„Syzyfowe prace” S. Żeromskiego: charakterystyka Marcina Borowicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.04.2024 o 10:18

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.04.2024 o 19:33

Stefan Żeromski, jedna z wybitniejszych postaci polskiej literatury, w swoim życiu równie pasjonująco zajmował się kwestiami społecznymi, co przelewał na kartki powieści. W dziele "Syzyfowe prace" przedstawia losy młodego chłopca, Marcina Borowicza, wychowującego się i kształcącego w rosyjskim zaborze. Akcja powieści toczy się w końcu XIX wieku, w okresie zaborów, kiedy Polacy byli pozbawieni niepodległości i poddawani rusyfikacji.

Marcin Borowicz pochodzi z ubogiej, ale szlachetnej rodziny z małej wsi Gawronki pod Klerykowem. Jako dziecko wychowany w ciepłej atmosferze domu, gdzie dominowało przywiązanie do tradycji i polskości, Marcin tworzy silną więź z matką, która wpaja mu miłość do ojczyzny. Ta relacja staje się dla niego moralnym kompasem w trudnych czasach edukacji w rosyjskim systemie szkolnictwa.

Edukacyjna droga bohatera rozpoczyna się od szkoły elementarnej w Owczarach, gdzie nauczycielem jest pan Wiechowski, który jednak nie potrafi obronić uczniów przed narzucaną rosyjskością. Marcina przytłacza bariera językowa i mentalnościowa, gdy musi się uczyć w języku rosyjskim, co jest dla niego nie tylko trudem, ale i osobistym dramatem, narastającym z każdym dniem nauki.

W gimnazjum w Klerykowie, do którego Marcin przenosi się później, staje przed kolejnymi wyzwaniami – w tym miejscu staje się ofiarą pełnej manipulacji rosyjskiej polityki edukacyjnej. Chłopiec przeżywa tam momenty załamywania i walki o własną tożsamość. Jego stosunek do nauki jest zróżnicowany, bo choć polubił humanistyczne aspekty edukacji, arytmetyka sprawiała mu wiele problemów, zwiększając jego stres.

Pod względem fizycznym Marcin przechodzi z dzieciństwa w młodość, wyraźnie zaznaczając zmiany w swoim wyglądzie i posturze. Z czasem rozwija się w silnego, muskularnego młodzieńca, co wyraźnie kontrastuje z jego niepewnością wewnętrzną, której doświadcza w szkole.

Do najważniejszych momentów przemian wewnętrznych i budzenia świadomości narodowej należy słuchanie recytacji "Reduty Ordona" przez Bernarda Zygiera. To wydarzenie wpływa na Marcina, pobudzając go do refleksji nad własną polskością i rolą, jaką może odegrać jako Polak. Wraz z przyjaźnią z Andrzejem Radkiem, który staje się jego najbliższym sojusznikiem, Marcin zaczyna coraz śmielej manifestować swoje patriotyczne przekonania.

Rebelia Marcina osiąga punkt kulminacyjny, gdy rzuca błotem w rosyjskiego profesora gimnazjum, pana Majewskiego, co jest aktem otwartej nieposłuszeństwa i symbolicznego dojrzewania. To wydarzenie jest punktem zwrotnym, po którym Marcin coraz śmielej angażuje się w patriotyczne działania, uczestnicząc w tajnych spotkaniach i czytaniach polskiej literatury.

Bolesnym, lecz decydującym momentem w życiu chłopca jest śmierć matki, która zmusza go do samodzielnego stawiania czoła wyzwaniom. Ta strata ostatecznie kształtuje postać Marcina jako dojrzałego, odpowiedzialnego za siebie młodzieńca, gotowego do działania na rzecz odzyskania niepodległości.

Marcin Borowicz jako bohater narodowy staje się symbolem niezłomności i walki o tożsamość w trudnych czasach zaborów. Jego historia w "Syzyfowych pracach" Żeromskiego to nie tylko opowieść o dorastaniu, ale także o sile ducha i odwadze w obliczu przeciwności losu. To pozytywne przesłanie, które wciąż może inspirować młodych czytelników do refleksji nad własną tożsamością i historią.