Człowiek w poszukiwaniu szczęścia w wybranej lekturze i innym utworze literackim - konteksty

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 23.10.2023 o 14:18

W dzisiejszych czasach poszukiwanie szczęścia stało się jednym z najważniejszych celów człowieka. Wiele osób próbuje odnaleźć tę nieuchwytną drogę do powszechnego zadowolenia i spełnienia. Szczęście jednak, jak to często bywa, nie pojawia się samoistnie, lecz musi być wypracowane. Podejście do tego zagadnienia różni się w zależności od wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Jedną z lektur obowiązkowych, która może dostarczyć inspiracji w poszukiwaniu szczęścia, jest powieść "Pan Tadeusz" autorstwa Adama Mickiewicza. Na samym początku warto zwrócić uwagę na to, jak szczęście przedstawione jest w odniesieniu do życia społeczeństwa i szerzej – narodu. "Pan Tadeusz" ukazuje Polskę w okresie zaborów, kiedy to szczęście Polaków było ściśle związane z odzyskaniem niepodległości i wolności. W tekście widoczna jest nostalgię za utraconą ojczyzną oraz tęsknotę za czasami, kiedy naród mógł żyć w pokoju i dobrobycie. Powstanie listopadowe, inspirowane nadzieją na lepszą przyszłość i odzyskanie niepodległości, choć nieudane, staje się pewnego rodzaju realizacją dążenia do szczęścia narodowego. Mickiewicz przedstawiając różne postaci, m.in. Jacka Soplicę, Protazego czy Gerwazego, wskazuje na złożoność sytuacji politycznej, w której każdy na swój sposób próbuje doprowadzić do odrodzenia kraju.

Analizując szczęście w wymiarze miłosnym, nie można pominąć burzliwych relacji pomiędzy Zosią a Tadeuszem, które są jednym z głównych wątków w utworze. Początkowo Tadeusz jest zauroczony piękną Telimeną, lecz z czasem uświadamia sobie, że prawdziwe uczucie łączy go z Zosią. Przez ten zwrot w fabule autor ukazuje, że prawdziwe szczęście miłosne wymaga głębokiego poznania drugiej osoby, czasu i dojrzałości uczucia, a także zdolności do rezygnacji z powierzchowności na rzecz wyższych wartości.

Innym utworem literackim, który porusza temat poszukiwania szczęścia, jest "Mały Książę" autorstwa Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Podstawowe pytanie, jakie narzuca się podczas lektury "Małego Księcia", dotyczy tego, czym tak naprawdę jest szczęście i czy poszukiwanie go ma sens. Książka uwypukla fakt, iż dążenie do szczęścia człowieka przybiera najczęściej materialny charakter. Jest to zauważalne w postaciach, które Mały Książę napotyka na różnych planetach – króla, próżnego człowieka, pijaka, biznesmena, latarnika i geografa – każda z nich skupia się na doskonaleniu swego zawłaszczonego przez siebie fragmentu świata, tracąc przy tym umiejętność doceniania malutkich cudów codzienności.

Z drugiej strony, wyróżniającą się postacią, która posiada inną koncepcję szczęścia, jest lis. Jego filozofia oparta jest na pojęciu tajemnicy i intymności relacji, co objawia się w słynnych słowach: „dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. To przez przyjaźń i proces oswojenia, Mały Książę odnajduje szczęście w najprostszych czynnościach i związkach z innymi. Jest to zatem szczęście bardziej duchowe niż materialne, które zapada w pamięć i serce, a jego wartość nie zanika wraz z upływem czasu.

Kolejny wymiar szczęścia to doświadczenie straty i nostalgii, które są nieuniknione w życiu każdego człowieka. Mały Książę, opuszczając swoją planetę i różę, odkrywa, jak bardzo był związany z tymi, których zostawił. Niejednokrotnie zadaje on sobie pytanie, czy decyzja o opuszczeniu własnego świata była słuszna. To pokazuje, że szczęście nierozerwalnie wiąże się z doświadczeniem tęsknoty za tym, co minione. W jego przemyśleniach zrozumieliśmy, że szczęście może manifestować się również poprzez umiejętność akceptacji przeszłości i czerpanie z niej siły do kształtowania przyszłości.

W "Małym Księciu" szczęście to także odpowiedzialność za innych. Saint-Exupéry postuluje, że to, na co poświęcamy swój czas, staje się ważne i wartościowe. Przyjaźń, odpowiedzialność i troska, jakie Mały Książę okazuje swojej róży, uczą nas, że szczęście wymaga trudu i zaangażowania w relacje z innymi.

Konteksty, w jakich żyjemy, również mogą wpływać na to, jak postrzegamy i szukamy szczęścia. W społeczeństwie postępującej globalizacji, często jesteśmy kuszeni przez konsumpcję i chęć posiadania jak najwięcej dóbr materialnych. To właśnie dążenie do przepychu i bogactwa, często czyni nas nieszczęśliwymi, niezależnie od ilości dóbr, jakie posiadamy. Dlatego tak ważne jest, aby spojrzeć na szczęście znad tych materialnych potrzeb i docenić to, co naprawdę jest ważne.

Podsumowując, poszukiwanie szczęścia to nieustanna podróż, która nigdy się nie kończy. Warto zsiąść z konnicy codzienności i poszukać inspiracji w literaturze, zwłaszcza w lekturach obowiązkowych oraz w innych utworach literackich, które przedstawiają różne perspektywy na definiowanie szczęścia. Istotne jest również, aby myśleć o kontekstach, w jakich żyjemy, i zastanowić się, czy nasze pragnienia są faktycznie zgodne z tym, czego potrzebujemy do bycia prawdziwie spełnionymi. Ostatecznie, to my sami musimy odnaleźć drogę do swojego szczęścia, jednak literatura może być doskonałym przewodnikiem w tej trudnej podróży.