„Cierpienia młodego Wertera” J. W. Goethego: Kogo tak naprawdę kochał Werter: Lottę czy samego siebie?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.04.2024 o 9:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Romantyzm w literaturze wprowadził nową perspektywę na emocje ludzkie, stawiając uczucia i indywidualność na pierwszym planie. W tym kontekście, „Cierpienia młodego Wertera” Johann Wolfgang von Goethe, zaliczane do klasyki literatury romantycznej, przedstawiają złożony obraz uczuć tytułowego bohatera. Werter, będący głównym protagonistą, oraz Lotta, obiekt jego miłości, stają się nośnikami dyskusji na temat granic miłości własnej i uczucia do drugiej osoby. Zasadniczym pytaniem jest, kogo Werter tak naprawdę kochał: Lottę, czy samego siebie?

Werter jest typową postacią romantyczną: skłonną do introspekcji, wrażliwą i skupioną na własnych doświadczeniach oraz cierpieniu. Jego uczucie do Lotty ujawnia się jako głębokie fascynacje, niemalże natychmiastowe po ich pierwszym spotkaniu. Ewolucja miłości Wertera można interpretować jako przejawy idealizacji, gdzie Lotta staje się niemal mitycznym symbolem niespełnionej miłości. Przywołuje to pytanie, czy Werter kocha prawdziwą Lottę, czy raczej kreowany przez siebie ideał.

W analizie listów Wertera do przyjaciela, Wilhelma, można dostrzec wyraźne ślady samouwielbienia. Werter często widzi siebie jako wyjątkowego i wybranego przez los, co implikuje, że jego miłość do Lotty może być również sposobem, by postrzegać siebie w heroicznych, niemal męczenniczych kategoriach. Cytaty z listów, w których Werter opisuje swój stosunek do Lotty, mówią wiele nie tylko o jego uczuciu, ale także o potrzebie uzyskania wewnętrznego spełnienia.

Miłość do Lotty jest dla Wertera również ucieczką od rzeczywistości. Oddala go od świata i ludzi, prowadząc do izolacji i wewnętrznej pustki. Przybycie Alberta, narzeczonego Lotty, doprowadza do próby nawiązania przez Wertera przyjaźni, jednakże w głębi duszy Werter pozostaje związany z obsesyjnym uczuciem do Lotty, co jeszcze bardziej komplikuje jego życie emocjonalne.

Werter staje się ofiarą własnych uczuć, a jego miłość do Lotty przekształca się w przyczynę cierpienia i melancholii. Jego listy opisują tę przemianę, a decyzja o samobójstwie jest tragicznym finałem teatrokracji uczuć, które nim rządzą. Wybór śmierci można interpretować jako ostateczne poszukiwanie miłości i akceptacji - nie tyle od Lotty, co od samego siebie.

Rozważając relacje między miłością do samego siebie, a miłością do drugiej osoby, Werter wydaje się postacią, która uosabia dominację miłości własnej. Jego uczucie do Lotty jest bardziej odzwierciedleniem wewnętrznej potrzeby kochania siebie i uzyskania miłości. Wnioski nasuwają się więc same: miłość Wertera do Lotty była przede wszystkim ekspresją jego samolubstwa.

Ostatecznie, "Cierpienia młodego Wertera" oferują głęboki wgląd w złożoność uczuć ludzkich. Goethe poprzez Wertera i Lottę stawia pytania o naturę miłości, granice egocentryzmu i poświęcenie. Przywołać można tu uniwersalność tych problemów, które ponadczasowo zmuszają do refleksji nad istotą miłości i samopoznania. Każdy czytelnik może znaleźć w tej historii część siebie i swoich własnych dylematów, co czyni "Cierpienia młodego Wertera" dziełem nieustannie aktualnym i prowokującym do myślenia. Werter kochał więc może nie tyle konkretną osobę, ile proces kochania oraz to, jak miłość odbijała się w nim samym i pozwalała mu badać własną duszę. To zaproszenie do własnej interpretacji miłości, począwszy od romantycznych cierpień Wertera.