Utopia – jesteś odkrywcą nowej wyspy. Opisz ją.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.05.2024 o 22:24

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 21.05.2024 o 22:13

Nazywam się Sebastian, mam 15 lat i pochodzę z Gdańska. Moją pasją jest piłka wodna – sport, który nie tylko rozwija moje umiejętności fizyczne, ale także uczy dyscypliny i pracy zespołowej. Pewnego dnia, jak zwykle, odbywałem trening na plaży z przyjaciółmi. Zapowiadał się zwykły, spokojny dzień, ale wszystko zmieniło się w mgnieniu oka.

Gdy zanurzyłem się w grze i walczyłem o piłkę, nagle usłyszałem dziwny hałas. Wydawało się, że to krzyk, ale taki, który przeraził wszystkich wokół. Spojrzałem w stronę morza i zobaczyłem gigantyczną falę, niemal jak tsunami, sunącą w moim kierunku. Plażowicze zaczęli krzyczeć i biec, próbując znaleźć schronienie. Nie miałem szansy uciec – fala była zbyt szybka i potężna. Kuliłem się, modliłem i czułem, jak woda mnie pochłania.

Odzyskałem przytomność na nieznanej plaży. Piasek pod moimi stopami był bardziej złocisty, a słońce świeciło inaczej. Zauważyłem mężczyznę opalającego się na plaży, który przyjaźnie się do mnie uśmiechnął. „Witaj w krainie Rabbaka!” – powiedział. Przedstawił się jako Peter i zaczął opowiadać o tej niezwykłej wyspie.

Peter zaproponował, że pokaże mi miasto Padiffa. Już z daleka zobaczyłem wspaniałą świątynię, srebrną budowlę z szmaragdową kopułą, rubinowymi drzwiami i oknami. Wnętrze świątyni było równie imponujące. Ludzie modlili się, stojąc nieruchomo z szeroko rozłożonymi rękami, skierowani ku posągom Danów.

Po śniadaniu Peter przedstawił mnie Opiekunom wyspy. Była tam Lili, czarodziejka kontrolująca naturę, oraz Kamarhu, półczłowiek, półtygrys – przedstawiciel rynsów. Dowiedziałem się, że Danowie, czczone na wyspie istoty, posiadały umiejętności wzywania Deotów – duchowych przewodników i obrońców wyspy. Poznałem Alicję, jedną z Danów – piękną kobietę w szmaragdowej tunice, z rudymi, falującymi włosami. Obserwowałem, jak wykonuje rytualny taniec, a nad nią pojawia się ogromny szafirowy ptak, Deot.

Kultura i zwyczaje mieszkańców wyspy były fascynujące. Posiłki jedliśmy przy wielkim stole pełnym jedzenia, a śniadanie zaczynało się dopiero wtedy, gdy najstarsza osoba zasiadła do stołu. Peter wyjaśnił mi lokalne prawa: mieszkańcy pracowali pięć dni w tygodniu, zabijali tylko dla pożywienia, obowiązywała wspólna modlitwa oraz wzajemna życzliwość. Zobaczyłem też mężczyznę odbywającego karę – musiał siedzieć bezczynnie na publicznym placu, co miało go zmusić do refleksji nad swoim postępkiem.

Wyruszyłem z Alicją, Peterem i innymi Opiekunami do kolejnych świątyń. Alicja wzywała magiczne stworzenia – złotą zebrę, wspaniałego jelenia ze złotymi rogami. Świątynie były bogato zdobione perłami, a mieszkańcy, którzy tam przychodzili, emanowali spokojem i szacunkiem dla swojego otoczenia.

Żyjąc na wyspie Rabbaka, zacząłem doceniać jej urok i dobroć mieszkańców. Fascynowała mnie ich kultura, a ich życzliwość przypominała mi, że świat może być pięknym miejscem, jeśli tylko odpowiednio się do tego nastawimy. Przyglądając się życiu tutaj, myślałem o Polsce i o tym, jak moglibyśmy wprowadzić te pozytywne wzorce do naszego codziennego życia.

Nagle wszystko się zmieniło. Nadeszła czarna fala, taka jak ta, która przyniosła mnie tutaj. Tym razem jednak nie czułem strachu. Fala zmyła mnie z wyspy, a ja przebudziłem się w swoim pokoju. Usłyszałem dźwięk budzika i poczułem zapach smażonej jajecznicy, który dochodził z kuchni. Wydarzenia z wyspy wydawały się tak realne, że zacząłem się zastanawiać, czy to wszystko nie było tylko snem.

Po tej przygodzie postanowiłem wprowadzić do swojego życia choć trochę życzliwości, którą doświadczyłem na wyspie Rabbaka. Choć mogło to być tylko złudzenie, wierzę, że świat może być równie piękny, gdy ludzie będą się wzajemnie szanować i dzielić pozytywnymi wartościami.