Mowa obrony w procesie przeciwko Zenonowi Ziembiewiczowi „Granica” Zofii Nałkowskiej

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.10.2023 o 16:08

Mowa obrony w procesie przeciwko Zenonowi Ziembiewiczowi „Granica” Zofii Nałkowskiej

Szanowni Prawnicy, Sędziowie, Jury oraz Szanowni Państwo obecni na sali rozpraw,

Dziś stoję przed Wami jako adwokat Zenona Ziembiewicza, głównego bohatera powieści „Granica” autorstwa Zofii Nałkowskiej. Pragnę na wstępie podkreślić, że mój klient jest niewinny, a wszelkie oskarżenia stawiane wobec niego są nieuzasadnione i bezpodstawne. W trakcie mojej mowy obrony przedstawię Państwu dowody oraz argumenty, które potwierdzą niewinność Zenona Ziembiewicza i pomogą oddać sprawiedliwość w ręce prawa.

Pierwszym zarzutem wobec mojego klienta jest zarzut zdrady stanu i działalności na szkodę ojczyzny. Odpowiem na to zarzut w sposób zdecydowany i jednoznaczny. Mój klient, Zenon Ziembiewicz, jest patriotą i pełnił służbę dla ojczyzny na polu bitwy, ryzykując własne zdrowie i życie. To dzięki jego bohaterstwu oraz poświęceniu możemy dzisiaj cieszyć się wolnością i niezależnością. Oskarżenie o zdradę stanu jest zatem absurdalne i całkowicie niewłaściwe w kontekście życiorysu mojego klienta.

Kolejnym zarzutem, który chcę obalić, jest oskarżenie o morderstwo. Rzeczywiście, Zenon Ziembiewicz został skazany za zabicie swojego bliskiego przyjaciela. Jednakże, aby ocenić tę sprawę, musimy spojrzeć na okoliczności, które prowokowały do tego tragicznego zdarzenia. Mój klient był człowiekiem wyczerpanym i przemęczonym, pogrążonym w dramatycznym stanie emocjonalnym. Wiedzieliśmy, że wojna potrafi zniszczyć człowieka, ale czy ktoś z nas zdaje sobie sprawę, jak wiele cierpienia zaznał Zenon Ziembiewicz? Właśnie w tym kontekście powinniśmy oceniać jego czyn, jako akt desperacji, a nie chłodny morderstwo. Moje przedstawione dowody i świadkowie pozwolą Państwu zrozumieć te okoliczności i odnaleźć w sobie empatię dla człowieka, który przekroczył granice swojej psychiki.

Dodatkowo, chciałbym zwrócić Państwa uwagę na fakt, że Zenon Ziembiewicz przeżył tortury w rękach wroga. Tortury, które stanowiły przyczynę trwałej szkody psychicznej. Jest to istotny aspekt, przynoszący nam zrozumienie i usprawiedliwienie dla jego zachowania. Pragnę podkreślić, że nie można oceniać ludzi, będąc niezmotywowanym do zrozumienia i identyfikacji z ich cierpieniem.

Na zakończenie mojej mowy obrony chciałbym, raz jeszcze, podkreślić, że Zenon Ziembiewicz nie jest winny zarzutom stawianym mu przez oskarżyciela. Mój klient jest przede wszystkim człowiekiem, który doznał niesłychanych cierpień i strat w czasie wojny i jego reakcje są w pełni usprawiedliwione w kontekście traumy, jakiej doświadczył. Apeluję do Państwa, drodzy Sędziowie, abyście spojrzeli na tę sprawę z perspektywy empatii, sprawiedliwości i pełnej wiedzy o przeżyciach Zenona Ziembiewicza. Tylko wówczas będzie można podjąć odpowiednie decyzje, według prawa i moralności. Wierzę w sprawiedliwość i jestem przekonany, że dzięki Państwa zrozumieniu niewinność Zenona Ziembiewicza zostanie potwierdzona.

Dziękuję za Państwa uwagę.