Różne postawy ludzi wobec własnych błędów. W pracy odwołaj się do dwóch lektur obowiązkowych, utworu literackiego i wybranych kontekstów.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2023 o 11:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.11.2023 o 21:35

W życiu każdej jednostki nieodłącznie pojawiają się błędy. Czasami popełniamy je nieświadomie, w innych sytuacjach nasze decyzje oparte są na złych przemyśleniach. Jednak istotne jest to, jak reagujemy na nasze pomyłki, gdyż to definiuje nas jako osobowość. Różnorodność postaw człowieka wobec własnych błędów możemy zaobserwować na kartach dwóch znanych lektur, jak również w innym utworze literackim.

Pierwszą lekturą, która wydaje się interesująca ze względu na różnorodność postaw człowieka wobec własnych błędów, jest powieść "Przedwiośnie" autorstwa Stefana Żeromskiego. W "Przedwiośniu" spotykamy się z postacią Cezarego Baryki, młodego człowieka szukającego swojej drogi życiowej i ideowej po traumatycznych przejściach rewolucji oraz wojny. Jego postrzeganie własnych błędów ewoluuje razem z nim. Na początku powieści jest wyraźnie zdezorientowany i niepewny, co prowadzi go do różnych błędnych decyzji, jak choćby niezdecydowanie wobec rewolucji czy odrzucenie tradycyjnych wartości. W miarę rozwoju akcji Baryka dojrzewa, zaczyna dostrzegać skutki swoich działań, reflektuje się i stara się zmieniać, co jest wyrazem jego wewnętrznego rozwoju i zdolności do przyznawania się do błędów.

W "Lalce" Prusa dominującą postacią jest Stanisław Wokulski, przedsiębiorca, który pragnie za wszelką cenę zdobyć serce swojej ukochanej, Izabeli Łęckiej. Jego relacja z Izabelą oraz uparte dążenie do osiągnięcia celu, który wydaje się niemożliwy do zrealizowania, prowadzą do szeregu błędów, zarówno osobistych, jak i biznesowych. Wokulski na różnych etapach powieści przeżywa chwile głębokiej refleksji nad sobą i swoim postępowaniem, jednak jego zaślepienie uczuciem i niemożność zaakceptowania rzeczywistości, w której Izabela nie odwzajemnia jego uczuć, prowadzą go do destrukcyjnych wyborów. Postawa Wokulskiego ukazuje błąd nie tylko jako element ludzkiego działania, ale także jako coś, co możemy trudno przyznać samym sobie, gdy emocje zaślepiają racjonalne myślenie.

"Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej to satyryczny obraz hipokryzji małomiasteczkowej, gdzie postać głównej bohaterki, pani Dulskiej, symbolizuje pokolenie, które z założenia unika przyznawania się do błędów. Pani Dulska jest postacią, dla której pozory i dbałość o to, co ludzie powiedzą, są ważniejsze niż moralność czy uczciwość. Jej postawa wobec własnych błędów i błędów członków swojej rodziny jest ukazana jako pełna zakłamania - zamiata problemy pod dywan, jednocześnie utrzymując pozory cnotliwej i nienagannej matrony. Zapolska wyraźnie pokazuje, że unikanie odpowiedzialności za błędy i hipokryzja wobec własnych czynów może prowadzić do zatraty moralnej i uczciwości samego siebie.

Analizując wszystkie te postawy człowieka wobec własnych błędów, można zauważyć, że każdy człowiek ma indywidualne podejście do naprawy swoich przeszłych złych decyzji. Niektórzy z nas zdają sobie sprawę z błędów i podejmują działania mające na celu ich naprawę, podczas gdy inni ignorują swoje pomyłki lub nawet je negują. W końcowym rozrachunku, postawa człowieka wobec własnych błędów definiuje naszą pozycję w społeczeństwie i wpływa na naszą dalszą drogę życiową.