Cierpienia młodego Wertera jako powieść autobiograficzna

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.08.2024 o 15:35

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 27.08.2024 o 15:05

Cierpienia młodego Wertera jako powieść autobiograficzna

Johann Wolfgang von Goethe, jeden z najważniejszych pisarzy niemieckiego oświecenia, zadebiutował na scenie literackiej w sposób, który odcisnął piętno na literaturze europejskiej na całe wieki. Jego powieść, "Cierpienia młodego Wertera", opublikowana w 1774 roku, stała się symbolem młodzieńczej rewolty przeciwko konwencjom społecznym i tradycyjnym wartościom. Sam Goethe napisał o swojej powieści, że jest ona "niewinnym pomieszaniem prawdy i zmyślenia". W istocie, wiele wydarzeń i postaci z "Cierpień" odnajdujemy w życiu samego Goethego, co czyni tę książkę niemalże autobiograficzną.

Punktem wyjścia do analizy "Cierpień młodego Wertera" jako powieści autobiograficznej jest postać samego Wertera. Bohater wykazuje liczne podobieństwa do młodego Goethego. Werter jest młodym, pełnym pasji człowiekiem, który przeżywa intensywne emocje, toczy wewnętrzne walki i zmagania. Ekspresyjny język i emocjonalne rozterki Wertera odzwierciedlają stan ducha Goethego, kiedy ten był młodym studentem prawa. Młody Goethe, podobnie jak Werter, odczuwał głębokie nasycenie lekturami literackimi. Zarówno Werter, jak i Goethe byli zafascynowani filozofią Jean-Jacquesa Rousseau oraz literaturą klasycznej Grecji, co znajduje swoje odzwierciedlenie w tokach myślowych bohatera powieści.

Kolejnym istotnym aspektem łączącym Goethego z jego bohaterem jest niechęć do pracy prawnika, narzucona Werterowi przez rodziców. Goethe również odczuwał presję społeczną i rodzinną, aby podążać tradycyjną, respektowaną drogą kariery prawniczej. W powieści Werter wyraża swoją dezaprobatę wobec systemu biurokratycznego i administracyjnego, co jest echem rzeczywistych doświadczeń Goethego. Ten rebeliancki duch, niechęć do formalizmu i biurokracji są silnymi wątkami autobiograficznymi, które przysłużyły się wyłonieniu postaci Wertera jako alter ego samego autora.

Charlotta Buff, znana także jako Lotta, była jedną z najbliższych sercu młodego Goethego postaci prawdziwego życia. Poznał ją w 1772 roku podczas zabawy tanecznej w Wetzlarze, gdzie odbywał praktykę prawniczą. Podobnie jak Lotta w powieści, Charlotta Buff była kobietą o dużym uroku osobistym, której życie wypełniały obowiązki domowe i opieka nad licznym rodzeństwem. Goethe często spędzał czas w jej domu, rozwijając głęboką, choć platoniczną relację z Charlottą.

Narzeczonym Charlotty Buff był Johann Christian Kestner, z którym Goethe nawiązał bliską przyjaźń. W powieści Lotta jest zaręczona z Albertem, który w rzeczywistości jest literacką wersją Kestnera. Goethe miał wyrzuty sumienia z powodu swojego uczucia do Charlotty, co zmusiło go do wyjazdu do Frankfurtu, aby odsunąć się od tej skomplikowanej relacji. Po wyjeździe Goethe utrzymywał kontakt listowny z Charlottą, co jest odzwierciedlone w formacie epistolarnym powieści. Jednak publikacja "Cierpień młodego Wertera" wywołała mieszane uczucia w Kestnerach, którzy mieli ambiwalentny stosunek do wykorzystania ich historii w literaturze.

Najbardziej dramatycznym wydarzeniem w powieści jest samobójstwo Wertera, które również ma swoje korzenie w prawdziwych wydarzeniach z życia Goethego. Carl Wilhelm Jerusalem, przyjaciel Goethego, był pracownikiem administracyjnym w Brunszwiku. Był to człowiek refleksyjny, wrażliwy i prowadził samotniczy tryb życia. Podobnie jak Werter, Jerusalem przeżywał nieszczęśliwą miłość do zamężnej kobiety i miał problemy z zaakceptowaniem swojej pozycji społecznej.

Jerusalem popełnił samobójstwo, strzelając sobie w głowę z pistoletu pożyczonego od przyjaciela, Johanna Christiana Kestnera, co jest bezpośrednio odzwierciedlone w powieści. Po jego śmierci znaleziono pożegnalne listy, które, podobnie jak listy Wertera, ukazywały jego wewnętrzne cierpienia i rozterki. Jerusalem umierał długo, a jego pogrzeb odbył się nocą bez obecności duchownego, co było szczególnie dramatycznym elementem, który Goethe przeniósł do swojej powieści.

Podsumowując, "Cierpienia młodego Wertera" można uznać za powieść autobiograficzną. Mimo że zawiera literacką fikcję, wątki autobiograficzne są wyraźne i liczne. Postać Wertera, jego namiętności i dramatyczne losy odzwierciedlają młodzieńcze lata Goethego, jego miłosne zawirowania oraz przyjaźnie. Charlotta Buff, pierwowzór Lotty, była nie tylko inspiracją, ale i częścią codziennego życia Goethego, co czyni tę postać autentyczną i precyzyjnie odwzorowaną w literaturze. Samobójstwo Jerusalema, jako tragiczny finał, który odcisnął wielkie piętno na życiu Goethego, znalazło swoje odbicie w poruszającym zakończeniu powieści.

Praktyka wykorzystywania osobistych doświadczeń nie była obca pisarzom preromantycznym ani współczesnym. Dla wielu autorów, podobnie jak dla Goethego, przekształcenie własnych przeżyć w literaturę jest formą terapii, sposobem na zrozumienie i przepracowanie emocji. Autobiograficzne elementy wpływają na odbiór powieści przez czytelnika, wnosząc autentyczność i głębię emocjonalną, które trudno by było osiągnąć w czysto fikcyjnej narracji.

Powieść "Cierpienia młodego Wertera" wciąż pozostaje ważnym dziełem literackim, które nie tylko odwzorowuje ducha epoki, ale również ukazuje uniwersalne ludzkie emocje i zmagania. Nawet współczesny czytelnik może odnaleźć w tej książce echa własnych przeżyć, co świadczy o jej ponadczasowej wartości. Dzięki autobiograficznym elementom, powieść ta staje się wyjątkowym świadectwem młodzieńczych lat Goethego, który poprzez literaturę dzieli się z nami swoim światem wewnętrznym.