Rola miłości i literatury w życiu Wertera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.07.2024 o 9:41

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 26.07.2024 o 9:14

Rola miłości i literatury w życiu Wertera

---

#

1. Wprowadzenie do tematu

Romantyzm to epoka literacka, która zdominowała europejską sztukę i literaturę w XVIII i XIX wieku. Był to czas, gdy na pierwszy plan wysuwano emocje, indywidualizm, tożsamość narodową i zainteresowanie naturą. W literaturze romantycznej odrzucano klasyczne formy i przymusy stylu na rzecz swobody artystycznej, co pozwalało na pełniejsze wyrażenie wewnętrznych przeżyć bohaterów. To właśnie w tej epoce powstało dzieło, które stało się kamieniem milowym w literaturze niemieckiej – "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego.

Werter, bohater tej powieści, staje się uosobieniem głębin romantycznej duszy. Jego życie to nieustanna walka między miłością a literaturą, które stają się jego głównymi pasjami i siłami napędowymi. Te dwie pasje nie tylko kształtują jego osobowość, lecz także wpływają na każdy aspekt jego losów, prowadząc go ostatecznie do tragicznego finału.

2. Teza

Miłość i literatura w życiu Wertera są nierozerwalnie ze sobą związane, wzajemnie się przenikają i warunkują. Obie te pasje ukształtowały jego wrażliwość, sposób postrzegania świata oraz decydowały o jego tragicznych decyzjach. Nieumiejętność pogodzenia miłości, którą idealizował, oraz literatury jako formy eskapizmu, była kluczowym czynnikiem prowadzącym do jego tragicznego końca.

---

Rola miłości w życiu Wertera

Werter, mimo że cenił sobie momenty samotności, miał zdolność nawiązywania nowych znajomości. Był osobą o niezwykle uczuciowej naturze, co pozwalało mu na łatwe otwieranie się na innych ludzi. Przykładem jest jego związek z Eleonorą, której uczucie pozostawił za sobą, gdy przybył do Wahlheim. Ta relacja, choć zakończona, miała wpływ na jego przyszłe doświadczenia miłosne. Oczywiste jest, że Werter potrafił nurkować głęboko w uczucia, co sprawiało, że jego relacje były bardzo intensywne.

2. Relacja z Lottą

W Wahlheim Werter poznaje Lottę, piękną i niezwykle czułą młodą kobietę. Spotykają się na wiejskim balu, gdzie Werter od razu zostaje oczarowany jej urodą i delikatnym usposobieniem. Dla niego Lotta staje się bratnią duszą – kimś, z kim dzielił głębokie porozumienie na poziomie emocjonalnym i intelektualnym. Ich relacja jest tak silna, że Werter idealizuje Lottę, widząc w niej kobietę idealną, której niemożność posiadania prowadzi go na skraj szaleństwa.

3. Miłość jako sens życia

Miłość do Lotty staje się dla Wertera sensem jego istnienia. Idealizując to uczucie, postrzega je jako jedyne czyste i dobre w swoim życiu. Jednakże, niemożność spełnienia swojego pragnienia i ciągła świadomość, że Lotta jest związana z Albertem, spalają go wewnętrznie. Werter staje się coraz bardziej nieszczęśliwy, a jego bliski związek z Lottą, który początkowo daje mu radość i otuchę, zaczyna go wyczerpywać. Ogromne napięcie emocjonalne, wynikające z niemożności posiadania Lotty ani wyrzeczenia się jej, prowadzi go do podjęcia ostatecznej decyzji – samobójstwa, jako jedynego wyjścia z tej sytuacji.

---

Rola literatury w życiu Wertera

Werter jest osobą niezwykle oczytaną, zafascynowaną literaturą, która stanowi dla niego formę eskapizmu. Książki pozwalają mu uciec od rzeczywistości, zanurzyć się w świecie wyobraźni i marzeń. Literatura dostarcza mu nie tylko rozrywki, ale również daje możliwość głębszej refleksji nad ludzkim bytem i sensem życia. Jest to dla niego sposób na zrozumienie samego siebie i świata, w którym żyje.

2. Związek z książkami

Literatura przenika do codziennego życia Wertera na wiele sposobów. Dzieli się on swoimi wrażeniami literackimi z Lottą, co stanowi jedną z podstaw ich relacji. Wspólne zamiłowanie do literatury zbliża ich do siebie, budując nawzajem wzajemne więzi. Werter i Lotta pożyczają sobie książki, dyskutują o przeczytanych dziełach i dzielą się swoimi refleksjami, co dodatkowo wzmaga ich emocjonalne połączenie.

---

Literatura a stan emocjonalny Wertera

Werter wybiera lektury zgodnie ze swoimi nastrojami, co pokazuje, jak mocno jego stan emocjonalny jest związany z literaturą. W początkowych stadiach swojego miłosnego uniesienia i radości, Werter czyta Homera. Eposy Homera, z ich bohaterami walczącymi o honor i miłość, idealnie współgrają z jego stanem emocjonalnym. Herosi Homera stają się dla Wertera wzorcami jednostek, które mimo przeciwności losów, walczą o swoje pragnienia i marzenia.

W miarę jak Werter coraz bardziej pogrąża się w cierpieniu, jego lektury stają się ciemniejsze. Przechodzi do „Pieśni Osjana”, traktujących o smutku, nieszczęściu i samotności. Werter widzi w tych pieśniach swoje własne odbicie – uczucia, które go dręczą, zostają w nich wyrażone z niezwykłą siłą. Jego identyfikacja z ciemnym tonem osjańskich pieśni pogłębia jego melancholię i smutek. Szczególnie znaczącą sceną jest moment, gdy Werter tłumaczy dla Lotty fragment „Pieśni Osjana”, co kończy się ich wspólnym płaczem, wyrażającym nieuchronność ich nieszczęśliwej miłości.

---

Literackie wzorce miłości

Werter jest idealistą w najczystszej formie. Jego postrzeganie Lotty jest skrajnie idealizowane, widzi w niej niemal anielską istotę, wyjątkową na tle innych ludzi. Jego emocjonalne połączenie z nią wydaje się wykraczać poza zwyczajne uczucia, stając się niemal religijnym doświadczeniem. Lotta jest dla niego bratnią duszą, kimś, kto rozumie go na wyższym poziomie egzystencji, co dodatkowo potęguje jego nieszczęście.

2. Inspiracje z "Nowej Heloizy" Rousseau

"Nowa Heloiza" Rousseau była jednym z literackich wzorców dla Goethego podczas pisania „Cierpień młodego Wertera”. Werter stylizuje się na postać Saint-Preuxa, nieszczęśliwie zakochanego nauczyciela, który podobnie jak Werter, idealizuje i adoruje kobietę, do której nie ma dostępu. Platoniczna miłość do Lotty jest odbiciem ideałów przedstawionych w "Nowej Heloizie" – uczucia czysto duchowego, wywyższonego ponad zmysłowość. Werter przyjmuje formy epistolarne w swoich listach, co dodatkowo zbliża go do bohaterów Rousseau.

---

Zakończenie

Miłość i literatura odegrały kluczową rolę w życiu Wertera, znacząco wpływając na jego rozwój intelektualny i emocjonalny. Miłość do Lotty była dla niego jedynym prawdziwym uczuciem, które nadawało sens jego życiu, mimo że prowadziła go do nieuchronnego upadku. Literatura z kolei była jego formą ucieczki, miejscem, gdzie mógł znaleźć zrozumienie i ukojenie. Jednak idealizacja miłości i literatury, nieumiejętność harmonijnego pogodzenia tych dwóch pasji i niemożność wyjścia z sytuacji beznadziejnej doprowadziły go do tragicznego finału.

2. Refleksja końcowa

Temat miłości i literatury jest uniwersalny, ponadczasowy i wciąż aktualny. Werter stał się symbolem romantycznego dążenia do ideałów oraz tragicznych skutków niemożności ich osiągnięcia. Jego historia pokazuje, jak wielka jest siła miłości i literatury oraz jak mocno mogą one wpływać na życie jednostki. Werter, jako bohater romantyczny, staje się przestrzenią refleksji nad ludzkimi emocjami, doznaniami i niespełnionymi marzeniami.