Sztuka jako refleksja egzystencjonalna

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.04.2024 o 10:11

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.04.2024 o 3:06

Sztuka od zawsze miała ogromny wpływ na ludzką percepcję świata, umożliwiając refleksję nad istotą człowieczeństwa oraz dostarczając wzorców do naśladowania bądź odrzucenia. Analizując twórczość zarówno literacką, jak i malarską czy filmową, można dostrzec, jak głęboko artystyczne dzieła penetrują egzystencjalne zmartwienia i dylematy, stając się mapami lub kompasami w rękach odbiorców.

Na przykładzie literatury, dzieła Fiodora Dostojewskiego, a zwłaszcza "Zbrodnia i kara", oferują głęboki wgląd w psychikę ludzką, jednocześnie kwestionując moralne wybory. Główny bohater, Raskolnikow, zmaga się z własnymi ideami sprawiedliwości i przekonań o swojej nadzwyczajności, które ostatecznie prowadzą go do popełnienia morderstwa. Ta powieść nie tylko przedstawia trudne pytania o granice moralności, ale również skłania czytelników do refleksji nad własnymi życiowymi wyborami i konsekwencjami, które one za sobą niosą. Dostojewski poprzez skomplikowaną psychologicznie opowieść daje wzór życiowy, by moralność i etyka zawsze były stawiane ponad indywidualne dążenia.

W świecie sztuki modernistycznej mamy obrazy, takie jak "Krzyk" Edvarda Muncha, wyrażające ludzki lęk, alienację i egzystencjalny niepokój. Obraz ten, przedstawiający zdeformowaną postać na tle intensywnie czerwonego nieba, jest często interpretowany jako odzwierciedlenie wewnętrznego chaosu i niepewności, które są uniwersalnymi odczuciami. Munch, przez swoje dzieło, prowadzi widza do konfrontacji z wewnętrznymi demonami, co jest bez wątpienia formą egzystencjalnej refleksji.

Kino również nie stroni od egzystencjalnych rozważań. Film "Drzewo życia" Terrence'a Malicka pieczołowicie łączy osobiste przeżycia z uniwersalnymi pytaniami o sens życia, stosunek do śmierci czy relacje międzyludzkie. W bardzo intymny sposób pokazuje, jak poszczególne doświadczenia kształtują nasze postrzeganie świata, jednocześnie podkreślając swoistą wpisaną w ludzką naturę potrzebę poszukiwania wyższych wartości i głębszego znaczenia.

Sztuka dostarcza wzorców życiowych, również poprzez konfrontację z bohaterami, którzy są nosicielami określonych cech i wartości, wymagając od odbiorcy refleksji nad własnymi wyborami. W powieści "Mały Książę" Antoine de Saint-Exupéry przedstawia czytelnikowi prostotę i czystość dziecięcego spojrzenia na świat, które w kontrze do skomplikowanych dorosłych percepcji wydaje się być czymś pożądanym. Ta historia zachęca do zachowania w sobie dziecinnej ciekawości i zdolności do radosnego przeżywania życia.

A zatem, sztuka, poprzez swoje egzystencjonalne zmagania oraz przedstawianie różnorodnych wzorców życiowych, stanowi kluczowe źródło dla zrozumienia humanistycznych aspektów istnienia. Oferuje nie tylko ucieczkę od codzienności, ale przede wszystkim skłania do myślenia i samorefleksji, co jest niezwykle cenne w kształtowaniu świadomego podejścia do życia. Szczególnie w dzisiejszych czasach, kiedy szybkie tempo życia i ciągły bombardowanie informacjami sprawiają, że często tracimy kontakt z samymi sobą, sztuka może być przewodnikiem i źródłem inspiracji do odkrywania głębszych warstw naszego bycia. Warto więc zaangażować się w refleksję nad sztuką, aby poszerzyć horyzonty i znaleźć w niej zarówno lustro, jak i okno do innych światów i możliwości.