W oczach własnych i społeczeństwa - refleksje w nawiązaniu do powieści Z. Nałkowskiej „Granica”

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.09.2023 o 13:18

W oczach własnych i społeczeństwa - refleksje w nawiązaniu do powieści Z. Nałkowskiej „Granica”

Powieść "Granica" autorstwa Zofii Nałkowskiej jest przedstawieniem historii Lucyny, młodej dziewczyny wchodzącej w pieczę siostry małej dziewczynki po otrzymaniu świadectwa ze szkoły. Cała opowieść skupia się na wewnętrznych konfliktach bohaterki, która początkowo odczuwa przemożny lęk przed odpowiedzialnością, a następnie stopniowo uczy się radzić sobie w roli opiekunki. Równocześnie z opisem Lucyny, autorka ukazuje także społeczne oczekiwania wobec młodej kobiety.

Jednym z głównych wątków powieści jest wewnętrzna przemiana Lucyny. Na początku bohaterka czuje się niepewnie i niezdolna do pełnienia roli opiekunki. Jest przekonana o swojej bezradności i braku umiejętności wychowawczych. To, co przeraża ją najbardziej, to wiara w to, że może coś zniszczyć: "Nie będę umiała ułożyć jej newslettera, nie będę znała odpowiedzi na pytania, które ona cały dzień zadaje, nie będę potrafiła uspokoić jej rodziców, nie będę dla niej niczym interesującym, bo nie jestem dobrym z domowych" (Nałkowska, "Granica"). Jednak w miarę upływu czasu i pierwszych prób radzenia sobie, Lucyna zaczyna zauważać, że jest w stanie wywiązywać się z obowiązków i dawać dzieciom to, czego potrzebują. Stopniowo nabiera pewności siebie i uczy się, że każdy ma prawo do popełniania błędów i nauki na nich: "Człowiek jest tylko ze swych błędów, bez powodzenia, lecz kieruje się tylko ku temu, aby ją dopełniać..." (Nałkowska, "Granica"). Przełomowym momentem dla Lucyny jest nadejście kryzysu, w którym musi podjąć trudne decyzje. Dzięki temu doświadczeniu zyskuje wiarę we własne siły i zdolności.

Równocześnie, powieść ukazuje także społeczne oczekiwania wobec młodej kobiety, które często są nieodpowiednie i ograniczające. Lucyna jako młoda dziewczyna jest narzucana przez rodzinę do pełnienia roli opiekunki z powodu jej niepowodzeń w zdobywaniu wykształcenia. W społeczeństwie dominuje przekonanie, że dla kobiety najważniejsze jest spełnienie się w roli matki i żony. Oczekuje się, że Lucyna powinna być dobrą gospodynią, zadbać o czystość i kordonki, a także być odpowiedzialną opiekunką dla dzieci. Przede wszystkim jednak, młoda dziewczyna jest postrzegana przez innych jako osoba nieudolna i niezdolna do samodzielnego funkcjonowania.

Powieść "Granica" skłania do wielu refleksji zarówno nad oczekiwaniami społeczeństwa, jak i nad własnym postrzeganiem siebie. Widać wyraźnie, że często społeczeństwo narzuca na nas swoje normy i oczekiwania, które nie zawsze odpowiadają naszym pragnieniom i możliwościom. To, jak widzimy siebie, może mocno różnić się od tego, jak dostrzegamy nas inni. Jednak, by móc spełnić się samemu, trzeba odnaleźć pewność siebie i przekroczyć granice własnych obaw. Lucyna w swojej historii pokazuje, że jest w stanie przekształcić się w silną i pewną siebie kobietę, mimo braku wsparcia otoczenia. I to jest najważniejsze – kształtowanie samego siebie zgodnie ze swoimi wartościami i potrzebami, a nie według oczekiwań innych.