Jak Staś zdobył chininę dla Nel? Opis

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 19:57

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 30.05.2024 o 19:54

Henryk Sienkiewicz jest autorem jednej z najbardziej znanych powieści w literaturze polskiej – "W pustyni i w puszczy". Książka ta opowiada o przygodach dwojga młodych bohaterów: Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, którzy w wyniku serii nieszczęśliwych zdarzeń muszą przemierzyć Afrykę. Podczas tej wędrówki napotykają wiele niebezpieczeństw, a jednym z nich jest malaria – groźna choroba, na którą Nel bardzo szybko zapada. Kluczową rolę w ratowaniu dziewczynki odgrywa Staś, który w jednym z najbardziej zaciętych i dramatycznych momentów książki zdobywa dla niej niezbędny lek – chininę.

Staś Tarkowski to chłopiec mądry, odważny i odpowiedzialny. Już od samego początku ich podróży przez afrykańskie tereny wykazuje się niesamowitą determinacją i zdolnością do podejmowania trudnych decyzji. Jego towarzyszka, Nel Rawlison, jest młodą, delikatną dziewczynką, która jest szczególnie narażona na trudne warunki afrykańskiego klimatu, a jej zdrowie szybko pogarsza się pod wpływem zarażenia malarią.

Chinina stanowi jedyny skuteczny lek na malarię, dostępny w tamtych czasach. Jej zdobycie staje się więc dla Stasia kwestią życia i śmierci dla Nel. Podczas początkowej fazy ich przygody chłopcu udaje się zdobyć niewielkie ilości tego leku poprzez różne źródła – misjonarzy, siostrę miłosierdzia, a także Greka z Omdurmanu. Chinina była niezbędnym elementem ich apteczki, a Staś regularnie podaje ją Nel, aby zapobiegać rozwojowi choroby.

Lecz zachorowanie Nel na malarię staje się nieuniknione. Dziewczynka zaczyna wykazywać pierwsze symptomy choroby: gorączkę, dreszcze i osłabienie. Początkowo Staś radzi sobie, wykorzystując zgromadzone zapasy chininy, lecz wkrótce zaczynają się one wyczerpywać. Teren, przez który wędrują, jest ciężki, choroba szybko rozprzestrzenia się, a Staś musiał prewencyjnie podawać lek, aby zapobiec najgorszym skutkom malarii.

Sytuacja staje się krytyczna, gdy Nel przebywa już dwa ciężkie ataki choroby. Staś jest przerażony perspektywą trzeciego ataku, który mógłby się okazać śmiertelnym. Znajdują się akurat w baobabie, który służy im za tymczasowy obóz. Jest to dramatyczny moment, gdyż ogniem ich jedyną nadzieją na jakąkolwiek pomoc jest całkowicie żółte światło, które dostrzega Staś w oddali – płomień. Z tego powodu decyduje się on na podjęcie ryzyka i samotną wyprawę nocą przez dżunglę.

Podczas swojej wyprawy, pełna niebezpieczeństw, Staś natrafia na obozowisko pana Lindego – podróżnika z Zurychu, którego stan zdrowia również jest bardzo poważny. Pan Linde został zraniony przez dzika ndiri, a jego jedynym towarzyszem jest chłopiec Nasibu. Staś przedstawia mu swoją sytuację i błaga o pomoc, zwłaszcza o chininę potrzebną do ratowania życia Nel. Pan Linde, zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, ofiarowuje Staśowi dwa duże słoiki z chininą – ilość wystarczającą na cały rok.

Gest pana Lindego jest bezinteresowny i symboliczny, podkreślając solidarność i współpracę w trudnych warunkach. Dzięki jego pomocy, Staś zyskuje szansę na uratowanie Nel. Powrót do obozu nie jest łatwy; Staś musi pokonać wiele trudności, takich jak strome brzegi rzeki czy potencjalne spotkania z drapieżnikami przy wodopoju. Jednak kierowany nadzieją i determinacją, ostatecznie wraca z chininą.

Gdy Staś wraca do obozu, Nel reaguje z ogromną radością i wdzięcznością. Moment, gdy Staś podaje jej herbatę z proszkiem chininy, jest pełen emocji i nadziei. Dziewczynka z wdzięcznością przyjmuje lek, co zapewnia jej szansę na przetrwanie i powrót do zdrowia. Staś humorystycznie komentuje swoją wyprawę, mówiąc: „byłem w aptece”, co dodaje lekkości do tego trudnego momentu.

Postawa Stasia przez ten cały czas była przykładem poświęcenia i odwagi. Jako odpowiedzialny opiekun, myślał przede wszystkim o zdrowiu Nel, a nie o sobie. Jego determinacja i bezinteresowność zapobiegły tragedii i umożliwiły przetrwanie dziewczynki.

Zdobycie chininy miało kluczowe znaczenie dla dalszych losów bohaterów. Dzięki temu lekowi Nel przeżyła malarię, co umożliwiło im bezpieczny powrót do ojca dziewczynki. Ten gest heroizmu i poświęcenia Stasia stał się również wyrazem wdzięczności dziewczynki, co symbolicznie zakończyło ich trudną wędrówkę przez pustynię i puszczę. Znaczenie tego czynu ukazuje, jak wiele można osiągnąć dzięki determinacji i odwadze – wartościom, które są tak ważne w życiu każdego z nas.