Ludzie ludziom zgotowali ten los. Ludzkie władanie nad przeznaczeniem - analiza na podstawie utworów Zofii Nałkowskiej, Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza i Tadeusza Borowskiego

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.10.2023 o 19:48

Ludzkie władanie nad przeznaczeniem - analiza na podstawie utworów Zofii Nałkowskiej, Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza i Tadeusza Borowskiego

Współczesna literatura polska zawiera wiele dzieł, które poruszają problematykę ludzkiego wpływu na własne losy. Autorzy tacy jak Zofia Nałkowska, Czesław Miłosz, Tadeusz Różewicz i Tadeusz Borowski w swoich utworach ukazują różne oblicza relacji człowieka z życiem i przeznaczeniem. Poprzez analizę utworów "Medaliony" Zofii Nałkowskiej, "Campo di fiori" Czesława Miłosza, "Ocalony" Tadeusza Różewicza oraz "Pożegnanie z Marią" Tadeusza Borowskiego, można wnioskować, że człowiek jest w stanie kształtować swoje losy, jednak nie zawsze jest świadomy swojej roli i konsekwencji, jakie to za sobą niesie.

Pierwszym przykładem, który warto omówić, jest powieść Zofii Nałkowskiej - "Medaliony". Autorka w swoim dziele ukazuje historie kobiet, które na różne sposoby starały się kontrolować swoje losy w trudnych czasach wojny. Nałkowska pokazuje, że choć sytuacja wojenna narzucała określone warunki, to jednak wiele bohaterek podejmowało desperackie próby wywalczenia sobie jakiś wpływów na swoje życie. Często zaczynały one od małych, codziennych wyborów, które w efekcie prowadziły do zmian głębszych, odnoszących się do ich spraw osobistych. Autorka wskazuje na to, że nawet w najbardziej skrajnych sytuacjach, człowiek posiada pewną zdolność do decydowania o sobie i własnym losie.

Drugi przykład to wiersz Czesława Miłosza - "Campo di fiori". Choć utwór nie skupia się bezpośrednio na jednostkowych losach, to jednak przekazuje ważną ideę dotyczącą znieczulicy i bezrefleksyjności, z jaką często społeczeństwo traktuje istotne problemy. Autor ukazuje brutalną rzeczywistość, w której nawet podczas losów przekształconych przez człowieka, jak w przypadku palenia kogoś na stosie, życie toczy się dalej, a ludzie ignorują przemoc i zniszczenie. "Campo di fiori" pokazuje, że człowiek ma możliwość kształtowania losów, ale równocześnie może bezbronnie patrzeć na niesprawiedliwość i niemoc.

Trzeci przykład to dramat Tadeusza Różewicza - "Ocalony". Autor prezentuje historię mężczyzny, który przetrwał wojnę i próbuje odbudować swoje życie. Różewicz pokazuje, że choć życie zniszczone przez wojnę i okrucieństwo pozostawia trwały ślad, człowiek ma w sobie siłę do odbudowy, choćby w najdrobniejszych, wręcz symbolicznych działaniach. Dramat Różewicza ukazuje, że człowiek może zostać "ocalony" od własnego przeznaczenia, jeśli tylko odzyska wiarę w możliwość wpływania na los.

Ostatnim analizowanym utworem jest opowiadanie Tadeusza Borowskiego - "Pożegnanie z Marią". Autor przedstawia historię więźnia obozu koncentracyjnego, który podejmuje ostateczną decyzję o rozstaniu z ukochaną Marią. Choć losy bohaterów zostały niemal całkowicie określone przez nieludzkie warunki wojny, to jednak Borowski pokazuje, że człowiek niekiedy może wybierać między złą decyzją a jeszcze gorszą. W ten sposób, mimo że przeznaczenie wpływa na ich życie, to jednak podejmują oni podjęte próby wpływania na swoje losy, starając się znaleźć jakiekolwiek drogę do ratunku lub godności.

Podsumowując, analiza utworów Zofii Nałkowskiej, Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza i Tadeusza Borowskiego pozwala uzyskać głębsze spojrzenie na temat możliwości człowieka w kształtowaniu własnego losu. Autorzy wskazują, że choć człowiek może podjąć działania, które prowadzą do zmiany swojej sytuacji, to jednak nie zawsze jest świadomy swojego wpływu i nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji swoich wyborów. To prawdziwe wyzwanie polega na tym, aby zawsze pamiętać o swoim wpływie na własne życie i los, a jednocześnie zdawać sobie sprawę, że często przeznaczenie jest siłą, którą nie do końca można oderwać od naszej egzystencji.