W pustyni i w puszczy - opis słonia Kinga

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.06.2024 o 11:52

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 9.06.2024 o 11:40

Powieść "W pustyni i w puszczy" autorstwa Henryka Sienkiewicza opowiada o przygodach dwóch młodych bohaterów, Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison, którzy zostają porwani i zmuszeni do odbycia niebezpiecznej podróży przez Afrykę. Akcja powieści toczy się w czasach kolonialnych, co dodatkowo podkreśla kontrast między cywilizacją europejską a dziką, nieujarzmioną przyrodą Afryki. Słoń King, będący jednym z ważniejszych zwierzęcych bohaterów książki, jest nie tylko symbolem przyrody, ale także odgrywa kluczową rolę w rozwijaniu fabuły i kształtowaniu charakterów głównych bohaterów.

Staś i Nel natrafili na słonia przypadkiem, w dramatycznych okolicznościach. Ucieczka przed pożarem dżungli zmusiła ich do schronienia się w wąwozie. Niestety, osunięcie się skały odcięło im drogę powrotu, a tam, na miejscu, przerażeni odkryli wyczerpanego słonia. King, bo tak został później nazwany, znajdował się w opłakanym stanie. Był głodny i wycieńczony, zjadł już wszystko, co było w jego zasięgu, a jego widoczne żebra świadczyły o długotrwałej niedoli. Jego oczy były przygaszone, a z wycieńczonego gardła wydobywało się jedynie słabe gulgotanie. Obraz słonia był poruszający: majestatyczne stworzenie, które zazwyczaj kojarzy się z siłą i wielkością, w tej chwili było ułomnym cieniem samego siebie.

Początkowa reakcja Stasia, wychodząca z logicznego pragmatyzmu, sugerowała skrócenie cierpień zwierzęcia poprzez jego zabicie. Jednak wrażliwość i empatia Nel zdominowały sytuację. Dziewczyna zdecydowanie sprzeciwiła się takiemu rozwiązaniu, co zmusiło Stasia do przemyślenia swojej decyzji i zmiany planów. Ostatecznie, uznawszy, że Nel ma rację, Staś postanowił podjąć wysiłki, aby uratować słonia.

Troskliwa opieka Stasia i Nel szybko przyniosła owoce. King powoli odzyskiwał siły dzięki regularnemu dostarczaniu mu jedzenia i wody. Jego stan fizyczny na nowo zaczął odzwierciedlać naturalne piękno i potęgę tego gatunku. Powrót do pełnego zdrowia Kinga był dowodem na to, jak bardzo troska i zaangażowanie mogą odmienić losy nawet najbardziej beznadziejnych przypadków. King przywrócił swój pełen rozmiar, co jeszcze bardziej imponowało dzieciom: jego ogromna cielsko przypominało im skalną masę, a majestatyczne uszy i długie kły dodawały mu majestatu.

Nadanie imienia King miało głębokie znaczenie. W języku angielskim "king" oznacza króla, a taki symbolizm podkreślał, jak wielkie i szlachetne było to zwierzę. Dla Stasia i Nel, nazwanie słonia Kingiem było wyrazem szacunku i uczucia, jakie go darzyli. King stał się kimś więcej niż tylko towarzyszem podróży – był symbolem ich przetrwania i świadectwem siły natury.

W miarę odzyskiwania sił, King zaczął pełnić coraz ważniejszą rolę w trudnej podróży dzieci. Początkowe oswajanie słonia i budowanie wzajemnej relacji skutkowało tym, że King na nowo przyzwyczaił się do obecności człowieka. Stał się niezastąpionym towarzyszem, pomagając Nel, która często korzystała z wygodnego palankinu umieszczonego na jego grzbiecie. Jego obecność miała także wiele praktycznych zalet: ochraniał dzieci przed dzikimi zwierzętami, co dobitnie pokazywała jego walka z gorylem. Reakcje tubylców, często pełne respektu i podziwu, również podkreślały jego znaczenie.

Słoń King był nie tylko towarzyszem dzieci, ale także doskonale sprawdzał się w działaniach wojennych. Groźne trąbienie słonia potrafiło zasiać panikę wśród przeciwników, co miało ogromne znaczenie podczas walk plemion Wa-Hima z Samburu. Jego siła miała realny wpływ na morale wrogów.

Po powrocie dzieci do ojców, losy Kinga uległy zmianie. Stał się mieszkańcem Mombasy, gdzie opiekę nad nim przejęły władze angielskie. King zyskał nowe, stabilne warunki bytu, a jego wielkość i dostojeństwo wciąż budziły podziw. Jednak więź, jaka łączyła go ze Stasiem i Nel, była niezłomna. Spotkanie ze Stasiem i Nel po latach pokazało, jak głęboki ślad pozostawiły wspólne przeżycia.

Postać Kinga w powieści Sienkiewicza jest niezwykle istotna. Jego symbolika jako wielkiego, choć wrażliwego stworzenia, przeplata się z tematem przyjaźni, odwagi i ludzkiej empatii. King odgrywał kluczową rolę w rozwoju fabuły oraz postawach bohaterów. Jego losy, podobnie jak przygody Stasia i Nel, przypominały o tym, jak ważne są więzi między ludźmi a zwierzętami, oraz jak wielki wpływ mogą mieć na nasze życie i decyzje. Zwierzęta w literaturze często stają się nie tylko tłem fabularnym, ale pełnoprawnymi bohaterami, których losy wzbogacają narracje i uczą nas ważnych prawd o współistnieniu i wzajemnej pomocy, czego King jest doskonałym przykładem.