Między obowiązkiem walki ze złem a pokusami życia: "Dżuma", "Antygona"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.01.2024 o 13:32

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 14.01.2024 o 21:58

Konfrontacja z sytuacją kryzysową często stawia przed człowiekiem surowy wybór: podjąć walkę ze złem, kierując się poczuciem obowiązku, czy też poddać się pokusom życia, aby uniknąć niebezpieczeństw i cierpień. Dylemat ten jest przedstawiony zarówno w dziele "Dżuma" Alberta Camusa, jak i w tragedii "Antygona" Sofoklesa. Obie te książki rzucają światło na moralne wybory, które muszą podjąć ich bohaterowie, stawiając ich w obliczu katastrofy i konfliktu z prawami natury lub społeczeństwa.

Bernard Rieux, główny bohater "Dżumy", jako lekarz stoi na pierwszej linii walki z epidemią, która ogarnia miasto Oran. Z początku jego działanie wydawać się może zimne i obiektywne, charakterystyczne dla naukowego podejścia do medycyny. Jednakże, wraz z rozwojem fabuły, Rieux ukazuje swoją głęboką moralność i determinację w pokonywaniu epidemii, która jest - jak to sam określa - jego "obowiązkiem wobec ludzkości". Choć śmierć otacza go ze wszystkich stron, a perspektywa odniesienia sukcesu jest niepewna, wybiera walkę z niewidzialnym przeciwnikiem, zamiast uciekać przed problemem w poszukiwaniu osobistego szczęścia.

Jean Tarrou, towarzysz Rieux, co więcej, przedstawia jeszcze inny rodzaj walki ze złem. Jego przeszłość kryje pacyfistyczne przekonania i aktywistyczne działania, które mają na celu wyeliminowanie wszelkich przejawów przemocy. Tarrou nie ucieka przed wyzwaniem, którego nasilenie nabiera w czasie epidemii. Walczy o każde ludzkie życie i, w pewien sposób, jego walka ze "złem" jest walką o poszanowanie życia w jego najbardziej podstawowej formie.

Inaczej kwestia wyboru przedstawiona jest w postaci Raymonda Ramberta - dziennikarza, który zostaje odcięty od ukochanej przez zamknięcie miasta. Jego pierwszą reakcją jest desperacka próba ucieczki i powrotu do normalnego życia, jednak w miarę trwania epidemii zmienia on swoje podejście. W końcu postanawia zostać i włączyć się do walki, pomimo że początkowo kierowała nim chęć ucieczki od odpowiedzialności, co ukazuje ewolucję jego postawy moralnej.

Podobną walkę z dylematami moralnymi przeżywa Antygona w jednoimiennej tragedii Sofoklesa. Antygona, stając w opozycji do króla Kreona i narzuconych praw, wybiera drogę posłuszeństwa wobec boskiego prawa i tradycji rodzinnej. Jej starcie ze złem polega na obronie praw ludzkiej godności i świętości obrzędów pogrzebowych, nawet kosztem własnego życia. Postawa Antygony jest chwytem definitywnym, kiedy przeciwstawia się ostatecznemu złu – brakowi szacunku dla zmarłych i pryncypiów, na których opiera się życie społeczne.

W obu dziełach bohaterowie stają przed wyborem między obowiązkiem a osobistymi pragnieniami. Zarówno Rieux, Tarrou, Rambert, jak i Antygona wykazują się moralną odwagą i wybierają służbę wyższym ideałom, nawet w obliczu największych prób i cierpień. Każde z tych wyborów pokazuje, że walka ze złem może przybierać różne oblicza, ale zawsze jest umotywowana poczuciem moralnego obowiązku wobec innych ludzi i świata, w którym żyjemy.

W konkluzji, "Dżuma" i "Antygona" rzucają światło na uniwersalny temat wyborów, jakie muszą dokonać jednostki w czasach próby. Począwszy od wewnętrznej walki z pokusami życia po moralne konflikty i obowiązek walki ze złem, te dzieła literackie udowadniają, że odwaga w obliczu trudności i gotowość do poświęceń są niezbędne, aby zachować ludzką godność i moralną integralność.