Nieszczęśliwa historia Ojca Goriota z powieści H. Balzaka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.03.2024 o 18:01

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W epoce, kiedy w Europie rozbrzmiewały echa rewolucji francuskiej, twórczość Honoriusza Balzaka jak mało która ujęła istotę przemian społecznych i moralnych, jakie nastąpiły. Na przełomie XVIII i XIX wieku Europa była świadkiem narodzin nowej klasy społecznej, której przedstawicielem stał się główny bohater powieści "Ojciec Goriot" - Eugène de Rastignac. Poprzez jego postać Balzak obnaża konsekwencje sukcesu, jaki umożliwiła rewolucja, oraz jego wpływ na relacje międzyludzkie, a w szczególności rodzinne.

Kariera i sukces Goriota zaczęły się od zdeterminowanego wejścia w świat biznesu, poprzez zakup fabryki makaronu, gdzie wprowadził innowacje zwiększające wydajność produkcji. Jego umiejętności inwestycyjne i biznesowe pozwoliły mu szybko pomnożyć majątek, jednak metody, jakie stosował – cwaniactwo i kombinatorstwo – budzą moralne pytania. Balzak nie zostawia wątpliwości, że sukces Goriota był poczyniony w moralnym szarym obszarze, co stanowi wstęp do dalszego rozwoju postaci.

Tragiczna historia Goriota nie ogranicza się wyłącznie do sfery zawodowej. Jego życie prywatne, a zwłaszcza relacje z córkami, Anastazją i Delfiną, stanowią oś tragedii. Wychowywane w przekonaniu o własnej wyjątkowości i materialnym znaczeniu świata, córki zarówno po śmierci matki, jak i w dorosłym życiu oddalają się od ojca. Małżeństwa, które zawarły, odzwierciedlały westchnienia za jeszcze lepszym statusem społecznym, a nie głęboką więź emocjonalną. Decyzje te przyniosły Goriotowi jeszcze większą samotność i rozłąkę.

Upadek Goriota wiąże się z bezwarunkową miłością do córek, która drastycznie źle na niego wpłynęła. Przeprowadzka do ubogiego hotelu pani Vauquer symbolizuje drastyczny spadek jego pozycji społecznej. Dalsze życie upływa Goriotowi na daremnym dążeniu do zaspokojenia kaprysów córek, co prowadzi go do finansowej ruiny. Tragiczna ironia leży w tym, że mimo wszystkich poświęceń, nie zyskuje on na tym miłości czy nawet uznania ze strony Anastazji i Delfiny.

Miłość Goriota do córek przeradza się w fanatyzm, co doprowadza do patologicznej obsesji i destrukcji samego siebie. Jest to miłość, która nie spotyka się z odwzajemnieniem, co czyni Goriota postacią tragiczną, lecz także kontrowersyjną. Jego determinacja w dążeniu do miłości córek ujawnia problem współodpowiedzialności za własną tragedię.

Kontekst społeczno-polityczny, w jakim funkcjonuje postać Goriota, podkreśla zmiany, jakie niosła ze sobą rewolucja francuska. Stwarza on tło dla narodzin nowych ambicji i sposobów awansu społecznego, jednak Balzak ukazuje, że nie wszystkie skutki tych przemian są pozytywne. Wizja społeczeństwa jako "lasu ludzkiego" w "Ojcu Goriot" wskazuje na uniwersalność problemów związanych z egoizmem, materializmem i utratą moralnych wartości.

Nieszczęśliwa historia Goriota obnaża nie tylko skomplikowane relacje rodzinne, kształtowane przez nowe realia społeczne, ale także wskazuje na większe problemy moralne i społeczne. Powieść Balzaka, choć ukazuje realia XIX-wiecznej Francji, pozostaje aktualna, świadcząc o uniwersalności konfliktów rodzinnych oraz nadmiernych aspiracjach. Dzieło to przypomina o wartościach, które w pogoni za sukcesem łatwo jest zgubić.