streszczenie wydarzeń.

Jakie są główne konsekwencje dążenia do celu w literaturze?

Najczęściej pojawiają się zysk materialny, chciwość, cierpienie i utrata spokoju. Przykłady z „Chłopów”, „Makbeta” i Hioba pokazują, że cel nie zawsze daje pełne korzyści.

Napisz za mnie rozprawkę

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się