Sposób widzenia istnień ludzkich przez Rodiona Raskolnikowa bohatera powieści „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.04.2024 o 18:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.04.2024 o 9:55

Raskolnikow, główny bohater powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”, jest jedną z najbardziej skomplikowanych postaci literackich, której sposób postrzegania istnień ludzkich jest niezwykle złożony i wielowymiarowy. Dostojewski, rosyjski pisarz i myśliciel, stworzył w swoich dziełach postacie, które nie tylko odzwierciedlają głębię ludzkiej psychiki, lecz również stawiają pytania o naturę zła, moralność i sprawiedliwość.

Raskolnikow jest postacią tragiczną, którego sposób postrzegania innych wynika z jego własnych doświadczeń życiowych i filozoficznych przemyśleń. Żyjąc w trudnych warunkach, w skrajnej biedzie i cierpiąc na chroniczną samotność, Raskolnikow rozwija swoją teorię podziału ludzi na "tłum" i "nadludzi". Uważa, że "nadludzie" jak Napoleon, dzięki swojej wyjątkowości mają moralne prawo do przekraczania praw i norm społecznych, jeśli prowadzi to do ich wielkich celów. W swoim artykule "O zbrodni", który nigdy nie został opublikowany, głosi, że niektórzy ludzie są naturalnie uprzywilejowani do kształtowania historii i mogą decydować o życiu innych.

Z perspektywy Raskolnikowa, pieniądz stanowi symbol władzy i narzędzie, które pozwala przekroczyć ograniczenia narzucone przez społeczność i ubóstwo. Dlatego decyduje się na zamordowanie lichwiarki, Aliony Iwanownej, widząc w niej personifikację społecznego zła, którym jest korupcja i wyzysk. Raskolnikow uważa, że zabijając ją, nie tylko uwolni społeczeństwo od jej zgubnego wpływu, ale również zdobędzie środki finansowe, które umożliwią mu realizację własnych planów na przyszłość.

Jednak przedsięwzięcie to szybko przeradza się w moralny i psychiczny koszmar. Morderstwo nie przynosi oczekiwanego spokoju wewnętrznego ani przełomu w jego sytuacji życiowej. Raskolnikow zmaga się z wyrzutami sumienia i wewnętrznym konfliktem, który stopniowo prowadzi go do psychicznego rozpadu. Dopiero spotkanie z Sonią, prostą dziewczyną o głębokiej wierze, zaczyna w nim proces przemiany. Sonia, w przeciwieństwie do Raskolnikowa, reprezentuje miłość, altruizm i poświęcenie, co ostatecznie pomaga Raskolnikowowi odnaleźć drogę do odkupienia.

Podsumowując, postać Raskolnikowa i jego ideologia to przykład tragicznego bohatera, który przez swoje wybory i przekonania, doświadcza głębokiego kryzysu moralnego i zapłacenia najwyższej ceny za swoje idee. Dostojewski, poprzez „Zbrodnię i karę”, nie tylko bada granice ludzkiej psychiki, ale również stawia pytania o granice etyczne w dążeniu do osobistego celu. W końcowym rozrachunku, zdolność Raskolnikowa do zmiany i refleksji nad własnymi czynami podkreśla uniwersalność walki o moralność, co czyni tę postać nie tylko odzwierciedleniem swoich czasów, ale też wiecznym symbolem ludzkiej kondycji.