Charakterystyka profesora Gąsowskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.07.2024 o 16:30

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 16.07.2024 o 15:53

Profesor Paweł Gąsowski jest jedną z najbardziej barwnych postaci występujących w powieści Kornela Makuszyńskiego „Szatan z siódmej klasy”. To postać, która pełni znaczącą rolę w życiu głównego bohatera, Adama Cisowskiego, oraz odgrywa ważną rolę w przebiegu fabuły powieści. Profesor jest nauczycielem historii w gimnazjum, do którego uczęszcza Adam, i choć na pierwszy rzut oka wydaje się być osobą ekscentryczną i roztargnioną, posiada wiele cech, które czynią go wyjątkowym pedagogiem oraz człowiekiem.

Profesor Gąsowski jest mężczyzną w podeszłym wieku, co można wnioskować po jego bujnych, siwych włosach i srebrnej brodzie. Jego wygląd zewnętrzny jest dość charakterystyczny – często ma wyraz zdziwienia na twarzy i szeroko otwarte, jasne oczy, które podkreślają jego roztargniony i nieco ekscentryczny charakter. Jego strój również zwraca na siebie uwagę – profesor nosi ubrania z białego płótna, które krojem przypominają worek pokutny. Taki nietypowy ubiór podkreśla jego odmienność od innych nauczycieli oraz funkcjonowanie nieco poza normami społecznymi.

Jego charakter można opisać jako łagodny i życzliwy. Te cechy sprawiają, że jest on lubiany przez uczniów, mimo że jego ekscentryczność i roztargnienie wywołują u nich czasem śmiech. Przykładem jego roztargnienia jest sytuacja z listami, które miały być wysłane, a które przypadkowo zostają w kieszeni jego płaszcza. Profesor ma specyficzny sposób bycia i podejście do historii – jest zafascynowany okresem napoleońskim i każdą wolną chwilę spędza na studiach nad tą epoką. Ta pasja odbija się również na jego sposobie nauczania, gdzie często stara się przemycać swoje ulubione tematy do lekcji, co momentami może zaniedbywać inne, równie ważne wątki historyczne.

Relacje profesora z uczniami są pełne wzajemnego szacunku i sympatii. Uczniowie, mimo jego roztargnienia i osobliwości, darzą go ogromną szacunkiem. Szczególnie bliska jest mu relacja z Adamem Cisowskim, którego nazywa „szatanem” ze względu na jego spryt i przebiegłość. Adam, jako jedna z nielicznych osób, potrafi zrozumieć i docenić unikalny charakter profesora, co prowadzi do nawiązania między nimi swoistego rodzaju przyjaźni.

Profesor Gąsowski to nauczyciel z wieloletnim doświadczeniem zawodowym – od ponad 30 lat naucza historii. Jednakże, długoletnia praca jako pedagog powoduje u niego pewne zmęczenie zawodowe, które jest widoczne zwłaszcza w jego podejściu do schematycznego wyznaczania uczniów do odpowiedzi - co dziesiąty uczeń. Jego metoda nauczania, choć może wydawać się przestarzała i mało twórcza, wynika z jego chęci usprawnienia swojej pracy. Kiedy Adam odkrywa ten schemat, profesor początkowo reaguje frustracją i chęcią rezygnacji z pracy, ale z czasem docenia umiejętności chłopca i zaczyna go traktować z jeszcze większym szacunkiem.

Styl prowadzenia lekcji przez profesora jest dość specyficzny - koncentruje się głównie na tematach, które sam uważa za fascynujące, często ignorując mniej interesujące wątki. Przykładem może być sytuacja, w której Adam podpowiada Kaczanowskiemu, by mówił o Napoleonie podczas odpowiedzi, wiedząc, że ten temat jest pasją Gąsowskiego i zapewni mu przychylną ocenę.

Prywatne życie profesora jest relatywnie skromne. Nie posiada własnej rodziny, a jego życie towarzyskie ogranicza się do spotkań z przyjaciółmi na grze w preferansa. Mimo to, Gąsowski ma bliski związek ze swoim młodszym bratem, Iwo, oraz jego rodziną – żoną i córką Wandą. Starając się wspierać brata, często pomaga mu finansowo i dba o rodzinny majątek w Bejgole.

Profesor Gąsowski jest oddany swojej rodzinie, mimo że nie posiada własnej. Kiedy bratanica Wanda opowiada mu o dziwnych wydarzeniach w dworku, profesor wykazuje dużą gotowość do pomocy. Jego poświęcenie i zaangażowanie w sprawy rodzinne są dowodem na to, jak ważne są dla niego relacje rodzinne i jak bardzo jest gotów działać, by poprawić sytuację swoich bliskich. Konfrontacja z bratem Iwo w dążeniu do zmiany jego zachowania jest przykładem jego próby wzięcia na siebie roli opiekuna i doradcy w trudnych chwilach.

Postać profesora Gąsowskiego jest bogata w różnorodne cechy, które ukazują go jako łagodnego, życzliwego ale i roztargnionego człowieka. Jego ekscentryczność i roztargnienie dodają mu specyficznego uroku, który sprawia, że jest postacią niezwykłą i nieco komiczną. Jednocześnie jego profesjonalizm oraz unikalne metody nauczania pokazują, że mimo pewnych dziwactw, Gąsowski jest nauczycielem z doświadczeniem i pasją do historii, która, choć momentami może być zbyt jednostronna, jest głęboko zakorzeniona w jego sercu.

Profesor przejawia również ogromne poświęcenie dla swojej rodziny, co szczególnie uwidacznia się w jego działaniach na rzecz zabezpieczenia rodzinnego majątku i wsparcia bratanicy Wandy. Jego relacje z uczniami, a w szczególności z Adamem Cisowskim, są pełne szacunku i wzajemnego zrozumienia, co wpływa na rozwój głównego bohatera powieści i wzmacnia jego pozycję w życiu szkolnym.

Z perspektywy całej powieści, postać profesora Gąsowskiego wnosi element komiczny i pozytywny, który sprawia, że czytelnik z przyjemnością śledzi jego losy. Jego nietypowe podejście do życia i nauczania jest cenną lekcją dla młodych ludzi, pokazującą, że pasja i oddanie mogą przybierać różne formy, a bycie sobą jest kluczowe do osiągnięcia prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Ostatecznie, profesor Gąsowski to postać, która ma ogromne znaczenie w powieści jako nauczyciel i jako człowiek. Jego rola w życiu Adama Cisowskiego i wpływ na kształtowanie się jego charakteru są nieocenione. Dla czytelnika, profesor Gąsowski jest uosobieniem wartości takich jak miłość do historii, oddanie rodzinie i życzliwość dla uczniów, co czyni go jedną z najbardziej pamiętnych postaci literackich stworzonych przez Kornela Makuszyńskiego. Wprowadza on unikalny kolor do książki, która bez niego byłaby znacznie uboższa o te cenne i jednocześnie zabawne momenty, które profesor dostarcza swoją obecnością. Jego postać, mimo swojej ekscentryczności, uczy nas, że różnorodność, pasja i empatia są kluczowymi wartościami, które warto pielęgnować w sobie i w relacjach z innymi.