Główne wątki w Ojcu Goriot

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.07.2024 o 20:25

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 16.07.2024 o 20:12

Wstęp:

„Ojciec Goriot” to powieść autorstwa Honoré de Balzaka, osadzona w realistycznych ramach dziewiętnastowiecznego Paryża. Utwór ukazuje złożoność społeczeństwa tamtego okresu, obejmując różnorodne warstwy i układy społeczne. Akcja powieści skupia się na życiu mieszkańców pensjonatu pani Vauquer, miejsca, które stanowi punkt wyjścia dla rozwinięcia wątków różnych postaci. Bogata, wielowątkowa narracja splata losy różnych bohaterów, pozwalając czytelnikowi zanurzyć się w świat moralnych i społecznych konfliktów, które odzwierciedlają rzeczywistość tamtej epoki. Główne wątki powieści koncentrują się na relacjach między postaciami, tematyce pieniądza, moralności oraz społecznych ambicji, co czyni „Ojca Goriot” arcydziełem literatury realistycznej.

Wątek Goriota:

Jan Joachim Goriot, główna postać powieści, jest dawnym handlarzem mąką, który po zdobyciu fortuny postanawia poświęcić się swojemu najsilniejszemu uczuciu – miłości do swoich córek, Anastazji i Delfiny. Jego bezgraniczne oddanie i poświęcenie dla dobra dziewcząt stają się osią fabuły, a pośrednio prowadzą do jego tragicznego końca.

Relacje rodzinne Goriota kształtowały się na bazie jego nadmiernego rozpieszczania córek, które od dzieciństwa były przyzwyczajane do spełniania wszelkich swoich zachcianek. Anastazja i Delfina nigdy nie nauczyły się miłości, wdzięczności ani odpowiedzialności, przez co ich postawa wobec ojca staje się wybitnie roszczeniowa. Ojciec Goriot zrujnował się finansowo, próbując zaspokoić ich materialne potrzeby, co doprowadziło do kompletnego wyczerpania jego majątku.

Konsekwencje tej nadmiernej troski są tragiczne. Córki, zaślepione bogactwem i ocenianiem wartości ludzi przez pryzmat majątku, odwracają się od ojca, gdy nie jest już w stanie spełniać ich materialnych zachcianek. Na starość Goriot zostaje całkowicie sam, a jego córki ograniczają kontakty do momentów, kiedy ponownie potrzebują pieniędzy. Śmiertelna choroba Goriota jest wynikiem skrajnego poświęcenia się dzieciom, a jego stan zdrowia pogarsza się z każdym dniem.

Najbardziej dramatycznym momentem powieści jest umieranie Goriota w samotności. Córki nie odwiedzają ojca ani na łożu śmierci, ani na jego pogrzebie. Właśnie te ostatnie chwile życia Goriota podkreślają jego tragiczny los i dramatyczny koniec, który jest rezultatem bezgranicznej, jednostronnej miłości ojcowskiej.

Wątek Rastignaca:

Eugeniusz Rastignac to młody, ubogi student prawa z południa Francji, który przybywa do Paryża z ambitnym celem zdobycia majątku i społecznej pozycji. Jego postać ilustruje przemianę idealisty na cynicznego manipulatora w toku akcji powieści.

Na początku Eugeniusz jest pełen marzeń i idealistycznych założeń, pragnąc przede wszystkim pomóc swojej rodzinie. Sytuacja zmienia się, gdy wkracza do świata paryskich elit za pośrednictwem swojej ciotki – arystokratki, która wprowadza go w tajniki życia salonowego i otwiera przed nim drzwi towarzyskiej kariery.

Z czasem Eugeniusz zaczyna odchodzić od swoich dawnych ideałów. Kręci go szybkie bogactwo, co znajduje odzwierciedlenie w jego relacjach z Delfiną. Związek z nią, pozbawiony prawdziwego uczucia, staje się dla niego kalkulacyjnym sposobem na zdobycie majątku i społecznej pozycji.

Jednakże, relacja Eugeniusza z Goriotem pozostaje jednym z niewielu elementów, które przypominają mu o dawnych wartościach. Przyjaźń z Goriotem jest swoistym odbiciem resztek jego początkowych, idealistycznych motywacji. Po śmierci Goriota, Eugeniusz przechodzi pełną demoralizację i w pełni integruje się z cynicznym paryskim światem salonów.

Wątek Vautrina:

Vautrin, znany również jako Jakub Collin, jest postacią mieszkającą w pensjonacie pani Vauquer, ukrywającą się pod przyjazną powierzchownością. W rzeczywistości Vautrin jest poszukiwanym zbrodniarzem, który zyskuje zaufanie mieszkańców pensjonatu swoim sympatycznym sposobem bycia i mądrymi radami.

Vautrin odgrywa kluczową rolę w życiu Eugeniusza Rastignaca, stając się jego nieformalnym mentorem. Namawia go do cynicznego wykorzystywania swojego uroku i młodości, zalecając, by korzystał z uroków życia i bogactwa, nawet kosztem innych. Vautrin planuje zabójstwo brata Wiktoryny, aby Rastignac mógł przejąć majątek przez ślub z nią, co ukazuje jego bezwzględne podejście do moralności i ludzkich wartości.

Dzięki postaci Vautrina, Balzac krytykuje niemoralność paryskich elit, ukazując, że pozory i fałsz dominują w społecznych relacjach. Vautrin jest symbolem demoralizacji i degrengolady, która ogarnia społeczeństwo dziewiętnastowiecznego Paryża.

Wątek Anastazji i Delfiny:

Anastazja i Delfina Goriot to córki głównego bohatera, które swoją postawą stanowią antytezę miłości i wdzięczności wobec ojca. Wychowane bez prawdziwej miłości, uczone jedynie wartości pieniądza, obie wchodzą w dorosłe życie z przekonaniem, że bogactwo jest kluczem do szczęścia i sukcesu.

Ich styl życia jest odzwierciedleniem elity paryskiej tamtej epoki. Anastazja i Delfina wychodzą za mąż z rozsądku, aby zyskać społeczną pozycję. Ich małżeństwa są pozbawione prawdziwych uczuć i szybko angażują się w romansowe skandale, mając kochanków i prowadząc życie na pokaz, pełne próżności i materializmu.

Relacje córek z ojcem są pełne wstydu i obojętności. Wstydzą się go, unikają kontaktów i pojawiają się jedynie wtedy, gdy potrzebują wsparcia finansowego. Są absolutnie obojętne na stan zdrowia Goriota, nie troszczą się o jego los ani na łóżu śmierci, ani po jego śmierci.

Relacje między siostrami również są napięte i pełne zazdrości. Delfina nienawidzi Anastazji za jej małżeństwo z szlachcicem, podczas gdy Anastazja zazdrości Delfinie swobody finansowej i możliwości. Ich wzajemna nienawiść i wrogość są odzwierciedleniem zdegenerowanych wartości, które kierują ich życiem.

Zakończenie:

Główne wątki w „Ojcu Goriot” – postaci Goriota, Rastignaca, Vautrina oraz Anastazji i Delfiny – tworzą wielowymiarową narrację, która splata osobiste tragedie z szeroką krytyką społeczną. Każdy wątek pozwala na kompleksowe zrozumienie relacji międzyludzkich i dynamiki społecznej dziewiętnastowiecznego Paryża.

Każdy z głównych bohaterów przechodzi głęboką przemianę, ukazując moralne dylematy i trudności tamtej epoki. Losy Goriota, którego miłość do córek prowadzi do tragicznego końca, Rastignaca, który stopniowo traci swoje ideały w pogoni za społeczną pozycją, Vautrina, który poprzez swoją demoralizację obnaża prawdziwe oblicze paryskiej elity, oraz Anastazji i Delfiny, symbolizujących skrajny materializm i upadek rodzinnych wartości, układają się w kompleksowy obraz dziewiętnastowiecznego społeczeństwa.

Przesłanie utworu Honoré de Balzaka jest wyraźne – ukazuje, jak pieniądze i chęć władzy mogą zniszczyć ludzkie wartości i relacje. Tragiczne losy postaci w „Ojcu Goriot” pełnią rolę ostrzeżenia przed moralnym upadkiem wynikającym z pogoni za materialnym dobrobytem.