Mowa obrończa adwokata Zenona Ziembiewicza („Granica” Zofii Nałkowskiej)

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.07.2024 o 22:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.07.2024 o 21:53

Wysoki Sądzie, Szanowna Ławo Przysięgłych,

---

Zenon Ziembiewicz, syn Waleriana i Żańci Ziembiewiczów, jest człowiekiem chcącym żyć według pewnych zasad i ideałów. Pochodzi z rodziny o trudnej sytuacji finansowej, wychowywany w duchu szacunku do pracy i dążenia do lepszej przyszłości. Już jako młodzieniec przejawiał niezwykłą ambicję i determinacji w dążeniu do samorozwoju. Jako młody człowiek wyjechał na studia do Paryża, co samo w sobie było ogromnym osiągnięciem. Studia te ukończył z powodzeniem, a po powrocie do kraju zaprzeczył stereotypowi człowieka, który zapomina o swoich korzeniach.

Ziembiewicz swoją postawą stanowi doskonały przykład osoby ambitnej, która dąży do osiągnięcia sukcesu poprzez ciężką pracę. Jego praca jako redaktor „Niwy” była motywowana nie tylko ambicją zawodową, ale także chęcią zapewnienia sobie środków na kontynuację studiów. Jego kariera polityczna jest również godna podziwu; po wybraniu na prezydenta miasta, Zenon pracował niestrudzenie na rzecz społeczności lokalnej. Dzięki jego inicjatywom wiele osób znalazło pracę. Wprowadził także liczne projekty mające na celu poprawę jakości życia mieszkańców: odnowienie miejskiego parku, budowa obiektów rekreacyjno-sportowych oraz otwarcie pijalni mleka są dowodami na jego zaangażowanie i chęć niesienia pomocy.

---

Życie Zenona uległo komplikacji wraz z pojawieniem się Justyny Bogutówny. Relacja ta stała się źródłem wielu niejasności i oskarżeń. Witianie, chciałbym zwrócić uwagę na rolę, jaką pełnił w jej życiu. Ziembiewicz starał się wspierać Justynę w trudnych chwilach, choć nie zawsze jego pomoc była rozumiana w sposób, który należało by.

Podkreślę, że Zenon nie miał na celu wykorzystania Justyny. Wróćmy do przykładów: ich rozmowy często wskazywały na jego troskę o losy dziewczyny. Powiedzmy: "Chciał jej pomóc przetrwać ciężkie chwile, oferując wsparcie finansowe i mentalne. Nie myślał o naruszaniu jej czci." Justyna była zagubioną, naiwną dziewczyną, której życie było trudne. Jej sposób pojmowania rzeczywistości mógł interpretować intencje Zenona w niewłaściwy sposób, co prowadziło do późniejszych nieszczęść.

---

Kolejne oskarżenie dotyczy roli Zenona jako redaktora "Niwy". Zarzuca mu się niemoralność związanej z treściami publikowanymi w czasopiśmie. Ujmując to w odpowiednim kontekście, Zenon jako młody człowiek pisał artykuły dla "Niwy" głównie z powodów finansowych, aby móc ukończyć studia w Paryżu. Musimy pamiętać, że życie studenta jest pełne wyzwań materialnych. Zenon nie miał zamiaru szerzyć niemoralnych treści, jego priorytetem było zapewnienie sobie i swojej rodzinie środków do życia oraz kontynuowanie edukacji. Co więcej, czytelnicy „Niwy” mieli wolność wyboru - mogli zdecydować, czy chcą czytać te publikacje, czy nie. Zarzut niemoralności wobec Zenona jest zatem nieuzasadniony i nie opiera się na obiektywnych faktach.

---

Kolejny zarzut dotyczy opuszczenia chorej Adeli, kobiety, z którą Zenon był związany podczas studiów w Paryżu. To prawda, że Zenon miał z nią bliskie relacje, jednak oskarżenia o opuszczenie jej samej są przesadzone. Kiedy Adela potrzebowała pomocy, Zenon zaproponował wsparcie swojego najlepszego przyjaciela, który miał dbać o nią pod jego nieobecność. To świadczy o odpowiedzialności i trosce Zenona. Nie możemy go oskarżać o coś, na co starał się aktywnie reagować, a co nie leżało w jego bezpośredniej mocy.

---

Oskarża się również Zenona o wstrzymanie budowy domów robotniczych. Proszę zauważyć, że kontekst ekonomiczny tej sprawy jest zdecydowanie bardziej złożony. Fundusze, na które Zenon liczył, zostały cofnięte przez rząd w ramach polityki oszczędnościowej. Brak odpowiednich środków finansowych uniemożliwiał realizację tego projektu. Jednocześnie warto podkreślić, że Zenon nie zaniechał innych działań mających na celu polepszenie warunków życia obywateli. Przeprowadził remont walącego się budynku dawnej cegielni, założył park, a w nim pijalnię mleka dla dzieci, korty tenisowe oraz place do gry w koszykówkę i siatkówkę. Nawet w trudnych warunkach ekonomicznych starał się robić wszystko, co w jego mocy, aby miasto i jego mieszkańcy mogli skorzystać z jego wysiłków.

---

Najpoważniejsze oskarżenie dotyczy przyczynienia się do zabicia dziecka. Ten zarzut jest niezwykle poważny i wymaga dokładnej analizy. Proszę mi wybaczyć Wysoki Sądzie, ale to niedorzeczność. Prześledźmy dokładnie wydarzenia z powieści: Zenon rzeczywiście przekazał pieniądze Justynie, ale o czym mowa była przy przekazywaniu tych funduszy? "- Och, a ja tu siedzę! - zawołała Justyna ze zgrozą. (...) - A na co te pieniądze? - spytała."

Nie było tu mowy o aborcji. Zenon nie sugerował jej przeprowadzenia, a jedynie oferował pomoc finansową z nadzieją, że Justyna znajdzie sposób na wyjście z trudnej sytuacji. Bez względu na to, co rzeczywiście Justyna zrobiła z tymi pieniędzmi, Zenon nie miał intencji, aby przyczynić się do zabicia dziecka. Czyn ten, nawet jeśli nastąpił, nie jest bezpośrednio związany z jego wolą czy działaniami. Justyna również miała swoją agencję w podejmowaniu decyzji.

---

Drodzy sędziowie, członkowie ławy przysięgłych, pozwólcie mi krótko podsumować wszystkie argumenty obronne. Zenon Ziembiewicz chciał jedynie pomagać ludziom wokół siebie. Jego życiowe decyzje były podejmowane z myślą o innych i z głęboką troską o ich dobrobyt. Gdyby był tak niemoralny, jak mu się to zarzuca, Elżbieta z całą pewnością nie wyszłaby za niego oraz nie zrobiłby tak udanej kariery politycznej.

---

Proszę więc Was, Wysoki Sądzie i członkowie Ławy Przysięgłych, o uniewinnienie mojego klienta i oczyszczenie go ze stawianych mu zarzutów. Zenon Ziembiewicz zasługuje na to, abyśmy uwzględnili wszystkie okoliczności jego działań i docenili jego trud w dążeniu do dobra innych. Wierzę, że prawda i sprawiedliwość będą przewodnimi wartościami Waszej decyzji.

---

Dziękuję.