Krytyka ustrojów politycznych w Szewcach
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.07.2024 o 9:58
Rodzaj zadania: Streszczenie
Dodane: 6.07.2024 o 9:31
Streszczenie:
Witkacy w "Szewcach" krytykuje różne ustroje polityczne, ukazując stopniowy upadek cywilizacji. Przez groteskę i transcendencję ostrzega przed dehumanizacją społeczeństwa. ⚖️?️
Stanisław Ignacy Witkiewicz, znany również jako Witkacy, to wybitny polski dramatopisarz, który poprzez swoje dzieła, takie jak "Szewcy", przeprowadza głęboką krytykę społeczeństwa i ustrojów politycznych. "Szewcy" to dramat modernistyczny, charakteryzujący się silną obecnością groteski, dążeniem do tzw. Czystej Formy oraz transcendentalnym doznaniem. Witkacy, tworząc tę sztukę, miał na celu ukazanie stopniowej ewolucji prowadzącej do zniewolenia człowieka oraz katastroficznej wizji upadku cywilizacji. W dziele tym możemy wyraźnie dostrzec negatywne aspekty gospodarczego, politycznego i społecznego systemu postfeudalnego, dyktatury faszystowskiej, komunizmu oraz technokracji, co stanowi fundamentalną krytykę ustrojów politycznych.
Akt I: System postfeudalny
Podczas gdy pierwszy akt przedstawia realistyczny obraz systemu postfeudalnego, Witkacy przedstawia kontrast między różnymi warstwami społeczeństwa za pomocą postaci. Z jednej strony mamy szewców: Kajetana Tempe i jego czeladników, którzy należą do nizin społecznych. Z drugiej strony prokurator Robert Scurvy reprezentuje kastę pośrednią, zaś księżna Irina Wsiewołodowna Zbereźnicka-Podberezka symbolizuje arystokrację.Świat "Szewców" w tym akcie jest zdominowany przez istniejące różnice ekonomiczne oraz klasowe. Postfeudalne instytucje prawa i przywileje arystokracji wciąż rządzą, choć w coraz bardziej zdegenerowanej formie. Tematy upadku duchowych oraz moralnych wartości są wyraźnie zarysowane, co dodatkowo potęguje groteskowe przedstawienie świata. Bohaterowie żyją w rzeczywistości pozbawionej głębi, gdzie duchowe i moralne wartości ustępują miejsca materialnym potrzebom oraz egoistycznym interesom.
Akt II: Dyktatura faszystowska
Przejście do drugiego aktu oznacza zmianę polityczną, pokazując pierwszą rewolucję, w której kasta pośrednia zdobywa władzę, przekształcając system postfeudalny w dyktaturę faszystowską. Charakterystyka tego nowego ustroju obejmuje państwo policyjne, dominację brutalności oraz fetyszyzowanie siły, co odsłania podłoże nie tylko polityczne, ale również psychologiczne, wynikające z kompleksów męskich bohaterów.Prokurator Scurvy, będący uosobieniem nowego reżimu, pozostaje nieszczęśliwy i znużony swoją rolą, co jest wyrazem duchowej pustki obecnej w systemie faszystowskim. Brak idei wyższych oraz duchowej stymulacji i jednodniowość kultury wskazują na brak trwałych wartości, które mogłyby nadać sens człowieczemu życiu. To wady faszyzmu zdaniem Witkacego, skazujące system na bezużyteczność i potęgujące jego dehumanizujący charakter.
Akt III: Komunizm
Trzeci akt przedstawia drugą rewolucję, prowadzoną przez szewców pod przewodnictwem Sajetana Tempe, który wydaje się być duchowym idealistą. Początkowo komunizm w sztuce Witkacego jawi się jako system dążący do wspólnego dobra i równości społecznej, co odpowiada idealistycznej koncepcji komunistycznej.Jednakże szybko staje się jasne, że idea komunizmu degeneruje się w praktyce. Zabójstwo Sajetana Tempego przez jego własnych czeladników jest symbolem upadku idealistycznych zasad, na których opierał się ten system. Praktyczne wcielenie komunizmu zostaje zredukowane do narzędzia zdobywania władzy oraz zaspokajania prymitywnych potrzeb, takich jak praca i kobiety, co Witkacy uznaje za dowód niezgodności komunizmu z naturą ludzką. Jego krytyka komunizmu podkreśla instrumentalizację systemu politycznego przez ludzi, którzy, kierowani własnymi interesami, niszczą pierwotne idee.
Technokracja: Mechanizacja ludzkości
W czwartym akcie Witkacy ukazuje ostatnią rewolucję, której narzędziem zmian staje się Hiper-Robociarz, a nowym ustrojem jest technokracja. Ten system charakteryzuje się mechanizacją człowieka oraz ujednoliceniem mas, gdzie jednostki stają się jedynie trybikami w maszynie bez głębszych idei duchowych.Anonimowi zarządcy, tacy jak towarzysze Abramowski i X, kierują systemem, nadzorując społeczeństwo, które traci swoją indywidualność i duchowość. Witkacy przedstawia technokrację jako ostateczne stadium upadku cywilizacji, gdzie kultura i duchowość zanikają na rzecz mechanicznej, bezdusznej egzystencji.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.07.2024 o 9:58
O nauczycielu: Nauczyciel - Elżbieta W.
Od 17 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury oraz wsparcie dla ósmoklasistów. Kładę nacisk na czytelność argumentów i konsekwencję w stylu. Na lekcjach panuje życzliwa, spokojna atmosfera, w której łatwiej pytać i poprawiać. Uczniowie cenią cierpliwość, jasne kryteria i ćwiczenia, które „od razu widać” w wyniku.
Wypracowanie jest bardzo głębokie i dobrze analizuje krytykę ustrojów politycznych w dramacie "Szewcy" Witkacego.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się