Postawa życiowa, a skuteczność w realizacji celu w literaturze- analiza wybranych utworów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.01.2024 o 13:35

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 13.01.2024 o 21:11

Postawa życiowa człowieka to zbiór wartości, przekonań i cech osobowości, które wpływają na sposób, w jaki jednostka podchodzi do życia oraz wyzwań, z jakimi się mierzy. Interpretując literaturę, można odnaleźć wiele przykładów potwierdzających tezę, że to właśnie postawa życiowa ma istotny wpływ na skuteczność w realizacji celu. Za punkt wyjścia analizy posłuży nam tu postać Makbeta z tragedii Williama Shakespeare'a, a także przykład Konrada z dramatu romantycznego "Dziady, część III" Adama Mickiewicza.

Makbet, tytułowy bohater tragedii Szekspira, doskonale ilustruje, jak postawa życiowa determinuje realizację celów. Początkowo szlachetny wojownik, który przekonany jest o słuszności swoich działań, dąży do wielkości przy spełnieniu się przepowiedni czarownic. Wydaje się, że los uznał go za godnego przyszłego króla, ale obietnica wielkości zamiast szlachetności wyzwala w Makbecie ambicje, które szybko przeradzają się w niepohamowaną chciwość. Bohater nie potrafi zachować cnót takich jak honor czy sprawiedliwość, co prowadzi do serii zbrodni, które są jego próbą wymuszania losu.

Pomimo osiągnięcia docelowego celu, czyli zdobycia korony, Makbet nie odnosi ostatecznego sukcesu. Jego panowanie oparte na strachu i paranoi szybko prowadzi do upadku. Postawa, którą wykazał, zmierzając do celu – brak moralnych oporów w dążeniu do władzy i świetności – okazuje się zgubna. W konsekwencji, Makbet nie tylko nie utrzymuje korony i traci wszystko, co miał, ale również staje się obiektem powszechnego potępienia i zostaje zabity. Jego postawa życiowa, wyrażająca się poprzez brak etycznych ograniczeń, destabilizuje wszystkie aspekty jego istnienia, w tym zdolność do radosnego korzystania z owoców ambicji.

Zupełnie inaczej przedstawia się sytuacja Konrada – bohatera "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza. Jego dążenie do celu: walka o wolność ojczyzny, uwikłana jest w oddanie wyższym wartościom. Pomimo osobistych cierpień i konfrontacji z reżimem władzy, wciąż pozostaje wierny ideałom. Jego postawa, mimo iż naznaczona jest desperacją, jest jednocześnie pełna zaufania do idei i przekonania o słuszności dążenia do wyzwolenia narodu. Niekorzystne okoliczności życiowe, niegodziwość i prześladowania go nie załamują, a wręcz wzmacniają jego postanowienie walki. Konrad nie osiąga szybkiego sukcesu, lecz jego postawa życiowa, ukierunkowana na niezachwianą wiarę w idee patriotyczne, staje się inspiracją dla innych i, w perspektywie historycznej, wpływa na rozwój narodowej świadomości.

Analizując obie postaci, można zauważyć, że różnica w skuteczności realizacji celów wynika wprost z ich postawy życiowej. Makbet, kierując się niskimi pobudkami i pozbawiony moralnych ograniczeń, nawet osiągając swój cel, w konsekwencji przegrywa. Natomiast Konrad, mimo niewidocznych w dramacie efektów swojej walki, przez swoją postawę staje się symbolem i zapowiada sukces w dłuższej perspektywie czasowej. Zarówno Makbet, jak i Konrad wybierają zupełnie odmienne ścieżki dążenia do celu, które determinują koniec ich podróży.

W świetle analizy prezentowanych przez literaturę losów bohaterów, staje się oczywiste, że postawa życiowa człowieka ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności w realizacji celu. Ukazuje, iż wartości moralne, niezłomność w dążeniu do ideałów oraz umiejętność etycznego kształtowania własnych działań, decydują nie tylko o osiągnięciu celu, ale również o jego trwałości i wartości dla jednostki oraz społeczeństwa.