Zamiłowania literackie Wertera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.07.2024 o 16:43

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 7.07.2024 o 15:58

Literatura była nie tylko formą rozrywki i sposobem na spędzanie czasu dla Wertera, ale przede wszystkim kluczowym elementem jego życia, który kształtował jego myśli, emocje i działania. Johann Wolfgang von Goethe, w swojej powieści "Cierpienia młodego Wertera", ukazuje głównego bohatera jako osobę głęboko związaną z literaturą. Werter, człowiek oczytany, marzyciel, korzysta z literatury jako formy ukojenia od rzeczywistości, miejsca refleksji oraz źródła inspiracji. Celem tego wypracowania jest szczegółowa analiza wpływu literatury na życie i emocje Wertera.

Werter uciekał w świat literatury, by znaleźć ukojenie i schronić się przed codziennymi troskami. Jego zamiłowania literackie były odzwierciedleniem jego wewnętrznych potrzeb i emocji. Goethe przedstawia swojego bohatera jako osobę, która ceni literaturę pasującą do jego nastrojów. Werter nie czytał przypadkowych książek; dobierał dzieła, które resonowały z jego stanem duchowym. Literatura stała się jego azylem, ucieczką od rzeczywistości pełnej bólu, niepewności i konfliktów. Często można było spotkać Wertera na łonie natury, z książką w ręku. Lektura na świeżym powietrzu łączyła jego miłość do literatury i przyrody, służąc jako doskonałe miejsce wytchnienia, w którym mógł zanurzyć się w swoje myśli i marzenia.

Werter był nie tylko pasjonatem literatury, ale również czytelnikiem, który adaptował swoje czytelnicze wybory do własnych emocji i stanów ducha. W momencie, gdy Werter przeżywał intensywne emocje, jego preferencje literackie również ulegały zmianie. Na przykład, kiedy jego uczucia były pełne nadziei i marzeń, zaczytywał się w dziełach Homera, takich jak "Iliada" i "Odyseja". Te epickie opowieści odpowiadały jego bezkompromisowej postawie wobec świata. Homeryckie postacie, takie jak Achilles czy Odyseusz, były dla Wertera inspiracją. Widząc w nich dusze pokrewne, Werter czerpał z ich walki i determinacji odbojową siłę, która pozwalała mu stawiać czoła trudnościom.

Jednak gdy Werter doświadczył porażek osobistych, jego preferencje literackie zmieniły się. W tym czasie odkrył "Pieśń Osjana" – literacki twór, który doskonale odzwierciedlał jego mroczny, fatalistyczny nastrój. "Pieśń Osjana" wyrażała głęboką rozpacz, stratę i smutek, które Werter odczuwał coraz intensywniej. Była to literatura, która doskonale współgrała z jego duchowym kryzysem. Fragmenty tych pieśni, które Werter czytał Lotcie podczas ich ostatniego spotkania, niosły ze sobą głęboki ładunek emocjonalny, symbolizując jego wewnętrzny ból i nadchodzącą tragedię. Co więcej, "Pieśń Osjana" stała się symboliczna w kontekście decyzji Wertera o samobójstwie, towarzysząc mu w ostatnich chwilach życia.

Kolejnym dziełem, które znalazło się w kręgu literackich fascynacji Wertera, była sztuka "Emilia Galotti" Gottholda Ephraima Lessinga. Ten dramat, opowiadający o niezgodzie na podporządkowanie woli pragnącego bohaterki księcia, stał się dla Wertera literackim odzwierciedleniem jego własnych wewnętrznych konfliktów. Egzemplarz "Emilii Galotti" znaleziony na biurku Wertera podczas próby samobójczej silnie wskazywał na to, że utożsamiał się z losem bohaterki i podzielając jej determinację do podjęcia radykalnych kroków. Dramaturgia tego dzieła odzwierciedlała zarówno gniew, jak i desperację, które targały młodym Werterem, skłaniając go do ostatecznych decyzji.

Relacja Wertera z Lottą, oparta na wspólnej miłości do literatury, była kluczowym elementem ich wzajemnego przywiązania. Literatura stała się dla nich miłosnym łącznikiem, medium, poprzez które mogli dzielić się swoimi najgłębszymi myślami i uczuciami. Lotta i Werter spędzali długie godziny na pożyczaniu sobie książek i wspólnym czytaniu poezji. Te literackie spotkania stały się dla nich formą intymnej komunikacji, w której mogli wyrażać to, czego nie potrafili powiedzieć wprost.

Symbolicznym aspektem ich literackiej relacji stały się wspólne lektury, takie jak "Pieśń Osjana". Tekst ten, pełen rozpaczy i smutku, nabierał nowego, głębszego znaczenia, gdy czytali go razem. "Pieśń Osjana" stała się niemalże prorocza, przepowiadając tragiczną przyszłość Wertera i symbolizując narastającą falę jego emocji. Emocjonalna reakcja obojga bohaterów na wspólne czytanie tej literatury była świadectwem ich głęboko zakorzenionego uczucia oraz więzi, która ich łączyła.

Zamiłowanie literackie Wertera znajdujemy również w kontekście jego decyzji o samobójstwie. Literatura, która towarzyszyła mu w chwilach największej rozpaczy, stała się jednocześnie medium, które wyrażało jego wewnętrzny konflikt i tragiczne myśli. "Emilia Galotti", znaleziona na biurku Wertera, przypominała o nierozwiązywalnych dylematach, z którymi się zmagał. Z kolei "Pieśń Osjana" pełniła rolę literackiego tła dla jego ostatnich chwil, ukazując tragiczną decyzję w kontekście ogromnego duchowego bólu.

Analizując wybrane fragmenty literackie w kontekście stanu ducha Wertera, możemy dostrzec, jak specyficzne cytaty i dzieła wpływały na jego decyzje i emocje. "Pieśń Osjana", ze swoimi melancholijnymi tonami, wyrażała niespełnioną miłość i osobistą tragedię Wertera, podkreślając głębię jego emocjonalnego kryzysu. Fragmenty te nie były jedynie literackimi wtrętami, lecz integralnymi częściami fabuły, które miały na celu ukazanie psychologicznych zawiłości bohatera.

Podsumowując, literatura miała nieoceniony wpływ na życie i emocje Wertera. Była dla niego nie tylko pasją, lecz także narzędziem do introspekcji, środkiem wyrazu i ucieczką od rzeczywistości. Zamiłowanie do literatury stanowiło kluczowy motyw w jego życiu, mający bezpośredni wpływ na jego myśli, uczucia i ostateczne działania. Goethe, poprzez ten literacki wątek, nie tylko ukazuje nam złożoność postaci Wertera, ale również przedstawia refleksję nad kondycją ludzką oraz prywatnymi dramatami. Literatura w "Cierpieniach młodego Wertera" pełni rolę uniwersalnego sposobu wyrażania głębokich emocji, ukazując jednocześnie, jak mogą one kierować naszym życiem.