Jesteś Antkiem - dopisz zakończenie opowiadania na podstawie „Antka” B. Prusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.05.2024 o 7:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.05.2024 o 7:30

Antek wstał wcześnie rano. Słońce dopiero co zaczęło wschodzić, rzucając ciepłe promienie na uliczki miasta. W jego umyśle wciąż krążyły myśli o wczorajszej rozmowie z Otylią. Jej słowa o wolności i niezależności wydawały się głęboko zapadać w jego serce. Ale czy miłość do Otylii była w stanie pokonać jego pragnienie poznawania świata i wykorzystywania swoich umiejętności?

Zamyślony, Antek zaczął pakować swoje rzeczy. Włożył do osmolonego plecaka niewielki notes, kilka ołówków i ulubione książki. Każdy ruch był niewiarygodnie staranny, jakby uporządkowanie przedmiotów miałoby przynieść jasność jego myślom. Na stole leżały papierosy - symbol jego niepokojów i przeszłości. W końcu postanowił je zostawić, jako symbol pozostawienia za sobą dawnego życia.

Wychodząc z hotelu, jeszcze raz spojrzał na Otylię, która spała spokojnie. W jej twarzy widział spokój i nadzieję, które sam pragnął odnaleźć. Pocałował ją delikatnie na pożegnanie i wyszedł na rozgrzane słońcem ulice miasta. Spacer do dworca był dla Antka czasem refleksji nad rozmowami z Otylią i wspomnieniami z przeszłości. Ulice miasta tętniły życiem, a Antek czuł, że jest tylko małą częścią tego ogromnego świata.

Pod dworcem, niespodziewanie spotkał Wincentego, starego druha z wioski. Wincenty, który również podróżował, był pełen niespodziewanych wieści. Opowiadał o sytuacji w rodzinnej wiosce, o nowościach, potrzebach i nadziejach ludzi. Rozmowa z Wincentym przypomniała Antkowi, skąd pochodzi i jak bardzo jest związany z tym miejscem. Poczuł, że jego doświadczenie i umiejętności mogą wnieść wiele do społeczności, która go wychowała.

Pod wpływem rozmowy z Wincentym, Antek zrozumiał, że jego los nie polega na ucieczce, ale na powrocie z nowymi ambicjami. Decyzja była szybka - wraca do domu, aby pomagać i dzielić się tym, czego się nauczył. Pożegnał się z Wincentym przed dworcem z ciepłym uściskiem i postanowił wrócić do hotelu, gdzie czekała na niego Otylia.

Kiedy wrócił, Otylia czekała na niego z pytającym wyrazem twarzy. W jej oczach dostrzegł zarówno zrozumienie, jak i niepełną pewność o jego decyzji. Antek spokojnie wyjaśnił swoje myśli i plany na przyszłość. Powiedział jej o swojej decyzji powrotu do wioski, gdzie widział szansę na nowy początek, pełen nadziei i możliwości.

Otylia nie odpowiedziała od razu. Jej milczenie było pełne zrozumienia, ale również bólu. W końcu, po chwili zastanowienia, uśmiechnęła się delikatnie i powiedziała: "Jestem z ciebie dumna, Antek. Myślę, że to jest właśnie to, co powinieneś zrobić." Ich pożegnanie było krótkie, ale pełne ciepłych uczuć. Antek czuł ulgę, jakby zdjął z siebie ciężar, który nosił przez wiele lat.

Powrót do wioski nie był łatwy, ale Antek czuł, że jest to jego obowiązek. Kiedy w końcu dotarł do celu, poczuł, jakby wracał do domu po długiej podróży. Ludzie z wioski przyjęli go z otwartymi ramionami, a jego umiejętności szybko zaczęły przynosić korzyści dla społeczności.

Ostatnie spojrzenie na Otylię, kiedy wracał do hostelu, było pełne spokoju. Symbolizowała ona wolność i nowe możliwości. Antek wiedział, że rozpoczyna nowy rozdział w swoim życiu, pełen nadziei i wyzwań. Czuł, że jego wybór był słuszny, a droga, którą wybrał, prowadziła go w kierunku przyszłości, na jaką zawsze marzył.