Dlaczego Mały Książe uważa ludzi dorosłych za śmiesznych i dziwnych?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.08.2024 o 13:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.08.2024 o 12:36

Dlaczego Mały Książę uważa ludzi dorosłych za śmiesznych i dziwnych?

"Mały Książę" autorstwa Antoine'a de Saint-Exupéry'ego jest książką o wielkiej wartości literackiej, pełną mądrości i głębokich przemyśleń. Opowiada o Małym Księciu, który wyrusza w podróż w poszukiwaniu przyjaciół i odpowiedzi na nurtujące go pytania dotyczące życia. W trakcie swojej podróży Mały Książę spotyka różne postaci dorosłych, które zaskakują go swoim dziwnym i śmiesznym zachowaniem. Warto zadać sobie pytanie, dlaczego Mały Książę, symbolizujący dziecięcą niewinność i prostotę, postrzega dorosłych w taki sposób?

Głównym celem tego wypracowania jest przeanalizowanie przyczyn, dla których Mały Książę uważa dorosłych za śmiesznych i dziwnych. Wykorzystując spotkania Małego Księcia z królem, człowiekiem próżnym, pijakiem, bankierem, latarnikiem i geografem, prześledzimy jego refleksje na temat dorosłości. Przyjrzymy się też spotkaniu z lotnikiem, które stanowi wyjątek w świecie dorosłych ludzkich dziwactw.

II. Główna część

1. Pierwsze spotkanie - Król

Król, którego Mały Książę spotyka jako pierwszą dorosłą postać, mieszka na małej planecie i pragnie posiadania poddanych. Jego władza jest jednak pozorna, bo oprócz Małego Księcia, nie ma kogo rządzić. Dla Króla wszystko w jego królestwie musi dziać się według jego rozkazów, nawet wschody i zachody Słońca.

Mały Książę dostrzega w Królu schizofreniczne maniery dorosłych pragnących władzy nad czymś, co i tak dzieje się samoistnie. Król wydaje rozkazy, które są niewykonalne, zdając się być oderwanym od rzeczywistości. Mały Książę nie przyjmuje oferty posad takich jak minister sprawiedliwości czy generał, zdając sobie sprawę, że Król nie ma prawdziwych poddanych, nad którymi mógłby rozkazywać.

Król symbolizuje dorosłych pragnących rządzi i wywierać wpływ, nawet jeśli nie ma to żadnego sensu. Mały Książę pozostawia Króla, zastanawiając się, dlaczego dorosłym tak zależy na władzy, której nie mogą nawet logicznie sprawować.

2. Drugie spotkanie - Człowiek próżny

Na kolejnej planecie Mały Książę spotyka człowieka próżnego, który pragnie jedynie uznania i uwielbienia. Każdy, kto przechodzi obok, musi go podziwiać i mieć go za najlepszego. Mężczyzna ten doskonale ilustruje potrzebę ciągłego potwierdzania własnej wartości przez dorosłych.

Człowiek próżny ma kapelusz, który służy tylko do składania ukłonów w odpowiedzi na komplementy. Mały Książę, widząc tę groteskową scenę, zaczyna zastanawiać się nad tym, dlaczego dorosłym tak bardzo zależy na podziwie, skoro nie mają żadnych rzeczywistych osiągnięć.

Próżność dorosłych wywołuje w Małym Księciu zdziwienie i zakłopotanie, ponieważ nie jest w stanie zrozumieć, jak można czerpać radość z czegoś tak pusto i nieuczciwego.

3. Trzecie spotkanie - Pijak

Kolejną dorosłą postacią spotkaną przez Małego Księcia jest pijak, mieszkający na swojej planecie pełnej butelek. Mały Książę próbuje zrozumieć, dlaczego pijak pije, ale jego odpowiedzi są jeszcze bardziej mylące.

Pijak przyznaje, że pije, aby zapomnieć o swoim wstydzie – wstydzie związanym z piciem. Mały Książę dostrzega pustkę i irracjonalność w tym zachowaniu. Jest zdumiony, jak dorosły człowiek może wpaść w tak absurdalny i samoniszczący cykl.

To spotkanie jeszcze bardziej utwierdza Małego Księcia w przekonaniu, że dorośli są śmieszni i dziwni, ponieważ potrafią wpaść w nałogi, które powodują ich dalsze upadki.

4. Czwarte spotkanie - Bankier

Planeta bankiera jest pełna cyfr i kont. Bankier jest całkowicie zaabsorbowany przeliczaniem swojego majątku, który składa się z gwiazd. Jego życie polega na ciągłym liczeniu i gromadzeniu, nie zwracając uwagi na otaczający go świat.

Mały Książę rozeznaje, że bankier żyje tylko dla liczb, zapominając o pięknie przyrody i wartości niematerialnych. Bankier nie patrzy na gwiazdy jako na coś pięknego, tylko jako na swoją własność, którą można przeliczyć.

Materializm bankiera reprezentuje dorosłych, którzy są tak zaabsorbowani zdobywaniem bogactwa, że tracą kontakt z prawdziwą wartością życia. Mały Książę odchodzi, myśląc, jak bardzo dorośli mogą być śmieszni, koncentrując się na rzeczach bez duszy.

5. Piąte spotkanie - Latarnik

Planeta latarnika różni się od poprzednich. Latarnik ma za zadanie zapalać i gasić latarnię na planecie, która obraca się coraz szybciej, więc jego praca staje się coraz bardziej niekończącą się walką z czasem.

Latarnik, choć wydaje się być w nieprzerwanej pracy, jest jedyną spotkaną przez Małego Księcia postacią dorosłego, który nie wydaje się śmieszny i dziwny. Mały Książę docenia jego sumienność, oddanie zadaniu, mimo że jego praca wydaje się pozbawiona sensu przez szybki obrót planety.

Latarnik symbolizuje dorosłych, którzy są pracowici i odpowiedzialni, ale czasem mogą być ofiarami systemu lub okoliczności. Mały Książę zdaje sobie sprawę, że nie wszyscy dorośli są śmieszni, ale wielu z nich gubi sens swoich działań.

6. Szóste spotkanie - Geograf

Geograf spisuje oceany, góry i inne zjawiska geograficzne, ale nigdy nie opuszcza swojego biurka. Polega na informacjach od innych i nie bada świata bezpośrednio.

Mały Książę zastanawia się, jak geograf może pretendować do znajomości świata, skoro nigdy go nie widział na własne oczy. Geograf wyjaśnia, że jego praca polega na gromadzeniu danych od odkrywców.

To spotkanie pokazuje Małemu Księciu, że dorośli często są ograniczeni w swojej perspektywie, uzależnieni od informacji drugiej ręki i niezdolni do samodzielnego poznania świata.

7. Spotkanie na Ziemi - Lotnik

Ostatecznie Mały Książę spotyka Lotnika, który staje się jego przyjacielem. Mimo różnicy wieku, znajdują wspólny język i nawiązują głęboką relację. Lotnik, choć jest dorosłym, jest otwarty na wrażliwość i prostotę Małego Księcia.

Lotnik pokazuje, że nie wszyscy dorośli muszą być śmieszni i dziwni. Potrafią zachować w sobie coś z dziecięcej szczerości i autentyczności. Przyjaźń z Lotnikiem daje nadzieję Małemu Księciu, że można spotkać dorosłych, którzy są warci zrozumienia i miłości.

III. Zakończenie

Mały Książę uważa dorosłych za śmiesznych i dziwnych, ponieważ ich zachowania wydają się nielogiczne i niepraktyczne w kontekście rzeczywistych potrzeb i wartości. Jego spotkania z Królem, człowiekiem próżnym, pijakiem, bankierem, latarnikiem i geografem ukazują różne aspekty dorosłego życia, które Małemu Księciu są trudne do zrozumienia i zaakceptowania. Jednak spotkanie z Lotnikiem pokazuje, że istnieją wyjątki i że warto być przyjacielem nie tylko dzieci, ale też dorosłych, którzy zachowali coś z dziecięcej niewinności.

IV. Analiza porównawcza między cechami dorosłych a idealizmem dziecięcym

Dzieci, takie jak Mały Książę, charakteryzują się szczerością, ciekawością świata i ciągłym poszukiwaniem prawdy. Dorosłym często brakuje tych cech; są zaabsorbowani powierzchownymi wartościami, materializmem i władzą. Dziecięca wyobraźnia i marzenia są skontrastowane z dorosłą stagnacją intelektualną. To właśnie ta rozbieżność sprawia, że Mały Książę widzi dorosłych jako śmiesznych i dziwnych.

V. Refleksja personalna autora wypracowania

Postrzeganie dorosłych przez Małego Księcia odnosi się do mojego własnego doświadczenia. Choć czasami dorosłość wydaje się kojarzyć z rezygnacją z marzeń i szczerości, ważne jest, aby pielęgnować w sobie cechy dziecięce, takie jak wyobraźnia, ciekawość i autentyczność. Chcę być dorosłym, który jest warty zrozumienia i który nie staje się śmiesznym ani dziwnym.

VI. Wnioski

Zachowanie wewnętrznego dziecka jest kluczem do sensownej dorosłości. Książka "Mały Książę" dostarcza krytycznej oceny priorytetów dorosłych i inspiracji do dążenia do autentycznego życia, w którym wartość przyjaźni i prostoty jest ceniona. Przez pracę nad sobą, każdy może stać się dorosłym, którego Mały Książę by zrozumiał i polubił.