Szewcy - najważniejsze cytaty
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 10:55
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 24.06.2024 o 9:56
Streszczenie:
"Szewcy" to dramat Witkacego z 1934 r., wystawiony po jego śmierci w 1957 r. Praca ukazuje głęboką refleksję nad społeczno-politycznym przewrotem, krytyką systemu i hierarchii społecznych. Analiza cytatów odkrywa kompleksowość problematyki i perspektyw postaci, ukazując pesymistyczny obraz świata autora. ?
"Szewcy" to jedno z najważniejszych dzieł Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego), znane ze swojej złożoności i wielowymiarowości. Dramat ten powstał w 1934 roku, lecz po raz pierwszy wystawiono go dopiero w 1957 roku, już po śmierci autora. Jest to utwór, który łączy w sobie elementy groteski, tragikomedii, a jednocześnie stanowi głęboką filozoficzną refleksję nad przewrotem społeczno-politycznym. Witkacy, obserwując współczesne mu wydarzenia, krytycznie odnosił się do rzeczywistości społecznej i politycznej, co znajduje swoje odzwierciedlenie w "Szewcach".
Analiza najważniejszych cytatów z "Szewców" pozwala na głębsze zrozumienie problematyki utworu, tematów w nim poruszanych oraz perspektyw, jakie reprezentują poszczególne postacie. Cytaty te stanowią bowiem klucz do zrozumienia istoty postaci oraz ogólnej wymowy dramatu.
Sajetan i jego poglądy
Sajetan o swojej warstwie społecznej
„Nawóz jesteśmy, jako ci dawni królowie i inteligencja w stosunku do totemowego klanu – nawóz!”Ten cytat doskonale oddaje pesymistyczną wizję klasy robotniczej, którą Sajetan reprezentuje. Porównanie robotników do nawozu dla wyższych klas demaskuje złośliwość i cynizm zawarty w jego refleksji. W ten sposób Witkacy ukazuje demistyfikację roli robotników w społeczeństwie, które staje się jednowarstwowym, bezdusznym systemem, gdzie każda jednostka służy jedynie jako środek do osiągnięcia celu przez wszechwładny kapitał. Porównanie do dawnych monarchii i inteligencji wskazuje na niezmienne hierarchie społeczne, które jedynie zmieniają swoje formy, nie dotykając rdzenia - niesprawiedliwości i nierówności.
Sajetan o aktualnej sytuacji społeczno-politycznej
„Już wszystko tak zbrzydło na tym świecie, że więcej o niczym gadać nie warto...”Cytat ten ukazuje głęboką frustrację i cynizm Sajetana wobec aktualnej sytuacji społecznej i politycznej. W jego słowach można dostrzec krytykę kapitalizmu jako zgnilizny, któremu brak nadziei na jakiekolwiek zmiany. Beznadziejność jest tutaj kluczowa - Sajetan nie wierzy w dialog, rewolucję ani możliwość poprawy sytuacji, co oddaje pesymistyczny obraz świata, który, według Witkacego, stacza się w otchłań bezcelowości.
Przedstawienie rzeczywistości społecznej przez inne postacie
Czeladnik o rzeczywistości społecznej
„Zacofane plemię – jakbym jakieś echa ślachcickie, sienkiewiczowskie jeszcze słyszał...”W tym cytacie Czeladnik krytykuje zacofanie społeczeństwa, odnosząc się do anachronizmów i reliktów przeszłości. Odniesienia do Sienkiewicza i dawnej szlachty ukazują, jak przeszłe wartości i mentalność wciąż wpływają na współczesną rzeczywistość, hamując jej rozwój i przyczyniając się do stagnacji. Witkacy poprzez te słowa wskazuje na konieczność zerwania z przeszłością, aby móc stworzyć nowy porządek społeczny.
Puczymorda o życiu
„Socjalista czy faszysta, Jam w tym serze jako glista.”Puczymorda wypowiada te słowa, podkreślając swoją obojętność wobec ideologii politycznych. Cytat ten wskazuje na krytykę bycia jedynie „glistą” w społecznym „serze” - symbolem nicości i bezużyteczności. Puczymorda, jako postać, ukazuje marną kondycję jednostki w totalitarnym systemie, gdzie ideologie tracą znaczenie, a człowiek staje się jedynie trybikiem w maszynie.
Hiper-Robociarz - symbolika i zalety totalitaryzmu
„Ja należę do NICH. (szalony nacisk na „nich”) Jestem Oleander Puzyrkiewicz...”
Hiper-Robociarz, wypowiadając te słowa, podkreśla swoją przynależność do totalitarnego systemu. Jest to tragiczna postać, zniszczona przez system, który miał jej przynieść wyzwolenie. Ironiczne podejście do propaganda totalitarnej ukazuje, jak niszcząca może być bezmyślna lojalność wobec władzy. Moment z bombą, który następuje później, jest symbolicznym aktem nieskutecznej rewolucji, który nie przynosi żadnych rzeczywistych zmian, a jedynie pogłębia chaos i destrukcję.Scurvy jako przedstawiciel władzy
Scurvy o potrzebie zmiany ustroju
„Arystokracja się przeżyła: to nie ludzie – to widma! Za długo nosiła na sobie ludzkość te widmowe wszy...”Scurvy, jako przedstawiciel władzy, wypowiadając te słowa, krytykuje przestarzałą arystokrację, która według niego jest jedynie reliktem przeszłości. Arystokracja, będąc jedynie widmem przeszłości, staje się symbolem zgnilizny kapitalizmu, który również musi zostać zastąpiony. Witkacy, poprzez te słowa, wskazuje na konieczność reform społecznych i politycznych, aby uniknąć stagnacji i degeneracji społeczeństwa.
Scurvy o poczuciu pustki wewnętrznej
„Sajetanie, czyż nie widzicie, że maskuję przed wami potworną tragedię mego położenia realnego i straszliwą wprost pustkę wewnętrzną?”Te słowa Scurvy'ego odsłaniają jego wewnętrzny dramat i uczucie pustki, które towarzyszy mu jako władcy. Mimo posiadanej władzy, Scurvy odczuwa głęboką wewnętrzną pustkę i bezsens swojego istnienia. Witkacy wskazuje tutaj na tragedię ludzkiej kondycji, która dotyka również tych znajdujących się na szczytach władzy, ukazując uniwersalny ból istnienia, który nie oszczędza nikogo.
Pozostałe postacie i ich perspektywy
Józek Tempe o komunizmie
„Nigdy – przenigdy! (…) My stworzymy bezkompromisową ludzkość...”Józek Tempe, poprzez te słowa, wyraża nadzieję na stworzenie nowego, utopijnego porządku społecznego. Jego idealizm i utopijne poglądy ukazują młodzieńczy zapał i wiarę w możliwość całkowitej zmiany systemu. Witkacy jednak, poprzez ironiczny ton, wskazuje na naiwność i nierealność takich założeń, obnażając utopijną wiarę w rewolucję jako ślepą i nieskuteczną.
Księżna o pożądaniu majstra i „bólu istnienia”
„Takim was kocham, śmierdzącego wszarza…”Księżna, wypowiadając te słowa, ukazuje kontrast między pożądaniem a odrazą. Miłość do majstra, mimo jego fizycznej odpychającej natury, symbolizuje głębszy filozoficzny ból istnienia, który dostrzega Witkacy w kondycji ludzkiej. Tworzy to obraz skomplikowanych, wewnętrznych przeżyć i sprzeczności, które targają postaciami w "Szewcach".
Krytyka podziałów społecznych i rewolucji
Scurvy o warsztacie szewców
„Tu jest gniazdo najohydniejszej, przeciwelitycznej rewolucji świata...”Ten cytat ukazuje warsztat szewców jako epicentrum rewolucyjnych fermentacji. Witkacy przedstawia miejsce fizyczne, gdzie idee rewolucyjne i antyelitarne się kumulują, prowadząc do prób zmiany istniejącego porządku. Witkacy poprzez te słowa ukazuje nieuchronność podziałów społecznych i trudność w ich przezwyciężeniu, wskazując na niebezpieczeństwo rewolucyjnej iluzji.
Scurvy o buncie szewców
„Możecie iść i zdechnąć sobie pod płotem...”Scurvy, wyrzucając te słowa, wyraża swoją absolutną pogardę dla idei buntu i wyzwolenia wyłącznie pracą. Witkacy ukazuje tu brutalną rzeczywistość, w której podziały społeczne są nieuchronne, a wszelkie próby zmiany systemu są z góry skazane na porażkę. To gorzkie zakończenie pokazuje pesymistyczny obraz przyszłości, w której ludzkość nie potrafi, ani nie może, wyrwać się z kręgu hierarchii i dominacji.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.06.2024 o 10:55
O nauczycielu: Nauczyciel - Andrzej L.
Od 16 lat pracuję w liceum i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury; wspieram też ósmoklasistów. Uczę tak, by pisanie opierało się na jasnym planie i trafnych argumentach, a nie na przypadkowych skojarzeniach. Stawiam na spokojną, rzeczową pracę i krótkie instrukcje, które łatwo wdrożyć. Moi uczniowie doceniają konsekwencję, praktyczne przykłady i brak zbędnego szumu.
Wypracowanie jest bardzo szczegółowe i głębokie w analizie.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się